จากนี้ชุนหานเวินไม่ต้องฝืนอีกแล้ว เพราะความเก่งของเขามาแล้ว!
จอมดวงซวยรุ่นเก๋ามีคนสืบทอดแล้ว ชุนจิ่นมองดูรูโหว่ขนาดใหญ่บนกำแพงที่ถูกฟ้าผ่า ทันใดนั้น “ตูม!” เสียงดัง หัวเธอถูกผลไม้ที่ร่วงจากต้นไม้ในสวนกระแทกเข้าให้
ชุนหานเวินมองจนตาค้าง ฆ่าคนยังจะซ้ำเติมใจอีก
ชุนจิ่นไม่ยอมแพ้ ชูนิ้วกลางขึ้นอีกครั้ง เน้นความดื้อแพ่ง!
ไม่ผิดคาด โดนฟ้าผ่าอีกเฮือก เธอเหมือนจะเจอบั๊กแล้ว ถ้าใกล้จะตายเมื่อไหร่ก็ชูนิ้วกลาง แบบนี้ก็จะมีสติตลอดเวลาสินะ?
สมกับเป็นชีวิตห่วยๆ สู้อย่างเดียว เธอก็ปลงแล้ว คนเราต้องตาย จะตายเพราะฟ้าผ่า ตายเพราะเจ็บปวด ยังไงก็ตาย
เธอเริ่มค่อยๆ ทดสอบความเป็นไปได้ของแนวคิดนี้ พอใกล้หมดสติเมื่อไหร่ ชุนจิ่นก็ชูนิ้วกลางทันที สายฟ้าก็จะตามลงมา ฟ้าจะเอาชีวิตเธอ งั้นก็เลียมือฟ้าซะ!
ชุนจิ่นมองไปทางพี่ชายที่กำลังจะหลับตาลง เบิกตาโตแล้วชูนิ้วกลางอีกครั้ง
ชุนหานเวินมองภาพตรงหน้าที่พร่าเลือน เหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง จึงยกนิ้วกลางขึ้นด้วยความสั่นเทา สายฟ้าลงมาอย่างไม่ทำให้ผิดหวัง เขาเจ็บจนตื่นเต็มตาในพริบตา
น้องเล็กนี่ฉลาดเป็นบ้าเลยนะ ระหว่างเจ็บสั้นๆ กับเจ็บยาวๆ ดันเลือกเจ็บสาส! อย่างน้อยก็ยังไม่ตายเพราะความเจ็บปวดชั่วคราว เทพแห่งคอนเซปต์นี่มันโคตรเจ๋ง
ชุนแม่รีบวิ่งไปที่ห้องลูกสาว ไม่ต้องเคาะประตูแล้ว เพราะประตูถูกผ่าออกเป็นสองซีก
นางขยี้ตาไม่เชื่อใจตัวเอง ตื่นมาแรงไป ถึงกับเห็นลูกสาวลูกชายแหกกฎสวรรค์กันซะงั้น นางได้แต่พยายามทำอารมณ์ให้สงบ วุ่นวายพอแล้ว อย่าไปเพิ่มความวุ่นวายอีกเลย!
ทันใดนั้น ชุนหานเวินรู้สึกถึงไออุ่นสายหนึ่งพุ่งออกมาจากตันเถียน เยียวยาบาดแผลที่ถูกสายฟ้าฟาดจนแตก เกิดพายุหมุนเล็กๆ ขึ้นรอบตัว แล้วไหลเวียนเข้าไปในร่างของเขา
จากนั้น ก็มีโคลนดำเหม็นเน่ากองมหึมาถูกขับออกมาจากร่าง พอขยับตัวได้ เขาก็คลานแล้ววิ่งผลุงผลันออกไปข้างนอก เดี๋ยวจะพลาดทำน้องเล็กเหม็นตายเอา!
เมื่อโคลนดำถูกขับออก เขากลับรู้สึกว่าร่างกายเบาสบายขึ้นมาก ยังมองเห็นจุดแสงสีขาวเล็กๆ ลอยกระจัดกระจายอยู่รอบตัว แม้แต่สายตาก็ดีขึ้น การรับรู้ก็คมชัดขึ้นกว่าเดิม
ส่วนชุนจิ่น ช้ากว่ากันเล็กน้อย มีไอสีดำสายหนึ่งพุ่งออกมาจากตันเถียนของเธอ เยียวยาทุกส่วนของร่างกาย ขณะเดียวกัน บนร่างเธอก็ขับโคลนดำเหม็นเน่าออกมากองหนึ่งเช่นกัน กะประมาณได้สองชั่งครึ่ง
ทนไม่ไหวแล้ว เธอพุ่งลงจากเตียงทันที กระโดดลงไปในบ่อน้ำใหญ่ บ่อน้ำพลันกลายเป็นสีดำสนิท พอชำระโคลนดำออก เธอรู้สึกเหมือนร่างกายทะลวงผ่านกำแพงบางอย่าง
การรับรู้ต่อโลกภายนอกชัดเจนขึ้นมาก เธอยังมองเห็นจุดแสงสีดำเล็กๆ ลอยอยู่รอบตัว
นี่ นี่ นี่ แม่งโคตร! ธาตุจิตมืด! เธอจะให้อภัยโลกนี้สองวิ เธอขอโทษธาตุจิตมืด ถ้ารู้ว่าเป็นธาตุจิตมืด สุสานบรรพบุรุษระเบิด เธอยังต้องชมว่าดังดี!
