รถบรรทุกสแกเนียพุ่งทะยานไปบนทะเลทรายทรายชาดด้วยความเร็ว 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยไม่มีทีท่าว่าจะชะลอเลยแม้แต่น้อย
ภูเขาเนื้อรู้ตัวว่าคงไม่รอดแล้ว ใบหน้าอ้วนฉีกยิ้มเหี้ยมเกรียม ก่อนจะหันตัวกลับมาเผชิญหน้ากับรถบรรทุกสแกเนีย «ทั้งหมดนี่เป็นเพราะแกบีบฉันเอง!»
«ฮื่อ... ฮื่อ...»
หน้าอกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง เสียงประหลาดดังมาจากส่วนลึกในลำคอ แก้มทั้งสองพองออก ปากขยับอย่างรวดเร็ว เนื้อแก้มที่หย่อนคล้อยบนใบหน้าพลอยเกร็งตามไปด้วย
«ถุย!»
เสมหะเหนียวข้นสีเขียวเข้มก้อนหนึ่ง ขนาดใหญ่พอ ๆ กับลูกบาสเกตบอล พุ่งออกจากปากของเธอ แล้วกระจายแปะเต็มกระจกหน้ารถไปกว่าครึ่งในพริบตา
ในวินาทีเดียวกัน
เสียง «ปัง» ดังสนั่น รถบรรทุกหนักชนร่างภูเขาเนื้อจนกระเด็นไปไกลกว่าร้อยเมตร
ภายในรถ หลิวหมิงไม่ได้แตะเบรกเลยแม้แต่นิด ล้อหน้ากับล้อหลังเหยียบผ่านร่างนั้นต่อเนื่องกัน
ภูเขาเนื้อถูกทับจนแบนราบเป็นกองเนื้อแนบติดพื้นถนน ถึงขนาดแม่ของเธอเองก็คงจำไม่ได้แล้วว่าเป็นใคร
เมื่อเห็นกระจกหน้ารถกำลังถูกเมือกกัดกร่อนอย่างรวดเร็ว พร้อมส่งเสียง «ซู่ ๆ» และมีควันขาวลอยออกมา หลิวหมิงก็รู้ทันทีว่านี่ต้องเป็นสกิลพรสวรรค์ของภูเขาเนื้อ
น่าขยะแขยงชะมัด!
ถ้าเป็นผู้เล่นคนอื่น เมื่อเจอการโจมตีแบบนี้ พอกระจกถูกกัดกร่อนจนทะลุ ทั้งน้ำพิษและกลิ่นเหม็นคงทะลักเข้าไปในห้องคนขับ รถคันนี้ก็จะถูกทำลายจนหมดสภาพ
หลิวหมิงใช้สกิลรีเฟรชทันที ทุกอย่างกลับคืนสู่สภาพเดิม
จัดการเรื่องนี้เสร็จ เขาก็ไม่รอช้าอีก
เมื่อครู่ซูซวงหลีบอกว่า ผู้เล่นแถบนี้หลายคนหากล่องเสบียงเจอกันแล้ว
เขาต้องรีบหาของให้ได้มากกว่าคนอื่น ต่อให้ช้ากว่าแค่ไม่กี่วินาที ของก็อาจตกไปอยู่ในมือคนอื่นได้
รถบรรทุกหนักแล่นด้วยความเร็วสูงสุดอยู่หลายนาที
กล่องเสบียงใบที่สองซึ่งมีเครื่องหมายคำถามสีขาวปรากฏอยู่บนไหล่ทางด้านหน้า เข้าสู่สายตา
หลิวหมิงคว้าหน้าไม้คอมพาวด์ เปิดประตูแล้วกระโดดลงจากรถ
พายุทรายยังคงรุนแรง ทัศนวิสัยต่ำ
เขาประคองหน้าไม้ไว้ในมือ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครซุ่มอยู่ใต้ทรายรอบ ๆ แล้ว ก็ยกเท้าถีบฝาหีบไม้เปิดออก
【ชื่อ: น้ำมันเชื้อเพลิงอเนกประสงค์ (10 ลิตร) ×1】
【ประเภท: ของใช้สิ้นเปลือง】
【คุณภาพ: ทั่วไป】
【—ใช้เป็นแหล่งพลังงานให้ยานพาหนะทุกชนิดได้ (หมายเหตุ: ยกเว้นยานพาหนะที่ใช้แรงคนขับเคลื่อน)】
ของดี!
นี่เป็นของที่ใช้แลกเปลี่ยนได้อย่างคล่องตัว สำหรับผู้เล่นคนอื่น น้ำมันเชื้อเพลิงก็เท่ากับชีวิต!
