บทที่ 3 ทำลายซุ้มบัวอุ้มบุตร
ตอนนั้นอาแปะเพิ่งจะอายุสิบกว่า ๆ ทำงานเป็นลูกจ้างรายวันในบ้านของเฉินถิงไห่ หน้าที่หลักคือเลี้ยงม้า จึงได้รู้จักกับหลี่จินซานที่อาศัยอยู่ในคอกม้า
เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งสองกลายเป็นเพื่อนต่างวัย หลี่จินซานเล่าชะตากรรมของตนให้อาแปะฟัง
อาแปะสงสารหลี่จินซานมาก มักเอาของอร่อยจากบ้านไปให้เสมอ
ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ หลี่จินซานจึงรับอาแปะเป็นศิษย์ ตั้งชื่อให้ว่าหลี่เทียนเฉิง ถ่ายทอดวิชาทั้งหมดให้
หลี่จินซานรู้จากปากอาแปะว่าแท้จริงแล้วเฉินถิงไห่ไม่ใช่คนดีอะไร ปกติรังแกชาวบ้าน เหยียบย่ำชีวิตคน ทำชั่วสารพัด เป็นเสี้ยนหนามแผ่นดินที่มีชื่อกระฉ่อน
นั่นทำให้เขายิ่งเสียใจเหลือเกินที่ตอนแรกช่วยคนชั่วชี้ฮวงจุ้ยมงคลไป มิน่าเคราะห์กรรมถึงตามสนองเร็วนัก
พริบตาเดียวผ่านไปกว่า 20 ปี ลูกชายทั้งเจ็ดของเฉินถิงไห่ ไม่ได้เป็นนายทหารกองทัพชาติ ก็แต่งงานกับลูกสาวตระกูลร่ำรวยมหาศาล อิทธิพลของตระกูลเฉินยิ่งใหญ่ขึ้น
เฉินถิงไห่ก็ยิ่งผยอง ก้าวร้าว กลายเป็นราชาไร้บัลลังก์แห่งเมืองชินโจว
อาแปะเลี้ยงม้าให้ตระกูลเฉินอยู่หลายปี ไม่ได้ค่าจ้างแม้แต่สลึงเดียว ไปทวงยังถูกทำร้าย อึดอัดใจเป็นที่สุด จึงเล่าเรื่องนี้ให้หลี่จินซานฟัง
เล่าไปเล่ามาก็พรั่งพรูเรื่องที่เฉินถิงไห่กดขี่ประชาชนเหยียบย่ำชีวิตผู้คนตลอดหลายปี
หลี่จินซานฟังจบเดือดดาลยิ่ง ใบหน้าเคร่งขรึมพูดขึ้น
"เฉิงเอ๋อร์ อาจารย์จะให้เจ้าไปทำสิ่งหนึ่ง เจ้ากล้าไหม"
"อาจารย์ เรื่องที่ไม่ผิดศีลธรรม ไม่มีอะไรข้าไม่กล้า"
"ดี อาจารย์จะให้เจ้าไปทำลายฮวงจุ้ยซุ้มบัวอุ้มบุตรบรรพชนตระกูลเฉินถิงไห่"
"ได้!"
ลูกวัวเกิดใหม่ไม่กลัวเสือ อาแปะตอบตกลงอย่างฉับไว ประการหนึ่งเพื่อล้างแค้นให้อาจารย์ อีกประการเพื่อขจัดภัยให้ชาวเมืองชินโจว
เห็นอาแปะตกลง หลี่จินซานโล่งใจยิ่ง จึงบอกวิธีการทำลายซุ้มบัวอุ้มบุตรให้ฟัง
"เฉิงเอ๋อร์ เจ้าฟังให้ดี อย่าได้ประมาทเด็ดขาด"
"การทำลายซุ้มบัวอุ้มบุตร ต้องทำในคืนจันทร์เพ็ญ ตอนตะวันยังไม่ตกดิน ไปนอนหมอบอยู่หลังหลุมศพบิดามารดาเฉินถิงไห่ก่อน"
"เมื่อจันทร์สว่างขึ้น เจ้าจะเห็นบนยอดหลุมมีฝักบัวผลุบโผล่ออกมา แล้วจากในฝักบัวจะมีเด็กเจ็ดคนกระโดดออกมา ล้อมหลุมศพเรียกปู่ย่า"
"จากนั้นเจ้าจะเห็นสองตายายมุดออกมาจากหลุมศพ เล่นกับเด็กทั้งเจ็ด"
"ตอนนี้เจ้าอย่าเพิ่งกลัว ต้องจับจังหวะให้ดี วิ่งไปบนยอดหลุม กระชากฝักบัวถอนรากเหง้าขึ้นมา"
"แล้วกลับตัววิ่งหนี จำไว้ให้ดี อย่าหันหลังกลับเด็ดขาด"
อาแปะฟังจบ สีหน้าลังเลสงสัยถามขึ้น
"อาจารย์ ถ้าหันหลังกลับจะเป็นอย่างไร"
"เจ้าจะถูกทำให้ตกใจตาย"
อาแปะติดตามหลี่จินซาน แม้จะเรียนรู้ศาสตร์ลี้ลับฮวงจุ้ยพิสดารมาหลายปี แต่ไม่เคยมีประสบการณ์จริงเลย ฟังที่อาจารย์พูดพิสดารถึงเพียงนี้ ก็ยังไม่ค่อยเชื่อ
หลี่จินซานแม้ตาบอด ก็รู้ว่าอาแปะคิดอะไรอยู่ หัวเราะหึ ๆ พูดว่า
"เฉิงเอ๋อร์ คืนนี้ก็เป็นคืนจันทร์เพ็ญ รอเจ้าไปก็รู้เองว่าที่อาจารย์พูดจริงหรือเท็จ"
"อืม!"
