ชื่อชื้อมีปฏิกิริยาไวที่สุด เขากระชากเฉินโม่วิ่งไปที่รถดัมพ์ทันที
แทบจะพร้อมกัน ต้าเหนียวก็เตะอ่างไฟข้างตัวคว่ำ
ทุกคนกรูกันเข้าไปดับกองไฟ
เสี่ยวลิ่วกับเสี่ยวชีได้สติอย่างรวดเร็ว
พวกเขาสั่งให้ผู้รอดชีวิตขึ้นรถบัสอย่างเป็นระเบียบ
ทั้งค่ายพลันเคลื่อนไหวขึ้นมาทันที
ใช้เวลาเพียงสามสี่นาที ค่ายที่กำลังจัดงานเลี้ยงฉลองปีใหม่ก็เปลี่ยนเป็นขบวนที่เตรียมพร้อมออกเดินทาง
“ครืน—”
เครื่องยนต์ของชื่อชื้อหมายเลข 2 คำรามกึกก้อง
เฉินโม่เหยียบคันเร่งเต็มแรง ขับตามรถบัญชาการของหลินลู่ไปติด ๆ
ขบวนรถออกเดินทางอีกครั้งบนทางหลวงแผ่นดิน
มุ่งหน้าไปยังตำแหน่งที่พลุสัญญาณพุ่งขึ้นไปอย่างรวดเร็ว
เฉินโม่ยังไม่ทันได้เอ่ยถาม
เสียงเร่งร้อนของหลินลู่ก็ดังมาจากช่องสื่อสารของทีม
“ทุกคนเห็นสัญญาณบนฟ้ากันแล้ว”
“นั่นคือสัญญาณขอความช่วยเหลือระดับสูงสุดของป้อมปราการฉางหมิง—พลุสัญญาณกำแพงเมืองจีน!”
เสียงของหลินลู่สั่นเล็กน้อย
“หมายความว่า แถว ๆ เมืองหงแห่งนี้ มีกองรถขบวนหนึ่งในสังกัดฝ่ายป้อมปราการกำลังเผชิญวิกฤตถูกกวาดล้างจนหมด!”
ป้อมปราการฉางหมิงอีกแล้ว
ใจเฉินโม่หนักอึ้ง
เสียงของซูเชี่ยนดังมาจากเครื่องสื่อสาร
เธอถามแทนคำถามที่เฉินโม่อยากรู้ที่สุด
“แล้วพวกเรา...ยังจะเสี่ยงเข้าไปอีกเหรอ?”
ซูเชี่ยนอาจใจดีเกินไป แต่เธอไม่ได้โง่
พลุสัญญาณดอกนั้นบ่งบอกชัดเจนว่าสถานการณ์ของอีกฝ่ายอันตรายแค่ไหน
ถ้าขบวนรถประกายไฟเข้าไป ก็มีโอกาสสูงที่จะเอาตัวไม่รอดเหมือนกัน