เพราะอย่างนั้น ทุกครั้งที่ใช้งานยา อันหนิงจึงระมัดระวังเป็นพิเศษ นางไม่อยากถูกยาของตัวเองเล่นงานเข้า
ครึ่งนาทีต่อมา อันหนิงจึงค่อยวางใจเดินเข้าไป
แม้เนื้อตัวจะเปื้อนเลือดไปหมด แต่กลับบดบังความหล่อเหลาเอาไว้ไม่มิด อันหนิงอดหวั่นไหวไม่ได้
เมื่อตรวจดูอย่างละเอียดแล้ว อาการของชายผู้นี้ก็ไม่เลว บาดแผลบนร่างกายไม่ได้รุนแรงอย่างที่เห็นจากปริมาณเลือด
คิดว่าเลือดพวกนี้คงเป็นของศัตรู ฝีมือไม่เบาเลยทีเดียว
อันหนิงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากมิติ ค่อย ๆ เช็ดหน้าให้เขา พอเช็ดเสร็จ นางก็ยิ่งหวั่นไหวกว่าเดิม
เมื่อนึกถึงจุดประสงค์ที่มาครั้งนี้ อันหนิงก็หยิบยาลูกกลอนออกมาอย่างไม่ลังเล แล้วยัดเข้าปากเขา
ตอนนี้คงไปวัดต้าโก๋วไม่ทันแล้ว อันหนิงตัดสินใจว่าเป็นเขานี่แหละ
«หนึ่ง สอง สาม ไป!» อันหนิงออกแรงลากเขาไปหลังก้อนหินใหญ่ แล้วกวาดตามองรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง
ดีมาก ตรงนี้ลับตาคน อันหนิงก้มลงเริ่มถอดเสื้อผ้าให้เขา
ไม่ผิดหรอก จุดประสงค์ที่อันหนิงออกจากบ้านครั้งนี้ก็คือมาหาคน «ฝากเมล็ดพันธุ์»
ผู้ชายสารเลวอย่างจ้าวเหวินกวง ไม่คู่ควรให้อันหนิงคลอดลูกให้ แต่ตัวนางเองกลับต้องการลูกคนหนึ่ง
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับแผนการทั้งหมดในอนาคตของอันหนิง จะมีลูกทั้งที คลอดให้ใครก็เหมือนกัน
เพราะอย่างนั้นอันหนิงจึงตัดสินใจเลือกคนที่ตัวเองชอบด้วยตนเอง
ความชอบของอันหนิงนั้นผิวเผินมาก แค่ดูหน้าตาเท่านั้น อย่างไรนางก็ไม่มีเวลาทำความรู้จักนิสัยใจคอของใครอยู่แล้ว