เขายกถังน้ำมันออกมา แล้วมองดูสิ่งของชิ้นที่สอง
【ชื่อ: พิมพ์เขียวอัปเกรดยานพาหนะ (เลเวล 0–เลเวล 1) ×1】
【เงื่อนไข】:
1. ยานพาหนะเลเวล 0 (ผ่านแล้ว)
2. เหล็ก ×50 (แยกชิ้นส่วนจากยานพาหนะที่ถูกทิ้งได้)
3. ยาง ×10 (แยกชิ้นส่วนจากยานพาหนะที่ถูกทิ้งได้)
【—หลังอัปเกรดยานพาหนะแล้ว สามารถเลือกคุณสมบัติสุ่มได้ 1 อย่างจาก 3 อย่าง】
พิมพ์เขียวอัปเกรด
หลิวหมิงหรี่ตาลง
นี่ต่างหากคือไอเทมสำคัญของจริง
เหล็กกับยางต้องหาได้จากการแยกชิ้นส่วนยานพาหนะที่ถูกทิ้ง เขาต้องออกไปหาเอง
เขารีบวิ่งกลับขึ้นรถ ตอนนี้ต้องแข่งกับเวลา รีบอัปเกรดยานพาหนะให้ทันก่อนฟ้ามืด!
«เสี่ยวซู เมื่อกี้ฉันได้พิมพ์เขียวอัปเกรดยานพาหนะมา ใช้สกิลพรสวรรค์ของเธอค้นหายานพาหนะที่ถูกทิ้งไว้แถวนี้หน่อย ยิ่งเจอเยอะยิ่งดี»
หลิวหมิงพูดไปพลางวางพิมพ์เขียวลงบนคอนโซลกลาง
ซูซวงหลีเห็นเงื่อนไขบนพิมพ์เขียวแล้วก็เข้าใจทันทีว่าเรื่องนี้สำคัญแค่ไหน
เธอพยักหน้า กำลังจะหลับตาใช้สกิลพรสวรรค์ มือของหลิวหมิงก็วางลงบนต้นขาเธออย่างเป็นธรรมชาติไปแล้ว
ซูซวงหลีไม่ได้หลบ และไม่ได้รู้สึกต่อต้าน ถึงอย่างไรก็แค่ช่วยฟื้นฟูมานาเท่านั้น
ไม่กี่วินาทีต่อมา
เธอยกมือชี้ไปทางขวาด้านหน้า «ตรงนั้น! ห่างออกไปราว 5 กิโลเมตร มีลานจอดรถร้างอยู่! ข้างในมีรถยนต์ถูกทิ้งไว้อย่างน้อยสิบกว่าคัน!»
หลิวหมิงเหยียบคันเร่ง มุ่งหน้าไปยังเป้าหมาย
ระหว่างทาง เขาเปิดช่องภูมิภาคขึ้นมาดู ต้องการเทียบความคืบหน้ากับผู้เล่นคนอื่น เผื่อจะเจอข้อมูลที่เป็นประโยชน์ด้วย
【ช่องภูมิภาค (แอล-9527)】
【จำนวนผู้เล่นออนไลน์ขณะนี้: 801858/1000000】
【รับซื้อเหล็กกับยาง ใครสนใจทักส่วนตัวได้ แลกอาหารกับน้ำได้ เอ็มเอ็มเอ็มเอ็มเอ็ม】
【ให้ตายเถอะ ใครมีอาวุธบ้าง ช่วยด่วนเลย ใช้เสร็จจะคืนให้ ฉันเปิดกล่องแล้วเจอมอนสเตอร์ มันกำลังไล่ตามฉันอยู่!】
【ขายถุงน่องกับชุดชั้นในมือสอง ใครใจดีพอจะให้ฉันดื่มน้ำสักหน่อยไหม น้องสาวใกล้คอแห้งตายแล้ว...】
【ขายพิมพ์เขียวอัปเกรดยานพาหนะ (เลเวล 0–เลเวล 1) แลกผ้าพันแผล ยาปฏิชีวนะ หรือเวชภัณฑ์อื่น ๆ!】
......
รับซื้อเหล็กกับยางงั้นเหรอ?
