จัดการตัวเองเรียบร้อยแล้ว เฉินจื่อเชียนก็เปิดประตูห้อง 404 เดินออกมา เพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงหน้าห้อง 401
เขายกมือเคาะประตู
บานประตูเปิดออกอย่างรวดเร็ว เหออวี่ปรากฏตัวที่หน้าห้อง ใบหน้าซีดเซียว ดวงตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย ใต้ตาคล้ำเขียวอย่างเห็นได้ชัด เห็นได้ชัดว่าไม่ได้นอนมาทั้งคืน
ทันทีที่เห็นเฉินจื่อเชียน แววตาของเธอก็พลันสว่างวาบ ราวกับคนที่กำลังจมน้ำคว้าท่อนไม้ไว้ได้ น้ำเสียงแหบพร่า สั่นเครือจนปิดไม่มิด
“ประธาน”
“เข้าไปคุยกันข้างใน” เมื่อเทียบกับความตื่นเต้นของเหออวี่ น้ำเสียงของเฉินจื่อเชียนกลับเรียบเฉย เขาก้าวเข้าไปในห้อง
ห้อง 401 เย็นชื้น อบอวลด้วยกลิ่นอับจาง ๆ แตกต่างจากบรรยากาศสะอาดเย็นสบายในห้อง 404 อย่างสิ้นเชิง
เหออวี่เดินตามหลังเฉินจื่อเชียน มือกำชายเสื้อแน่นอย่างกระวนกระวาย
เมื่อคืน เธอทำตามคำแนะนำของเฉินจื่อเชียน เปิดตู้เสื้อผ้าและปล่อยคู่ครองสิ่งประหลาดของตัวเองออกมา