ฮั่นซู่เสวี่ยชิงชังตู๋กูจิ้งยิ่งนัก อาจารย์หญิงปีศาจไร้ยางอาย คนต่ำช้า! นางกล้าเกี้ยวพานศิษย์พี่ใหญ่ ทั้งยังให้กำเนิดบุตรของศิษย์พี่ใหญ่ คนต่ำช้า! หญิงต่ำช้าและลูกปีศาจน้อยที่เกิดจากนาง ล้วนเป็นมลทินของศิษย์พี่ใหญ่
ทุกครั้งที่ได้เห็นเซี่ยเหลียนซิน นางแทบอยากจะฉีกร่างเซี่ยเหลียนซินเป็นหมื่นเสี่ยงทิ้ง
"เอียนเอ๋อร์เป็นเด็กดีรู้จักกาลเทศะ ไม่ต้องให้ใครเป็นห่วง แต่ว่าเหลียนซินเด็กคนนี้ ศิษย์พี่คงต้องดูแลเอาใจใส่มากหน่อยแล้วละ" ฮั่นซู่เสวี่ยกล่าว
"ศิษย์น้องพูดเช่นนี้มีความหมายว่ากระไร?" เซี่ยอี้ขมวดคิ้วขึ้น
"เด็กคนนี้อายุสิบสี่แล้ว เห็นข้ากลับไม่รู้จักเอ่ยปากทักทาย ข้าเป็นอาของนาง ย่อมไม่ถือสา แต่ต่อไปหากพบผู้อื่นเป็นเช่นนี้ คงหนีไม่พ้นถูกครหาว่ามีแต่นาง ไม่มีผู้ใดในสายตา" ฮั่นซู่เสวี่ยกล่าว
เซี่ยอี้ฟังแล้ว ขมวดคิ้วยิ่งแน่นขึ้น
"ศิษย์พี่รู้หรือไม่ว่านางสนิทสนมกับซูเหิงแห่งตำหนักเซียวเหยา?" ฮั่นซู่เสวี่ยกล่าวอีก
เซี่ยอี้แสดงความประหลาดใจ:
"ซูเหิง?"
"ใช่แล้ว ข้าเห็นว่านางสนิทสนมกับซูเหิงพอสมควร ถึงแม้เซียนจวินหมิงอวี้จะมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก เป็นคนดีมีคุณธรรม แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็มิใช่คนของสำนักเสวียนเทียน การสนิทสนมกับคนนอกมากเกินไป ไม่ดีเป็นแน่ ศิษย์พี่ควรตักเตือนนาง ให้นางรู้จักหนักเบา"
"เด็กคนนี้ก็โตขึ้น วันนี้พบนาง เห็นว่านางงดงามสง่าเป็นสาวเต็มตัวแล้ว เมื่อหญิงสาวโตขึ้น จิตใจก็ย่อมคิดมากเป็นธรรมดา"
ฮั่นซู่เสวี่ยพูดจาเสียดสีแฝงนัย นางเห็นเซี่ยอี้ขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าเยือกเย็นดั่งน้ำค้างแข็ง ก็รู้ว่าจุดประสงค์ของตนบรรลุผลแล้ว
"ข้าไม่รบกวนการบำเพ็ญของศิษย์พี่แล้ว ไว้ข้าจะมาหาใหม่ในภายหลัง"
นางกล่าวพลางลุกขึ้นยืน
เซี่ยอี้กล่าว: "เอียนหยาน ส่งอาจารย์อาของเจ้า"