ภายในห้องอาหารหรูหรางดงามของตระกูลหลิน
หลินเย่ เหวินจือหยวน และประธานเฒ่าหลินนั่งลงตามลำดับ บรรยากาศอบอุ่นและเป็นทางการ
ไม่นานนัก ทีมงานรายการที่มาถึงล่าช้าก็เดินตามคุณชายเฉิน พ่อบ้านเข้ามาในห้องรับแขก ก่อนจะย้ายไปยืนที่หน้าประตูห้องอาหาร
ตากล้องหนุ่มถืออุปกรณ์อยู่ในมือ สายตาเหลือบมองประธานเฒ่าหลินที่นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะอย่างระมัดระวัง
ชายชราครองตำแหน่งสูงมานาน รอบกายจึงแผ่รัศมีสงบน่าเกรงขามออกมาโดยธรรมชาติ ทำให้ไม่มีใครกล้าล่วงเกินตามอำเภอใจ ตากล้องหนุ่มรู้สึกประหม่าเล็กน้อย จึงเอ่ยถามอย่างสุภาพว่า “สวัสดีครับ ประธานเฒ่าหลิน ไม่ทราบว่าคุณปู่จะรังเกียจไหมครับ หากพวกเราถ่ายคุณปู่ออกกล้องและถ่ายทอดสดตามปกติ”
ประธานเฒ่าหลินมีสีหน้าเป็นกันเอง โบกมือเบา ๆ “ไม่เป็นไร ไม่ต้องเกร็ง ถ่ายตามปกติได้เลย”
เมื่อได้รับอนุญาต กล้องก็หันไปทางโต๊ะอาหารอย่างเป็นทางการ ภาพในห้องถ่ายทอดสดเผยให้เห็นทุกอย่างอย่างชัดเจน
บนโต๊ะอาหารขนาดใหญ่เต็มไปด้วยอาหารเลิศรสหลากหลายชนิด จัดจานอย่างประณีต สีสันสดใสน่ารับประทาน
อาหารทะเลสดใหม่ระดับพรีเมียม เมนูเนื้อและผักที่ปรุงอย่างพิถีพิถัน ซุปตุ๋นบำรุงร่างกาย ของหวานและผลไม้จัดจานสวยงามล้วนมีครบ ทั้งยังจัดสรรอาหารคาวและผักอย่างเหมาะสม แต่ละจานได้มาตรฐานระดับภัตตาคาร ใช้วัตถุดิบชั้นเลิศ หน้าตาน่ารับประทาน โต๊ะอาหารเต็มไปด้วยอาหารมากมายอย่างเหลือเชื่อ
คอมเมนต์ในไลฟ์:
“โห! มื้อกลางวันจัดเต็มขนาดนี้เลยเหรอ แทบจะเทียบเท่างานเลี้ยงรับรองระดับชาติแล้ว!”
“งานเลี้ยงในบ้านคนรวยนี่ไม่ใช่ระดับที่คนมีเงินทั่วไปจะเทียบได้จริง ๆ!”
“สายตาที่ท่านคุณปู่มองจือหยวนเต็มไปด้วยความเอ็นดูจนแทบล้นออกมาแล้ว!”
“ชัวร์แล้ว! นี่มันสิทธิพิเศษแบบว่าที่หลานสะใภ้ที่ตระกูลหลินหมายตาไว้ชัด ๆ!”
“ลำเอียงตลอดเลย ใครจะดูไม่ออกว่าท่านคุณปู่ชอบจือหยวนมาก!”
ประธานเฒ่าหลินไม่สนใจกล้องเลย ในใจมีแต่เหวินจือหยวนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เขาหันไปสั่งคุณป้าสวี่ที่ยืนรออยู่ทันที “ตักปูผัดไข่ปูให้จือหยวนสักจาน”