สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่เซี่ยเหลียนซิน หล่อนลงบนกำแพงเมือง มองซุนหมิงด้านนอก สบตาเพียงครู่ ดวงตาก็วาบความสังหาร
ไอปีศาจเล็ดลอดจากร่างผู้นั้น
ปีศาจ ต้องเป็นปีศาจแน่ ๆ
ชาติก่อนด่านเจียเมิ่งเคยถูกตีแตก ผู้คนในด่านแทบไม่มีรอด ยามนั้นนางถูกขังบริวาร ไม่ได้มาด่านเจียเมิ่ง รายละเอียดว่าทะลวงเข้ามาได้ยังไงนางไม่รู้ แต่การตีจากนอกให้ทะลุนั้นยากกว่าการแตกจากในเป็นร้อยเท่า
“คนพวกนี้ถึงไม่ใช่ปีศาจแปลง ก็อาจถูกปีศาจควบคุม หากเข้ามาแล้วสังหารผู้คน ใครจะรับผิดชอบ!” เซี่ยเหลียนซินเอ่ย
“มีศิษย์พี่ตู้กับศิษย์พี่ศิษย์น้องทุกท่าน แม้เกิดเรื่องก็คงแก้ไขได้ ต้องปล่อยให้ตายต่อหน้าต่อตาหรือ!” หลิ่วหรูเยียนแย้ง
“พวกเราไม่เข้าไปได้ แต่ขอให้รับศิษย์น้องโจวเข้าไปเถิด นางใกล้จะไม่ไหวแล้ว ได้โปรดช่วยนางด้วย!” นอกนั้นซุนหมิงส่งเสียงเศร้าสร้อย
คนอื่น ๆ กล่าวเสริม
“พวกเราไม่เข้าไปก็ได้”
“ช่วยศิษย์น้องโจวด้วยเถิด”
“ขอวิงวอนท่านเซียนแห่งสำนักเสวียนเทียน!”
“สำนักธาตุทั้งห้าจักตอบแทนบุญคุณนี้ตลอดกาล!”
หลิ่วหรูเยียนฟังแล้วมองเซี่ยเหลียนซิน รีบร้อนเอ่ย “ศิษย์พี่ ได้ยินหรือไม่ ท่านโจวผู้นั้นใกล้จะไม่ไหวแล้ว”
“เปิดไม่ได้ พวกมันต้องมีเล่ห์แน่!” เซี่ยเหลียนซินเอ่ย “ศิษย์พี่ศิษย์น้องทุกท่าน ประจำการที่นี่มาหลายปี ย่อมรู้ว่าปีศาจเจ้าเล่ห์เพียงใด”