"เธอยังไม่รู้ใช่ไหม เมื่อกี้เถียนจิงจิงนั่นแหละ คือคนที่ลู่เหยี่ยชอบ"
เสิ่นม่านหนิงในชีวิตนี้ เกลียดคนหนึ่งคือเสิ่นม่านเสวี่ย อีกคนก็คือเถียนจิงจิง
คนหนึ่งโอหังเอาแต่ใจ แต่ครอบครัวก็ตามใจ
อีกคนหนึ่งเจ้าเล่ห์เสแสร้ง ความสามารถทางวิชาชีพก็ไม่เท่าไหร่ แต่แค่ทำเป็นเก่ง แถมมีพ่อเป็นผู้อำนวยการ ก็เลยกดเธอไว้ทุกทาง
แน่นอน ตอนนี้ต้องเพิ่มซูเยว่อีกคน
ถ้าทำให้ซูเยว่กับเถียนจิงจิงมีเรื่องกันได้จริง งั้นก็ได้ดูละครสนุกแล้ว
แล้วก็ลู่เหยี่ย พอถึงตอนนั้นก็จะถูกพัวพันในข่าวฉาวเรื่องชู้สาว
หัวหน้าต้องมีปัญหากับเขาแน่ ถ้าทำแบบนี้ ก็จะได้แก้แค้นที่เขาแย่งตำแหน่งผู้บังคับกองร้อยของคนรักตัวเอง
คิดแบบนี้ มุมปากของเสิ่นม่านหนิงก็ยกขึ้น พูดต่อ "ถ้าฉันเป็นแก ฉันจะไม่ยอมทนกล้ำกลืนแน่ ถ้าเถียนจิงจิงกล้าไปหา งั้นฉันก็จะให้ทุกคนรู้ว่าเธอไร้ยางอาย"
ซูเยว่มองสีหน้าที่เจ้าเล่ห์ของเสิ่นม่านหนิงแล้วแค่นหัวเราะ "เธอไม่ชอบเธอ ก็ไปจัดการเธอเองสิ!"
"จงใจยั่วยุตรงนี้ อยากให้ฉันกับเธอสู้กัน บาดเจ็บทั้งคู่ จะได้ให้เธอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์?"
"ยังไง ฉันดูโง่มากเหรอ?"
ถูกจับได้ว่าเสแสร้ง ดวงตาของเสิ่นม่านหนิงฉายแววโกรธเคืองอย่างรวดเร็ว แล้วสีหน้าก็เย็นชาลง
แค่นเสียงเย็น "ฉันแค่เตือนด้วยความหวังดี ในเมื่อเธอไม่เชื่อ ก็แล้วไป ฉันจะถือว่าใจดีให้หมากินซะ ยังไงก็ไม่ใช่ผู้ชายของฉันที่มีผู้หญิงอื่นในใจ"