“พักผ่อนกันก่อน 3 วัน หากใครรู้สึกไม่สบายตรงไหน ต้องรีบมารายงานให้ข้ารู้ ได้ยินหรือไม่?”
“ได้ยินแล้วเจ้าค่ะ ท่านแม่เล้า” เหล่าหญิงสาวพากันขานรับ
ห้องพักในเรือนมีไม่มากนัก นอกจากอันหนิงแล้ว คนอื่น ๆ ต้องพักห้องละสองคน พวกนางเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง ตลอด 3 วันนี้จึงไม่มีเรื่องวุ่นวายอะไรเกิดขึ้น
อันหนิงเองก็พอมีเวลานั่งนับสิ่งที่ได้จากโลกก่อน คะแนนพื้นฐาน 1,000 คะแนน ความพึงพอใจของเจ้าของร่างเดิมเต็ม 100 เปอร์เซ็นต์ ได้รางวัลอีก 1,000 คะแนน
ชาติก่อนนางมีชีวิตอยู่จนถึงอายุ 70 ปี หักช่วง 15 ปีที่เจ้าของร่างเดิมมีชีวิตอยู่ กับอายุพื้นฐาน 10 ปีออกแล้ว นางมีชีวิตเพิ่มมาอีก 45 ปี ได้รางวัล 450 คะแนน
ชาติก่อนอันหนิงพยายามมีชีวิตอยู่ต่ออย่างเต็มที่แล้ว อย่างไรเสียเงื่อนไขก็ดีขนาดนั้น หากไม่อยู่ต่ออีกสักหลายปีคงเสียเปล่า
โลกก่อนนางได้คะแนนมาทั้งหมด 2,450 คะแนน ตอนนี้อันหนิงมีคะแนนอยู่ -994,800 คะแนน เอาเถอะ ยังเป็นหนี้อยู่มากมายเหมือนเดิม
แต่ตอนนี้อันหนิงกลับรู้สึกว่าหนี้เยอะจนไม่ต้องกังวลแล้ว หนี้ติดลบ 1,000,000 กับติดลบ 100,000 เป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง
ถ้าติดลบ 100,000 อาจจะร้อนใจอยากใช้หนี้ แต่ถ้าติดลบ 1,000,000... ช่างเถอะ ค่อย ๆ ใช้ไปแล้วกัน
ชาติก่อนนางน่าจะเก็บเงินได้ราว 500,000 ตำลึงเงิน ในช่วง 30 ปีแรกที่อันหนิงดูแลจวนโหวเจิ้นหนาน นางเก็บได้ประมาณ 400,000 ตำลึง
ส่วนช่วง 20 กว่าปีหลัง หลินเอ๋อร์แต่งภรรยาแล้ว อันหนิงจะยึดอำนาจดูแลจวนไว้ตลอดไปก็ไม่ได้ หลังจากลูกสะใภ้คลอดลูกสองคนแล้ว
อันหนิงจึงมอบอำนาจดูแลจวนให้นางทั้งหมด แล้วใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างสุขสบาย