หวังหงจวินคราวนี้กลัวจริง ๆ แล้ว แม่ของเขาตายแต่ยังสาว พ่อแต่งงานใหม่ แม่เลี้ยงไม่ชอบใจเขา
เขาออกมาใช้ชีวิตตามลำพังตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น
ไม่กี่ปีก่อน ติดคุกอยู่สองปีเพราะชิงทรัพย์ พอกลับออกมา แม้แต่พ่อแท้ ๆ ก็ไม่กล้าหาเรื่อง
ชีวิตเขาจึงสบายเสียนี่กระไร มีก็แต่ว่า ชื่อเสียงย่ำแย่เกินไป จนทั่วแว่นแคว้นไม่มีใครยอมยกลูกสาวให้
ทว่าเขาก็ยังใจง่ายมักมากในกาม
ในหมู่บ้านมีแต่คนแซ่ใหญ่ เขาไม่กล้าล่วงเกินหญิงสาวในหมู่บ้าน กลัวถูกยกครัวมาตามถึงบ้านและรุมกระทืบ
ยามปกติจึงได้แต่หาความสำราญจากแม่ม่าย หรือไม่ก็คอยฉวยโอกาสลวนลามพวกสาวชาวกรุงที่ถูกส่งลงชนบท
วันนี้พอเห็นซูเยว่แล้ว แม้ใจจะรู้ดีว่าคนนี้ไม่ใช่ผู้ที่ตนจะอาจเอื้อม แต่ก็อดใจไม่ไหว รู้สึกรุ่มร้อนอยากได้ขึ้นมาอย่างรุนแรง
อีกทั้งก่อนหน้านี้ยังแอบเห็นผ่านหน้าต่างรถข้างนอกที่ทำการกองพลน้อย ว่าพวกเขาหอบหิ้วข้าวของมาด้วยมากมาย
จึงอดใจไม่ไหว ด้อม ๆ มอง ๆ เข้ามาแอบดูอยู่บนกำแพงนอกคอกวัว
หวังจะฉกฉวยขโมยบ้างสักหน่อยยามคนไม่ทันสังเกต
เพียงแต่เขาคาดไม่ถึง ว่าชายผู้นี้จะเก่งกาจถึงเพียงนี้