ใต้เท้าเป็นดินดำอันอุดมสมบูรณ์ ข้าง ๆ ยังมีลำธารเล็ก
ไม่ไกลจากริมลำธาร มีเรือนไม้สองชั้นหลังหนึ่งตั้งอยู่
ที่นี่คือที่ใดกัน?
ทำไมถึงรู้สึกราวกับเป็นมิติหนึ่งที่แยกออกมาต่างหาก
ซูเยว่ใจเต้นระรัว แต่บนใบหน้ากลับไม่แสดงอะไรออกมา
นางสัมผัสได้ว่า ในมิตินี้มีเพียงนางคนเดียว
สายตากวาดมองรอบ ๆ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็อดไม่ไหว ก้าวเท้ามุ่งหน้าไปยังเรือนไม้นั้น
เรือนไม้ชั้นล่างมีสองห้อง ชั้นหนึ่งเป็นห้องครัวและห้องโถง ชั้นสองเป็นห้องนอนและห้องหนังสือ
นอกจากในห้องหนังสือจะมีชั้นวางหนังสือที่เต็มไปด้วยตำราแล้ว อีกสามห้องล้วนว่างเปล่า ไม่มีสิ่งใดเลย
เดินสำรวจเรือนไม้จนทั่วแล้ว นางจึงออกมาจากเรือน มายืนอยู่บนดินดำอันอุดม คิดในใจอยากออกไปจากที่นี่
ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมา นางก็พบว่าตัวเองกลับมาอยู่ในห้องของเรือนสวนแบบสี่ด้านชั้นเดียวนั่นแล้ว
บนโต๊ะตรงหน้ายังมีหีบไม้เล็กที่ใส่ของซึ่งหลี่ฮุ่ยฟางค้นออกมา ส่วนในมือนางยังคงถือจี้หยกดำที่เอากลับมาจากหลินหว่าน
หยกดำเย็นนุ่ม ลื่นมือเมื่อสัมผัส นางรู้สึกได้ว่ามิติประหลาดนั่นอยู่ภายในจี้นี้
แต่ก่อนที่จะมอบให้ลู่หวยจือ นางใส่จี้นี้มานานกว่าสิบปีก็ไม่เคยพบมิติเลย เหตุใดครั้งนี้จู่ ๆ ถึงปรากฏขึ้นมา
นางนึกถึงตอนบ่ายที่ยัดจี้เข้ากระเป๋า มือเหมือนจะมีเลือด หรือว่าจะเป็นเพราะสิ่งนี้?
นี่คือสิ่งที่ในนิยายกำลังภายในเรียกว่าการหยดเลือดรับรู้เจ้าของรึไม่?