โจรสามคนถูกผู้โดยสารชายหลายคนจับตัวไว้จนลุกขึ้นยืนได้ อู๋เอ้อโกวเห็นว่าหนุ่มทหารใกล้จะฝืนต่อไม่ไหวแล้ว จึงรีบพูดกับโจรที่จับคนขับรถไว้ว่า “พวกคุณปล่อยคนขับ แล้วลงจากรถไปก่อน จากนั้นพวกเราจะปล่อยสามคนนี้เอง”
“ไม่ได้ ต้องให้พวกมันลงจากรถไปก่อน ไม่อย่างนั้นฉันจะเริ่มฆ่าคนแล้ว”
โจรไม่กล้าเผชิญหน้ากับอู๋เอ้อโกวและหนุ่มทหารโดยตรง ตอนนี้มันคิดแค่จะเอาชีวิตรอดแล้วหนีไปให้ได้เท่านั้น
“ได้ พวกพี่ ปล่อยพวกมันไป”
อู๋เอ้อโกวหันไปพยักหน้าให้ผู้โดยสารชายหลายคนที่จับโจรเอาไว้
คนเหล่านี้เคยเห็นฝีมือของอู๋เอ้อโกวมาแล้ว ทั้งรถมีเพียงเขากับหนุ่มทหารที่ออกหน้าพลิกสถานการณ์และข่มโจรที่เหลือไว้ได้ พวกเขาจึงถืออู๋เอ้อโกวเป็นเสาหลักโดยปริยาย ต่างผลักโจรสามคนออกไปอย่างไม่ลังเล แล้วยืนหยัดอยู่เบื้องหลังอู๋เอ้อโกว เตรียมร่วมแรงร่วมใจกันรับมือกับโจร
สถานการณ์ในรถพลิกกลับ ผู้โดยสารทุกคนลุกขึ้นยืน จากเดิมที่ต่างคนต่างกระจัดกระจาย ตอนนี้มีคนออกหน้า ผู้โดยสารจึงรวมตัวกันเป็นพลังอันแข็งแกร่งอย่างรวดเร็ว อำนาจกดดันนี้ทำให้โจรหวาดผวา ทันทีที่ประตูรถเปิด โจรทั้งห้าก็รีบหนีเตลิดไปทันที
ในรถเต็มไปด้วยเสียงโห่ร้อง ทุกคนเริ่มค้นหาข้าวของของตัวเองในถุงผ้าที่โจรทิ้งไว้
“พนักงานเก็บตั๋ว รีบแจ้งตำรวจ แล้วเรียกรถพยาบาลด้วย พี่ชายคนนี้บาดเจ็บหนักมาก มีกล่องปฐมพยาบาลไหม?”
อู๋เอ้อโกวให้หนุ่มทหารนอนคว่ำพาดพนักเบาะ พร้อมกับตรวจดูบาดแผลและกำชับพนักงานเก็บตั๋วไปด้วย