อู๋เอ้อโกวไม่สนใจคำสงสัยของหลัวเลี่ยง เขากำลังคิดถึงรายละเอียดการพบโยเซฟ ครั้งนี้เขาต้องไปเจรจาในฐานะสวี่หยุนหลง จะผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวไม่ได้ มีแต่ต้องสำเร็จ ห้ามล้มเหลวเด็ดขาด
ไม่ว่าจะเป็นความรู้ด้านธุรกิจหรือเทคนิคการพูดคุย อู๋เอ้อโกวก็มั่นใจเต็มเปี่ยม สิ่งเดียวที่กังวลคือรูปร่างหน้าตาของตัวเอง ร่างนี้ค่อนข้างผอม ส่วนใบหน้าถึงจะคล้ายกันมาก แต่ก็ดูอ่อนเยาว์เกินไป ขาดความเป็นผู้ใหญ่และความมั่นใจอย่างสวี่หยุนหลง
เฮ้อ ถึงตอนนั้นค่อยดูสถานการณ์แล้วปรับตัวเอาก็แล้วกัน ความสัมพันธ์ส่วนตัวระหว่างสวี่หยุนหลงกับโยเซฟไม่ธรรมดา อีกฝ่ายคงไม่ใส่ใจรายละเอียดพวกนี้มากนัก
“เชี่ย!”
หลัวเลี่ยงเหยียบเบรกกะทันหัน จนอู๋เอ้อโกวที่กำลังหลับตาพักสายตาสะดุ้งตื่น พอลืมตาขึ้นจึงเห็นว่าเกิดอุบัติเหตุอยู่ข้างหน้า รถตู้ของพวกเขาเกือบชนท้ายรถเบนท์ลีย์ที่อยู่ด้านหน้าเข้าแล้ว
ภาพอุบัติเหตุน่าสยดสยอง รถบรรทุกสองคันที่วิ่งขนาบกันชนเข้าอย่างจัง คันหนึ่งพุ่งขึ้นไปบนเกาะกลางถนน ส่วนหัวรถอีกคันพังยับเยิน ตู้บรรทุกยาวสิบเก้าเมตรขวางอยู่กลางทางด่วน รถบรรทุกทั้งสองคันแทบจะปิดถนนไว้ทั้งสาย นอกจากนี้ยังมีรถตู้อีกคันที่หัวรถพุ่งเข้าไปใต้ท้องรถบรรทุก
“พี่เหล่า น่าจะมีคนบาดเจ็บล้มตาย ลงไปดูกันเถอะ”
อู๋เอ้อโกวพูดพลางลงจากรถ รถตู้ของพวกเขาจอดอยู่ใกล้รถบรรทุกมาก ด้านหน้ามีเพียงรถเบนท์ลีย์กับรถตู้ที่ประสบอุบัติเหตุ
ดูเหมือนรถเบนท์ลีย์จะเดินทางมาพร้อมกับรถตู้ คนที่ลงจากรถต่างพากันเข้าไปช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ ตะโกนเรียกชื่อกันจ้าละหวั่น บางคนก็โทรแจ้งตำรวจ