ธาตุจิตมืด สุดยอดธาตุจิตแห่งโลกเซียนไร้ผู้เทียมเทียบ ความเร็วในการฝึกฝนยิ่งไวราวกับติดปีก ใช้พลังแห่งความมืดเป็นแก่นกลาง ถนัดด้านการพรางตัว การกัดกร่อน การสาปแช่ง และการบั่นทอนศัตรู
ยิ่งกว่านั้น ยังดูดพลังชีวิตของศัตรูมาเติมเต็มตนเอง และแปลงธาตุอื่นๆ มาใช้ได้
ส่วนชุนหานเวิน คือธาตุจิตแสง ถนัดการขับไล่ความมืด ชำระความชั่วร้าย มีพลังป้องกันและฟื้นฟูที่แข็งแกร่งเกินใคร ปกติการฝึกฝนก็ก้าวหน้าไวมาก ยิ่งกว่านั้นยังดูดซับพลังชีวิตมาใช้เองได้
ธาตุจิตของทั้งคู่คือสุดขั้วทั้งสองด้าน หนึ่งคือความดีงามบริสุทธิ์ หนึ่งคือความมืดอันไร้คุณธรรม ทั้งสองสิ่งนี้ล้ำค่าอย่างยิ่ง เรียกว่าต่อให้สุสานบรรพบุรุษระเบิด 999 ครั้ง ก็ไม่แน่ว่าจะเกิดสักคน
แต่ว่าคนส่วนใหญ่พากันเทใจให้ธาตุจิตมืดมากกว่า เพราะหากไม่ตายกลางคัน ก็มักจะประสบความสำเร็จได้ไม่น้อย
ถึงแม้ธาตุจิตแสงจะเอียงไปทางสายธรรมะ การฟื้นฟูก็น่ายกย่อง แต่นับแต่โบราณกาล ผู้ฝึกตนที่มีธาตุจิตแสงก็ไม่ได้สร้างผลงานโดดเด่นอะไรนัก
มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้น ไม่เพียงทำลายมายาคติที่ว่าธาตุจิตแสงเป็นได้แค่ตัวฮีล แต่ยังยกระดับธาตุจิตแสงไปสู่ขั้นที่ยากเกินเอื้อม ซึ่งแน่นอน นั่นมันอดีตไปแล้ว
ชุนจิ่นลองเอาประตูที่ถูกสายฟ้าฟาดเป็นสองซีกมาต่อกลับคืน เสียง “แกร๊ก!” ดัง ประตูสองซีกถูกบี้กลายเป็นผุยผง
เธอเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วลองต่อยต้นไม้ที่หล่นใส่หัวเธอ “ตูม!” ดัง ต้นไม้ก็กลายเป็นสองท่อน
ชุนแม่รู้สึกปลาบปลื้มใจยิ่ง หนูน้อยเก่งจริงๆ! นางภูมิใจในตัวลูกอย่างสุดหัวใจ มีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะก้าวไปได้ไกลกว่า
ชุนหานเวินไปหาน้ำมาชำระล้างร่างจนสะอาดสะอ้าน ชุนจิ่นคางแทบหลุด “นายหล่อ นี่ใครเนี่ย?”
ชุนหานเวินคางแทบหลุดเหมือนกัน “คนสวย นี่ใคร?”
ชุนแม่ใจดีช่วยตอบให้ “เขาคือพี่ชายเจ้า เธอคือน้องสาวของเจ้า” สองเด็กนี่โง่ไปแล้วหรือ? พูดแต่เรื่องไม่เข้าท่า
ก่อนหน้านี้ทั้งคู่เรียกว่าโดดเด่น ตอนนี้ต้องเรียกว่าโดดเด่นสะท้านฟ้าทลายปฐพี พูดง่ายๆ ก็คือ หล่อสวยขึ้นสิบเท่าไม่หยุด
ฟ้าสาง พ่อชุนเพิ่งกลับมา ไม่ได้สังเกตถึงความผิดปกติอะไร แค่รู้สึกลูกสาวลูกชายดูดีขึ้นกว่าเดิมอีก ไม่ใช่แค่สาวๆ เปลี่ยนไปตามวัย เด็กหนุ่มก็เปลี่ยนไปตามวัยเหมือนกันนี่นา
ชุนจิ่นแน่ใจแล้ว นี่มันฟิลเตอร์ของพ่อแม่!
เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาทั้งสองก็ตัดสินใจออกเดินทางก่อนกำหนด พ่อชุนกับแม่ชุนก็คิดเหมือนกัน เหลือเวลาไว้จะได้ไม่ตึงเครียด
“พวกเจ้าสองคนคิดดีแล้วจริงๆ นะ? เส้นทางฝึกตนนั้นยาวไกล ระหว่างทางก็มีอุปสรรคขวากหนามมากมาย” พ่อชุนถามอย่างสงบ ลูกโตแล้วก็ต้องออกไปเผชิญโลก จะมัวอาลัยอาวรณ์คอยรั้งนกที่ควรบินอยู่ทำไม?
ก็เพราะรัก ถึงอยากให้ลูกกล้าบิน อย่างแย่ก็กลับมากินข้าวบ้าน
แม่ชุนไม่ได้เศร้า กลับเอ่ยหยอกล้อเล็กน้อย “นกน้อยสองตัวจะบินจากไปแล้ว ฤดูหนาวจะบินกลับมาหรือเปล่านะ?” ความจริงแล้วนางดีใจจากก้นบึ้งของหัวใจ จะให้บอกว่าไม่ห่วงก็คงไม่ใช่
แต่ว่าพวกเขายังหนุ่มยังสาว ควรออกไปแสวงหามรรคาทั้งหลาย
ชุนหานเวินยิ้มบางๆ “ท่านทั้งสองเต็มใจให้ข้ากับน้องเล็กจากไปจริงๆ หรือ?”
แม่ชุนเคาะหัวเขาเบาๆ “ถึงจะอาลัย แต่นั่นคือเส้นทางที่พวกเจ้าต้องเดิน ข้ากับพ่อของเจ้าอยากให้พวกเจ้ารีบไปเสียด้วยซ้ำ จะได้ไม่มีใครมารบกวนโลกสองเราสักที”
ชุนจิ่นแทบจะเป็นเบาหวานเพราะความหวานนี้ “เดี๋ยวพวกเราก็จะขี่ไก่อ้วนบินไปแล้ว ขอให้ท่านทั้งสองดูแลสุขภาพด้วยนะเจ้าคะ!”
พ่อชุนหันหลังให้ “เจ้าตัวแสบ ไม่ไปเดี๋ยวก็สายแล้ว” ร่างกายเขาสั่นสะท้านเล็กน้อย ไม่กล้าหันมามองลูกแก้วทั้งสองไป เขากลัวว่าพ่อแก่อย่างเขาจะร้องไห้
ที่ชุนจิ่นคาดไม่ถึงคือ มีคนจำนวนมากมาส่งพวกเขา ระหว่างทางจึงคึกคักเป็นพิเศษ
ชุนหานเวินดึงแขนเสื้อน้องเล็ก “ถึงเวลาออกเดินทางแล้ว ต้องใช้เวลาเดินทางสามสี่วันนะ”
ชุนจิ่นโบกมือลา “ลาก่อนทุกคน พ่อกับแม่ดูแลตัวเองด้วยนะเจ้าคะ! รอให้ลูกได้เข้าสำนักอาจารย์สำเร็จ จะมารับทั้งสองไปใช้ชีวิตดีๆ!”
ชุนหานเวินรู้สึกตื่นเต้นมากตลอดทาง เขาและน้องเล็กต่างได้มีโอกาสเดินบนเส้นทางเซียน นี่คือสิ่งที่เขาไม่เคยคาดฝันมาก่อน ทุกอย่างช่างเหมือนความฝัน เขาจะต้องเป็นนักดาบที่เก่งกาจที่สุดให้ได้!
ความฝันของวัยรุ่นที่จะท่องยุทธภพด้วยกระบี่ บัดนี้เริ่มหยั่งรากและผลิใบอย่างเงียบๆ
ชุนจิ่นเองก็รู้สึกราวกับทุกอย่างเป็นความฝัน แม้จะอ่านนิยายเซียนมาไม่น้อย แต่ไม่นึกเลยว่าวันหนึ่งเธอจะได้มีโอกาสฝึกตนจริงๆ
เธออดไม่ได้ที่จะฮัมเพลงอย่างมีความสุข “เพิ่งซื้อไอโฟน 5 ให้เธอ เธอจะเอา 5s แล้ว! เห็นคนอื่นซื้อไอโฟน 6 เธอจะเอาพลัสอีก!”
ชุนหานเวินขมวดคิ้ว อะไรอีกแล้ว? มนต์คาถาประหลาดอีกแล้วหรือ? แต่แม่งโคตรติดหู! น้องเล็กนี่คงมีความรู้มากสินะ ถึงจำอะไรตั้งมากมายได้
น้องเล็กของเขาเป็นอัจฉริยะพันปีหายากจริงๆ หวังว่าเธอจะมีความสุขแบบนี้ตลอดไป