“จะว่ายังไงดี...”
“เหมือนเฟืองขึ้นสนิมที่เพิ่งหยอดน้ำมัน”
“พลังเหนือมนุษย์ของผมไม่ได้เพิ่มขึ้น ระดับลำดับก็ไม่ได้ทะลวงขึ้นไป”
“แต่ว่า...”
ชื่อชื้อหมายเลข 2 หักพวงมาลัยกะทันหัน หลบหลุมลึกกลางถนน
เฉินโม่เหลือบมองแล้วเบนสายตากลับมา ก่อนพูดต่อ
“ความเร็วในการตอบสนอง พลังระเบิดของกล้ามเนื้อ รวมถึงความเหนียวทนทานของร่างกาย ต่างก็แข็งแกร่งกว่าเดิมมาก”
“เมื่อก่อนฟันดาบแต่ละครั้งต้องใช้เวลา 0.5 วินาที ตอนนี้อาจเหลือแค่ 0.3 วินาที”
“ความรู้สึกนี้อธิบายยาก”
ชื่อชื้อฟังแล้วงุนงงไปหมด เขายัดบิสกิตชิ้นสุดท้ายเข้าปาก พึมพำอู้อี้
“ชิ”
“พูดเหมือนไม่ได้พูด”
“ก็แค่ร่างกายดีขึ้นนิดหน่อยไม่ใช่หรือไง นี่เรียกว่าพลิกฟ้าพลิกดินตรงไหน?”
“พ่อกลืนแก่นพลังเข้าไป ยังเพิ่มแรงได้ตั้งหลายร้อยชั่ง”
เฉินโม่ไม่ได้โต้เถียง
เขาชักคงหมิงกับจันทร์โลหิตออกมา พลางพินิจใบมีดอย่างละเอียด ก่อนลูบไล้ตรงหน้า
อันดับของวัตถุพิสดารไม่ได้เปลี่ยนแปลง
การนอนอยู่ในโลงทั้งคืนไม่ได้ทำให้มันกลายเป็นศาสตราเทพอะไรขึ้นมา
“ก็จริง”
“ดูแล้วไม่มีอะไรเปลี่ยนไปมาก”
“แต่ว่า...”
เฉินโม่หันไปมองราตรีมืดมิดนอกหน้าต่าง พึมพำกับตัวเอง