เป็นเช่นนี้เอง ทุกคนยังไม่ทันได้ถามอะไรเพิ่มเติม
ขบวนรถก็ออกเดินทางอีกครั้ง
ตอนนี้ขบวนรถประกายไฟมีขนาดเล็กลงไปมาก
รถนำยังคงเป็นรถบัญชาการของหลินลู่
รถเอสยูวีของซูเชี่ยนตามหลังมาติด ๆ ที่น่าสังเกตคือ หลังจากเหลาหยางปรับแต่งให้
รถเอสยูวีก็ไม่ใช่สีขาวล้วนอีกต่อไป บนฝากระโปรงหน้ามีหนังสีดำสนิทติดเพิ่มเข้ามาผืนหนึ่ง
ไฟหน้าสองดวงสว่างจ้าจนแสบตา เปล่งแสงสีน้ำเงินเข้ม
หากมองให้ดี จะเห็นว่าไฟหน้าคู่นั้นดัดแปลงมาจากลูกตาตัวประหลาดสองลูก
ภายในรถ ซูเชี่ยนนั่งอยู่ตรงที่นั่งคนขับ มองด้านหลังผ่านกระจกมองหลัง
เบาะหลังถูกรื้อออกทั้งหมด แล้ววางเตียงพับแบบเรียบง่ายไว้แทน
เสี่ยวหย่าที่เข้าเวรเฝ้ายามกลางคืนกำลังกอดตุ๊กตาบาร์บี้นอนพักอยู่บนเตียง
แววพอใจปรากฏในดวงตาซูเชี่ยน การดัดแปลงครั้งนี้โดยรวมแล้วถือว่าน่าพอใจ
รถเอสยูวีที่ติดตั้งวัสดุจากตัวประหลาดเข้าไปไม่น้อย ก็ได้ก้าวเข้าสู่แถววัตถุพิสดารอย่างเป็นทางการ
แม้จะเทียบกับรถดัมพ์ของเฉินโม่ไม่ได้ แต่ก็ทำให้ซูเชี่ยนมีความมั่นใจขึ้นไม่น้อย
รถออฟโรดสีดำของต้าเหนียววิ่งขนาบไปด้วยกัน ตอนนี้บนรถมีเพียงเสี่ยวชีที่เป็นคนขับ
ขบวนที่สามคือรถบัสสองคันของขบวนรถประกายไฟ
คันหนึ่งใช้ขนเสบียง ไม่ได้ดัดแปลงอะไรมากนัก
ด้านท้ายรถมีรถพยาบาลชั่วคราวเชื่อมติดไว้กับตัวรถด้วยการเชื่อมเหล็ก
ภายในรถรื้อเบาะออกอย่างลวก ๆ คนขับเป็นคนขับรถบัสมากประสบการณ์คนหนึ่งจากกลุ่มคนธรรมดาในขบวนรถ
เสบียงส่วนกลางของประกายไฟถูกเก็บไว้บนรถคันนี้
การออกไปเก็บเสบียงครั้งก่อนแม้จะอันตราย แต่โชคดีที่เฉินโม่มาถึงทันเวลา รถจึงบรรทุกของได้เกือบครึ่งคัน