อาแปะทำตามที่หลี่จินซานบอก ก่อนหน้ามาหมอบอยู่หลังหลุมศพบิดามารดาเฉินถิงไห่
ต้องบอกว่าอาแปะใจกล้าจริง ๆ นอนหมอบอยู่หลังหลุมศพกลับหลับไปได้
ไม่รู้เมื่อไหร่ ลมเย็นวูบหนึ่งพัดมา ปลุกอาแปะให้ตื่น
อาแปะเงยหน้ามองฟ้า จันทร์สว่างสูงแล้ว แต่ก็ไม่เห็นฝักบัวบนยอดหลุม ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเด็กเจ็ดคนกระโดดออกมา
คิดในใจ อาจารย์ก็แค่ขี้คุย จะกลับไปต่อว่าแล้วกัน
แต่ในขณะนั้น เกิดภาพอัศจรรย์ขึ้น
แสงจันทร์สาดลงบนยอดหลุม ลำแสงสั่นไหวไม่หยุด ดอกฝักบัวสีทองค่อย ๆ ผลุบโผล่ออกมาบนยอดหลุม เด็กเล็กเท่าหัวแม่มือเจ็ดคนปรากฏตัวบนฝักบัว
แล้วกระโดดลงมา ตอนแตะพื้นร่างขยายใหญ่เท่าเด็กปกติ
เด็กเจ็ดคนล้อมหลุมศพ ร้องเรียกปู่ย่าไม่หยุด
"ปู่ย่าออกมาเล่นกับพวกเราหน่อย!"
"ฮ่าฮ่า!"
"รอสักครู่ ปู่ย่ามาเดี๋ยวนี้"
ต่อให้อาแปะใจกล้าแค่ไหน ก็ยังสั่นสะท้านด้วยความกลัว เขาได้ยินเสียงชายชราดังมาจากหลุมศพข้างใต้
ต่อมาก็เห็นชายชรากับหญิงชรา สวมเสื้อผ้าหรูหรา มุดออกมาจากหลุมศพ
อาแปะตะลึงลาน ภาพตรงหน้าเหมือนกับที่อาจารย์หลี่จินซานบรรยายไว้ทุกประการ
อาแปะไม่กล้าประมาท ระหว่างที่เด็กเจ็ดคนเล่นกับสองตายาย แอบคลานไปบนยอดหลุม แล้วใช้มือกำโคนฝักบัวแน่น ใช้แรงทั้งตัว ถอนฝักบัวออกมาทั้งราก
แล้วกลับตัววิ่งหนีทันที พร้อมกับนั้นลมหนาวพัดกรรโชกเย็นยะเยือกจากข้างหลัง เสียงเด็กร้องไห้เจ็ดคน เสียงสองตายายแผดร้อง
"คืนรากวิญญาณฮวงจุ้ยข้ามา..."
"ทำลายฮวงจุ้ยตระกูลเฉิน ข้าจะเอาแกชดใช้..."
อาแปะตกใจวิ่งสุดชีวิต อาจเป็นเพราะความอยากรู้อยากเห็น ระหว่างวิ่งอาแปะก็ยังอดไม่ได้ที่จะเหลียวหลังไปมอง เห็นสองตายายและเด็กเจ็ดคน ใบหน้าบิดเบี้ยวน่าเกลียดน่ากลัว กำลังลอยกลางอากาศไล่ตามมา
ภาพนั้นอาแปะหน้าซีดเป็นเถ้าถ่าน ไม่หันหลังอีก วิ่งหน้าตั้งสุดชีวิต เมื่อพ้นเขตซุ้มบัวอุ้มบุตรโดยสิ้นเชิง เสียงข้างหลังจึงหายไป
อาแปะวิ่งไม่หยุดจนถึงคอกม้า เล่าเรื่องที่เกิดให้หลี่จินซานฟัง
เมื่อรู้ว่าอาแปะยังเหลียวหลังไปมอง หลี่จินซานก็ค่อนข้างตกใจ
"เจ้าเด็กนี่ ใจกล้าจริง ๆ"
รู้ว่าอาแปะทำลายซุ้มบัวอุ้มบุตรได้แล้ว หลี่จินซานดีใจหัวเราะก้องลั่น แม่ม้าหลายตัวสะดุ้งกระโดดวุ่นวาย
ตอนนี้สมปรารถนาแล้ว คืนนั้นเองอาแปะก็แบกหลี่จินซานออกจากบ้านเฉิน
ฮวงจุ้ยซุ้มบัวอุ้มบุตรของตระกูลเฉินถูกทำลาย ไม่ถึงครึ่งเดือน ภัยพิบัติใหญ่หลวงก็มาเยือนตระกูลเฉิน