หลายสายรุ้งโบยบินมาจากที่ไกล ร่อนลง ณ ที่แห่งนี้ ผู้มาเยือนคือลู่ฟางหวยที่พาหลู่เฉียนหลิงผู้ถอนพิษแล้วมาขอบคุณเซี่ยอี้ "ชิงเหิง บาดแผลของเจ้าหายดีแล้วหรือ?" ลู่ฟางหวยถามขึ้น
เซี่ยอี้กล่าว "มิเป็นไร แค่นี้ก็แค่บาดแผลเล็กน้อย"
เซี่ยอี้และลู่ฟางหวยนั่งลงข้างโต๊ะหิน หลู่เฉียนหลิงยืนอยู่ข้างลู่ฟางหวย ส่วนเซี่ยเหลียนซินและหลิ่วหรูเยียนยืนอยู่ด้านหลังเซี่ยอี้
"เซียนซู่เฉียนหลิงเป็นเช่นไรบ้าง?"
สายตาของเซี่ยอี้ทอดมองไปยังหลู่เฉียนหลิง
หลู่เฉียนหลิงก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว แล้วค้อมคำนับเซี่ยอี้ "ขอบคุณเซียนจุนที่ช่วยนำดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีกลับมาให้เฉียนหลิง บัดนี้เฉียนหลิงไร้กังวลแล้ว พิษทั้งปวงถูกชำระล้างหมดสิ้น พระคุณของเซียนจุน เฉียนหลิงซาบซึ้งสุดประมาณ"
หลู่เฉียนหลิงนับว่าได้พรจากภัยพิบัติ หลังจากถอนพิษ ระดับพลังของนางก็ฟื้นคืนสู่ขั้นมหายาน เมื่อนางกลืนกินพลังยาของดอกบัวศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสีแล้ว ยังจะได้รับผลประโยชน์อันยิ่งใหญ่ ตั้งแต่นี้ต่อไปพิษทั้งมวลมิอาจทำอันตรายนางได้อีก
เซี่ยอี้ใช้เทพญาณสแกนดู เห็นว่านางปลอดภัยดีแล้ว จึงเอ่ยขึ้น "เรื่องนี้เป็นเพราะศิษย์ผู้น้อยของข้ากระทำการหุนหันพลันแล่นเอง เซียนซู่เฉียนหลิงหายจากพิษก็เป็นอันสิ้นเรื่อง"
หลิ่วหรูเยียนก้าวไปข้างหน้า จ้องมองหลู่เฉียนหลิงด้วยความผิดอย่างสุดซึ้ง "เซียนซู่เฉียนหลิง เรื่องนี้เป็นความผิดของหรูเยียนเอง ดีที่นางไม่เป็นไร มิเช่นนั้นหรูเยียนชาตินี้คงมิอาจวางใจได้เลย"
หลู่เฉียนหลิงไม่เป็นไรแล้ว การให้อภัยหลิ่วหรูเยียนจึงไม่ใช่เรื่องยาก นางยิ้มบาง "ผู้อาวุโสหลิ่วก็มีเจตนาดี เฉียนหลิงมิได้ใส่ใจ"
"เรื่องนี้ต้องขอบคุณชิงเหิง เฉียนหลิงจึงหายเป็นปกติ นี่เป็นเพียงน้ำใจเล็กน้อย ขอชิงเหิงอย่าได้ปฏิเสธ" ลู่ฟางหวยโบกมือ กล่องมากมายปรากฏขึ้นกลางอากาศ เมื่อกล่องถูกเปิดออก ล้วนเป็นยาศักดิ์สิทธิ์และของวิเศษล้ำค่า แสงแห่งสมบัติเปล่งประกายเจิดจ้า