น้ำเสียงของเหอเหลียวเจือแววหยอกเย้าอยู่เล็กน้อย
“เอาลูกแก้วไปแลกวัตถุพิสดาร ไม่ใช่เพราะเจ้ามังกรตาเดียวไร้เดียงสาหรอก”
“มันมาหยั่งเชิงต่างหาก อยากดูว่าดาบเล่มนั้นมีค่าพอให้ลงมือหรือเปล่า”
เหอเหลียวขยับเข้าไปใกล้ข้างหูพี่ชาย แล้วเริ่มวางแผน
“คืนนี้ เจ้าตาเดียวคนนั้นต้องมาแน่...”
ราตรีมาเยือน
ในเพิงแห่งหนึ่งด้านหลังเขตบ้านแผ่นเหล็ก
แสงขาวจากการเชื่อมสว่างจ้าบาดตา
เหลาหยางเชื่อมแผ่นเหล็กชิ้นสุดท้ายของกระบะรถเสร็จ ก็ถอดหน้ากากช่างเชื่อมออก
เขาชูนิ้วทำท่าโอเคให้เฉินโม่
“เรียบร้อย!”
เหลาหยางยิ้มกว้างด้วยความยินดี เผยให้เห็นฟันเหลืองจากควันบุหรี่
เฉินโม่กับต้าเหนียวพากันเข้ามาดู
ตอนบ่ายเพราะต้องเร่งงาน ต้าเหนียวจึงถูกเรียกมาช่วยด้วย
รถดัมพ์ตรงหน้าเปลี่ยนโฉมไปโดยสิ้นเชิง
ตัวรถถูกขยายให้กว้างและเสริมความแข็งแกร่ง จากเดิม 1.5 เมตรเป็น 2 เมตร
ความยาวรถก็เพิ่มจากเดิม 2.5 เมตร พรวดขึ้นเป็นราว 4 เมตร
แม้แต่ความสูงด้านในกระบะก็เพิ่มเป็น 2 เมตร ส่วนท้ายยกสูงขึ้น แผ่นเหล็กเชื่อมประกบกันแนบสนิท
ยางกึ่งกลไกทั้ง 4 ล้อถูกเปลี่ยนเป็นยางเหล็กตันขนาดใหญ่หนักอึ้ง
กลางตัวรถยังติดตั้งยางสำหรับวิ่งบนหิมะเพิ่มอีก 2 เส้น
บนหลังคามีไฟรถดวงหนึ่งที่ไม่รู้รื้อออกมาจากไหน ติดตั้งไว้ใช้เป็นไฟส่องทาง
ยังมีแผงโซลาร์เซลล์เล็ก ๆ อีกแผ่น
เหลาหยางตบกระบะรถสูงใหญ่ที่เชื่อมแน่นหนา ก่อนเริ่มแนะนำ
“ฉันขยายถังน้ำมันให้เป็น 120 ลิตรแล้ว ขับประหยัดหน่อยก็วิ่งได้อีกพักใหญ่”