ซูเยว่ตื่นขึ้นมา ก็ปาเข้าไปเก้าโมงกว่าแล้ว
ล้างหน้าเสร็จก็ไปแปรงฟันที่ลานบ้าน พอเปิดประตูห้องโถง ก็เห็นผ้าปูที่นอนตากอยู่บนราว
เธอไม่ได้คิดอะไรมาก แค่แอบทึ่งในใจว่าลู่เหยี่ยช่างขยันจริง ๆ ตื่นเช้ามาก แถมยังเอาผ้าปูที่นอนไปซักอีก
ส่ายหัวน้อย ๆ
เธอคิดว่าตัวเองก็รักสะอาดคนหนึ่ง แต่พอเทียบกับลู่เหยี่ยแล้ว ต้องยอมแพ้จริง ๆ
มื้อเช้าลู่เหยี่ยเป็นคนทำ อยู่ในหม้อในครัวอุ่นไว้
กินอาหารเช้าเรียบร้อย ปิดประตูใหญ่จากด้านใน แล้วเธอก็กลับเข้าไปในมิติ
เริ่มปรุงยาตามสูตรที่หาได้จากตำราแพทย์
สองวันมานี้ที่ให้ลู่เหยี่ยกิน เป็นสูตรยาที่คุณตาสั่งไว้ตอนอยู่บนรถไฟ ถึงจะช่วยเรื่องแผลเก่าในร่างกายได้ แต่กับโรคเรื้อรังกลับไม่ค่อยได้ผล
สูตรยาใหม่ ใช้ควบคู่กับการฝังเข็มของเธอ จะได้ผลครึ่งเดียวแต่ทวีคูณ
ยานี้ต้องกินวันละสองครั้ง ดีที่วัตถุดิบที่ต้องใช้ ในมิติมีอยู่แล้ว
พอปรุงยาเสร็จ เธอก็ออกจากครัวมาเริ่มทำอาหารกลางวัน
ตอนลู่เหยี่ยกลับมา เธอทำอาหารกลางวันเสร็จแล้ว
ยกจานสุดท้ายออกจากครัว มองเห็นลู่เหยี่ยเดินเข้ามาจากข้างนอก ริมฝีปากเธอโค้งยิ้ม "กลับมาแล้วเหรอ ข้าวเสร็จแล้ว กินได้เลยนะ"
ประสานกับรอยยิ้มของเธอ ในหัวของลู่เหยี่ยกลับปรากฏฉากในฝันเมื่อคืน
ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงเล็กน้อย เขารีบเบือนสายตาไปทางอื่น รับคำเรียบ ๆ เสียงหนึ่ง
ซูเยว่ไม่ได้สังเกตความผิดปกติของเขา
เธอไปครัวอีกครั้ง รินยาที่ตุ๋นไว้แล้วใส่ชามทิ้งไว้ให้เย็น แล้วถึงกลับออกมา
มื้อนี้ทั้งสองกินกันเงียบ ๆ มาก พอกินอิ่ม ซูเยว่เป็นฝ่ายเก็บถ้วยเก็บจาน