“ระดับ 3”
“พวกต่างถิ่นรุกราน”
เฉินโม่เผลอกำด้ามมีดยาวในมือแน่นขึ้น
สัมผัสเย็นเยียบส่งผ่านด้ามมีดมา
เส้นเลือดสีแดงคล้ำเต้นเป็นจังหวะเดียวกับหัวใจของเฉินโม่
เหงื่อเย็นผุดขึ้นบนหน้าผากหลินลู่ไม่หยุด
ในสัมผัสรับรู้ของเขา สิ่งที่ลักลอบข้ามมาจากโลกหมิงพวกนี้
แตกต่างจากตัวประหลาดพื้นถิ่นโดยสิ้นเชิง
ตัวประหลาดพื้นถิ่นมักเรียกกันว่า “สายพันธุ์พื้นถิ่น”
กลิ่นอายของพวกมันบริสุทธิ์ เย็นเยียบ
หรือไม่ก็ทำตามกฎบางอย่างที่บิดเบี้ยว
มนุษย์หน้าหมาที่เฉินโม่ฆ่าตอนอยู่กับขบวนรถผานสือก่อนหน้านี้
ก็คือพวกพื้นถิ่นมาตรฐาน
ในบรรดาตัวประหลาดพื้นถิ่น มีบางส่วนที่ระหว่างการปะทะกันของสองโลก
ก่อกำเนิดพลังแห่งกฎขึ้นมา
และวิวัฒนาการกลายเป็น “ตัวประหลาดแห่งกฎ”
พูดให้เคร่งครัด ตัวประหลาดแห่งกฎก็เป็นพวกพื้นถิ่นชนิดหนึ่ง
อย่างเวินหลีแห่งเมืองซิ่งฮวาในครั้งนั้น ก็เป็นตัวประหลาดแห่งกฎ
แต่พวกต่างถิ่นรุกรานกลับแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
พวกระดับต่ำไร้สติปัญญาโดยสิ้นเชิง
มีแต่สัญชาตญาณสังหาร กลืนกิน และความโกลาหล
ในสัมผัสรับรู้ของหลินลู่ ณ เวลานี้
พวกต่างถิ่นรุกราน...ไม่ได้มีแค่ตัวเดียว
“ไม่ได้มีแค่ตัวเดียว”
“สองตัว”
หัวใจของทุกคนแทบขึ้นมาจุกอยู่ที่คอ
เพิ่งผ่านเหตุหิมะถล่มมา ทุกคนต่างเหนื่อยล้ากันไม่มากก็น้อย
ตอนนี้ยังมีอีกสองตัวงั้นเหรอ?
แถมยังเป็นพวกต่างถิ่นรุกรานที่ขึ้นชื่อเรื่องพลังต่อสู้แข็งแกร่ง
แต่ตอนนี้ก็ไม่มีทางหลบเลี่ยงแล้ว
ด้านหลังคือหุบเขาที่ถูกหิมะถล่มทับ