ภายในห้วงจิตสำนึก ทุกอย่างปั่นป่วนวุ่นวายไปหมดแล้ว
ทะเลจิตเดิมเป็นของเฉินโม่ ก่อนจะถูกหลุมดำกัดกร่อน
บัดนี้คลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ ฝนโลหิตโปรยปราย
“ตูม——!”
ร่างมหึมาของเขี้ยวโลหิตพุ่งทะยานผ่านอากาศ
ในมือกำดาบยาวสีเลือดไว้เล่มหนึ่ง
มันไม่สนใจแบบแผนการต่อสู้ใด ๆ ทั้งสิ้น
คว้าลูกตาสีดำที่ลอยอยู่กลางอากาศ แล้วยัดเข้าปาก
งับคำเดียว น้ำข้น ๆ ก็สาดกระจาย
เฉินโม่เองก็กำดาบยาวสีเงินไว้ในมือ
ฟันดวงตายักษ์บนท้องฟ้าขาดสะบั้นทีละดวง
หลุมดำรับมือศัตรูสองคนพร้อมกัน เร่งพลังจิตออกมาจนถึงขีดสุด
หนวดสีดำพุ่งออกจากทะเลจิต
ดวงตายักษ์ที่ลอยอยู่กลางอากาศยิงลำแสงสีดำออกมาเป็นสาย
มันรู้ดีว่า นี่คือช่วงเวลาสุดท้ายที่จะสู้สุดชีวิตแล้ว
หากกำจัดเฉินโม่ไม่ได้ พอเขาเลื่อนขั้นเป็นลำดับสาม โอกาสของมันก็ริบหรี่เต็มที!
..........
ในจังหวะที่จิตสำนึกทั้งสามกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด
หลุมดำก็สังเกตเห็นบางอย่างขึ้นมาอย่างฉับพลัน
ภายในห้วงจิตสำนึกเริ่มมีเกล็ดหิมะสีดำโปรยปราย
นี่มัน.....
พิษเยือกแข็งงั้นหรือ?
หิมะตกในห้วงจิตสำนึก?
นี่เป็นสัญญาณว่าร่างกายกำลังจะตาย
มันรีบหยุดมือ แล้วตะโกนใส่เฉินโม่
“ไอ้หนู! หยุดสู้ได้แล้ว!”
“พิษเยือกแข็งเข้ามาแล้ว!”
หากพิษเยือกแข็งเข้าสู่ร่างกายจนหมด
แม้มันจะเป็นจิตสำนึกที่อาศัยอยู่ในตาซ้าย
ก็หนีชะตาความตายไม่พ้นเหมือนกัน
เฉินโม่เตะลูกตาดวงหนึ่งกระเด็น