ขณะที่คนในห้องไลฟ์กำลังสงสัยว่าในครัวมีเชฟตั้งหลายคนได้ยังไง
ภาพจากกล้องพลันเปลี่ยนฉาก หันไปจับภาพโซฟาในห้องนั่งเล่น
ตอนนี้จางฮุ่ยเผิงนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น กอดอกไว้พลางหันไปมองตรงปากบันไดเป็นระยะ รอหลินเย่ลงมา
ในใจเขายังคิดถึงเรื่องงานแสดงรถยนต์เมื่อวาน กลัวว่าตัวเองจะทำอะไรไม่เหมาะสมจนทำให้ลูกพี่ลูกน้องไม่พอใจ จึงพยายามข่มใจไม่ให้ขึ้นไปเรียก
พอจางฮุ่ยเผิงปรากฏตัว ข้อความในไลฟ์ก็ครึกครื้นขึ้นอีกครั้ง
【ให้ตายสิ นี่แขกรับเชิญชายคนใหม่เหรอ】
【หล่อมาก! ฉันชอบคนใหม่คนนี้!】
【เดี๋ยวนะ? นี่คนที่เจอในงานแสดงรถยนต์เมื่อวานไม่ใช่เหรอ】
【โห นี่ลูกผู้พี่ทางแซ่ของคุณหนูหลินนี่นา มาจริงด้วย!】
【จริงด้วย ลูกผู้พี่ทางแซ่มาจริง ๆ! มิน่าถึงเริ่มไลฟ์ก่อนเวลา】
ตอนนั้นแขกรับเชิญคนอื่น ๆ ก็ทยอยตื่นกันแล้ว หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเรียบร้อยก็เดินออกจากห้อง
ทันทีที่ออกจากห้อง ทุกคนก็ได้ยินเสียงดังมาจากครัวชั้นล่าง จึงพากันสงสัยและเดินลงไปตามเสียง
พอมาถึงชั้นล่าง ทุกคนก็เห็นคนแปลกหน้าเพิ่มขึ้นมาคนหนึ่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่น
ทุกคนมองหน้ากันไปมา ในใจเต็มไปด้วยความสงสัย ไม่รู้เลยว่าคนคนนี้เป็นใคร
ขณะที่ทุกคนยังงุนงง ซูม่าน์ก็เป็นคนแรกที่นึกออก ดวงตาเบิกกว้าง สีหน้าตกใจพลางร้องขึ้นว่า
“คุณ...คุณคือลูกผู้พี่ทางแซ่ของคุณชายหลิน! มาจริง ๆ ด้วย!”
เมื่อเห็นคนหลายคนเดินลงมา จางฮุ่ยเผิงก็ลุกขึ้นจากโซฟา แล้วพยักหน้าให้ทุกคนอย่างสุภาพ
“สวัสดีครับทุกคน ผมเป็นสมาชิกใหม่ ชื่อจางฮุ่ยเผิง เป็นลูกผู้พี่ทางแซ่ของหลินเย่ด้วยครับ”