หลิวหมิงเลิกคิ้ว ดูท่าจะไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวที่ได้พิมพ์เขียวมา
ที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าคือ มีคนยอมขายไอเทมสำคัญแบบนี้ด้วย ดูท่าคงบาดเจ็บหนักไม่น้อย
สำหรับเขา ของพวกนี้ยังไม่จำเป็นในตอนนี้ อย่างไรเสียถ้าบาดเจ็บก็ใช้รีเฟรชได้เลย
เกมเพิ่งเริ่มไปไม่กี่ชั่วโมง จำนวนผู้เล่นก็ลดลงเกือบสองแสนคนแล้ว
ในจำนวนนี้ นอกจากคนที่ถูกหมอกดำกลืนกิน ถูกมอนสเตอร์หรือผู้เล่นคนอื่นฆ่าตายแล้ว คงมีไม่น้อยที่ป่วยเป็นโรคอยู่ก่อน หรือทนแรงกดดันไม่ไหวจนเลือกจบชีวิตตัวเอง
เกมนี้เริ่มคัดผู้เล่นด้วยวิธีที่โหดร้ายที่สุดตั้งแต่แรก
หลิวหมิงปิดหน้าต่าง เขาเองก็ถึงเวลาต้องลงมือทำอะไรบ้างแล้ว «เสี่ยวซู เปิดช่องภูมิภาคแล้วส่งข้อความซื้อขายให้หน่อย»
ซูซวงหลีกำลังมองออกไปนอกหน้าต่าง พอได้ยินก็รีบหันกลับมา
เธอรู้ว่าหลิวหมิงต้องตั้งใจขับรถ เรื่องแบบนี้จึงตกมาเป็นหน้าที่ของเธออย่างเป็นธรรมชาติ «จะส่งข้อความว่าอะไร?»
«รับซื้อเหล็ก ยาง แกนยานพาหนะ และเวชภัณฑ์ไม่จำกัดจำนวน ของแลกเปลี่ยน: น้ำมันเชื้อเพลิงอเนกประสงค์กับน้ำดื่ม ใครสนใจทักส่วนตัว เตรียมภาชนะมาเอง»
«ได้!» ซูซวงหลีรีบพิมพ์ข้อความแล้วกดส่ง
เพียงข้อความเดียวก็สร้างความฮือฮาไปทั่ว
หลังข้อความนี้ถูกส่งออกไป ช่องแชตก็ระเบิดทันที
【ให้ตาย ดูจากชื่อนี่น่าจะเป็นสาวสวยนี่นา รวยขนาดนั้นเลยเหรอ รับซื้อไม่อั้น?】
【น้องสาว อย่าหลอกกันสิ ถ้าฉันยกของให้แล้ว เธอเอาชาชงเองขวดหนึ่งมาหลอกฉันจะทำยังไง?】
【จะทำยังไงล่ะ? นั่นก็ได้กำไรเห็น ๆ! ดูจากชื่อนี่ต้องเป็นสาวสวยใสบริสุทธิ์แน่ ๆ น้องซู ฉันแลกกับเธอ!】
【สาวน้อย ฉันยกของให้ฟรีก็ได้ แต่เธอต้องวิดีโอคอลกับพี่หน่อย เป็นไง?】
......
คำพูดลามกหยาบคายผุดขึ้นมาไม่ขาดสาย
ใบหน้าของซูซวงหลีแดงก่ำ เต็มไปด้วยความรังเกียจ
ป่านนี้แล้ว คนพวกนี้ยังคิดเรื่องสกปรก ๆ แบบนั้นกันอีก!
หลิวหมิงเหลือบมองท่าทางแก้มป่องของเธอแล้วหัวเราะ «เสี่ยวซู นี่เพิ่งเริ่มต้นเอง เธอต้องรีบปรับตัวให้ได้ ต่อไปในข้อความส่วนตัวของเธอจะมีเรื่องแบบนี้มากกว่านี้อีก»
«ทำเป็นมองไม่เห็นไปก็พอ คัดคนที่อยากแลกของจริง ๆ ออกมา»
ซูซวงหลีพยักหน้า เมื่อมองแผ่นหลังของหลิวหมิงที่กำลังตั้งใจขับรถ อารมณ์ของเธอก็ดีขึ้นมาก
โชคดีจริง ๆ...
ที่ได้หลิวหมิงมาเป็นเพื่อนร่วมทีม
ถ้าเป็นคนอื่น เธอไม่กล้าคิดเลยว่าตัวเองจะต้องเจอกับอะไรบ้าง
......
ไม่กี่นาทีต่อมา พายุทรายค่อย ๆ เบาลง
กลุ่มอาคารกลางแจ้งขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า รอบบริเวณมีรั้วลวดหนามขึ้นสนิมตั้งตระหง่าน ด้านในเต็มไปด้วยยานพาหนะที่ถูกทิ้งไว้หลากหลายชนิด
ถึงที่หมายแล้ว!