ในสวน แขกแต่ละกลุ่มทยอยทำขนมของตัวเองเสร็จเรียบร้อย
โจวจื่อหยางกับซูม่าน์ทำคุกกี้เนยด้วยกัน แต่น่าเสียดายที่ควบคุมไฟไม่ดี ขอบคุกกี้ไหม้ดำ หน้าตาดูตลกอยู่บ้าง
เสิ่นอี้เชินกับเจียงหว่าน์ทั้งคู่ทำอย่างประณีตและรอบคอบ ช่วยกันทำโมจิไส้ถั่วเขียวมัตฉะออกมาหนึ่งจาน รูปทรงเรียบร้อยสวยงาม
หวังเยากับสวี่เมิงเหยาอบทาร์ตชีสหนึ่งถาด ทำตามสูตรเป๊ะ ๆ ผลงานจึงออกมากลาง ๆ ไม่โดดเด่น
ทางด้านเหวินจือหยวน หลินเย่คอยจับมือสอนตลอดขั้นตอน ทั้งตีครีม วางผลไม้ บีบครีมตกแต่งขอบ และจัดทรง จนทำเค้กผลไม้ออกมาได้อย่างสวยงามประณีต
เมื่อมองผลงานแสนสวยตรงหน้า ดวงตาของเหวินจือหยวนก็เป็นประกาย
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอทำเค้กทั้งก้อนด้วยมือตัวเอง แถมยังสำเร็จเกินคาดอีกด้วย
เมื่อผู้กำกับจัดการ ทุกคนก็ทยอยยกขนมที่ทำเสร็จไปวางบนโต๊ะยาวกลางสวน เตรียมแบ่งกันชิม
หวังเยากวาดตามองโต๊ะยาว แวบแรกก็สะดุดตาเข้ากับเค้กผลไม้ตรงหน้าเหวินจือหยวน ซึ่งหน้าตาดีที่สุดในบรรดาขนมทั้งหมด เขาจึงก้าวเข้าไปหาในทันที
เขาไม่แม้แต่จะถาม หยิบช้อนเล็กขึ้นมาตักเค้กเข้าปากคำหนึ่ง แล้วแสร้งทำเป็นประหลาดใจพลางเอ่ยว่า
“ไม่คิดเลยว่าฝีมือของจือหยวนจะดีขนาดนี้ ผมนึกว่าดาราระดับท็อปอย่างพวกคุณ ปกติแทบไม่เข้าครัวทำขนมกันเสียอีก”
เหวินจือหยวนมองเค้กตรงหน้าที่แหว่งไปมุมหนึ่ง ความไม่พอใจพลันก่อตัวขึ้นในใจ เธอกับหลินเย่ยังไม่ได้ชิมเลยด้วยซ้ำ แต่หวังเยากลับเดินเข้ามาตักกินเป็นคนแรก