พอได้ยินคำพูดของหลินลู่
ค่ายประกายไฟก็แตกตื่นขึ้นมาทันที
ไม่มีใครพูดจาไร้สาระหรือซักถาม
หลังผ่านวันสิ้นโลกมานานขนาดนี้ ความว่องไวของทุกคนในค่ายประกายไฟกลายเป็นสัญชาตญาณไปแล้ว
หลิวย่วนพุ่งลงมาจากรถบัญชาการ
หลังเข้าร่วมค่ายประกายไฟ หญิงสาวที่เลื่อนตำแหน่งขึ้นมาได้เพราะคอยหาข่าวให้ ก็เอาแต่ตามหลินลู่ไปทุกที่ยามว่าง
แถมยังแสดงความรู้สึกดี ๆ ต่อเขาอย่างเปิดเผยไม่ปิดบัง
นับตั้งแต่งานเลี้ยงคืนวันปีใหม่ เธอก็กลายเป็นแม่ครัวประจำตัวของหลินลู่
หลิวย่วนรีบวิ่งไปทางรถบัสประกายไฟหมายเลข 1
พลางตะโกนเรียกหลินลู่ไปด้วย
“หัวหน้าหลิน! อาหารเช้าอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับนะ อย่าลืมกินล่ะ!”
ทางด้านซูเชี่ยนยิ่งลงมือฉับไวกว่า
เสี่ยวหย่าเพิ่งหยิบตุ๊กตาบาร์บี้ของตัวเองออกมาจากโลงศพที่เปิดอยู่
เธอล้วงหยิบขนมปังกรอบห่อหนึ่งออกจากกระเป๋า
ตั้งใจจะยื่นให้เจ้าลาที่อยู่ข้าง ๆ
“เจ้าลาน้อยยังไม่ได้กินอาหารเช้าใช่ไหม”
“เอานี่ไปกินระหว่างทาง...”
เธอยังพูดไม่ทันจบ
ซูเชี่ยนก็ฉวยตัวเธอขึ้นมาในพริบตา
“กินเข้าไป กินเข้าไป เดี๋ยวฉันจับเธอป้อนให้มันกินซะเลย!”
แล้วโยนเธอเข้าไปในรถเอสยูวีสีขาวที่จอดอยู่ข้าง ๆ ทันที
“ต้าเหนียว! ขึ้นรถ!”
เสี่ยวชีสตาร์ตรถออฟโรดของต้าเหนียว แล้วลดกระจกลงเรียกให้เขาขึ้นรถ