ขณะที่สาวใช้กำลังกล่าวหาโจมตีหลินเฟิงอย่างบ้าคลั่ง
หลินเฟิงกำลังนั่งแทะอาหารอย่างตะกละอยู่ข้างตู้เย็นในครัว
ทันใดนั้น เสียงอิเล็กทรอนิกส์ก็ดังขึ้นในหัวของหลินเฟิง!
【ติ๊ง! ตรวจพบความผันผวนทางอารมณ์ด้านลบอย่างรุนแรง】
【กำลังผูกมัดระบบรวบรวมอารมณ์ด้านลบ...】
【ผูกมัดสำเร็จ!】
【โฮสต์: หลินเฟิง】
【ระดับบำเพ็ญ: ไม่มี】
【แต้มอารมณ์: 0】
【ร้านค้า: เคล็ดวิชา, ทักษะ, วัตถุดิบ, โอสถ, ศาสตราวิญญาณ, อื่น ๆ, สุ่มรางวัลใหญ่เสี่ยงโชค】
【ช่องเก็บของ: 0/99】
【ภารกิจ: 1】
【สถานะ: ใกล้ตาย】
เสียงแจ้งเตือนใสกังวานดังขึ้นต่อเนื่องเป็นชุด
แผงระบบที่มีเพียงเขามองเห็นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
หลินเฟิงตะลึงงัน
ขนมปังที่กำอยู่ในมือร่วงลงพื้น เขากลับไม่ทันสังเกต
สายตาจับจ้องแผงระบบตรงหน้าเขม็ง
สาวใช้ที่อยู่ไม่ไกลยังคงกล่าวหาเขาไม่หยุด
ขณะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนติ๊งต่องก็ดังขึ้นในหัวของหลินเฟิงไม่ขาดสาย
【ติ๊ง! ได้รับอารมณ์โกรธ +1 จากสาวใช้ตระกูลหลิน】
【ติ๊ง! ได้รับอารมณ์อิจฉา +1 จากสาวใช้ตระกูลหลิน】
【ติ๊ง! ได้รับอารมณ์รังเกียจ +1 จากสาวใช้ตระกูลหลิน】
ในหัวของหลินเฟิงว่างเปล่าไปหมด
ระบบพี่ชาย?
พวกมะเขือเทศไม่เคยหลอกฉันจริง ๆ! ทะลุมิติต้องมีระบบติดตัวมาด้วย!
จากนั้น หลินเฟิงก็จ้องช่องแต้มอารมณ์
แค่ช่วงเวลาสั้น ๆ สาวใช้คนนี้ก็ช่วยมอบแต้มอารมณ์ให้เขาหลายสิบแต้มแล้ว
คนดีจริง ๆ!
เขาเหลือบไปเห็นช่องภารกิจที่กะพริบแสงสีแดง
ด้วยความสงสัย เขาใช้ความคิดกดเปิดมัน
【ติ๊ง! ภารกิจมือใหม่เริ่มทำงาน!】
【ภารกิจ: หลบหนีออกจากตระกูลหลิน!】
【คำอธิบาย: โฮสต์อ่อนแอเกินไป ไม่ควรปะทะกับคนตระกูลหลินซึ่งหน้า จงออกจากคฤหาสน์ตระกูลหลินก่อนที่คนของตระกูลหลินจะกลับมา!】
【รางวัลเมื่อทำภารกิจสำเร็จ: ห่อของขวัญมือใหม่!】
【บทลงโทษเมื่อล้มเหลว: ถูกคนตระกูลหลินรุมเหยียดหยามจนตาย!】
เมื่อเห็นภารกิจนี้ หลินเฟิงก็ฮึดขึ้นมาทันที
เดิมทีเขาก็ตั้งใจจะหนีอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งต้องรีบไปให้ไว
แถมต้องแข่งกับเวลา
ห้ามโดนจับได้เด็ดขาด!
ห่อของขวัญมือใหม่!
ฉันมาแล้ว!!!
หลินเฟิงรีบกินขนมปังอย่างรวดเร็ว
สถานะบนแผงระบบเปลี่ยนจากใกล้ตายเป็นอ่อนแรง!
แม้ยังไม่กลับมาเป็นปกติ แต่อย่างน้อยก็มีแรงขึ้นมาบ้าง
จากนั้น เขามองตู้เย็นที่อัดแน่นไปด้วยของกิน พลางคิดว่า ของพวกนี้ไม่เอาก็เสียของ ขนไปให้หมดเลยดีกว่า
เขาสะบัดมือทีเดียว กวาดอาหารแช่แข็งในตู้เย็นไปจนหมด
ขนมปังกับนมไม่ต้องพูดถึง ของสำคัญจริง ๆ คือกุ้งมังกร เนื้อวัววากิว ปูต่างหาก
ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยได้กินแม้แต่คำเดียว
น่าสงสารจริง ๆ!
ทั้งที่เป็นคุณชายตัวจริงแท้ ๆ!
หลินเฟิงคิดในใจเงียบ ๆ: พี่ชาย วางใจไปเถอะ ชีวิตที่พี่ไม่เคยได้ใช้ ฉันจะใช้แทนเอง ส่วนเรื่องที่พี่ไม่เคยได้เล่น...แค่ก ๆ ฉันก็จะเล่นแทนพี่ด้วย!
หลังจากกวาดอาหารในตู้เย็นจนเกลี้ยง หลินเฟิงก็หยิบบัตรประชาชน บัตรธนาคาร และของทำนองเดียวกันติดตัวไปด้วย
เขาหยิบร่มมากาง เตรียมหนีออกไป
ส่วนข้าวของอย่างอื่น ช่างมันเถอะ
เขาไม่อยากถูกพ่อแม่ตระกูลหลินขวางไว้ แล้วโดนดูหมิ่นอย่างหนัก
อีกอย่าง ตามความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม เขาก็ไม่มีอะไรให้เก็บมากนัก
ส่วนจะขึ้นไปขโมยของงั้นเหรอ?
ช่างเถอะ ไว้มีโอกาสเอาคืนอีกตั้งเยอะ ไม่จำเป็นต้องทำตัวเป็นขโมย
เอาอาหารไปนิดหน่อย พวกเขาคงไม่สนใจหรอก
บางทีอาจไม่รู้ด้วยซ้ำ เพราะพวกเขาไม่เคยเข้าครัวเลย
แต่ถ้าไปหยิบของมีค่ามา ก็ไม่แน่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น!
ขณะที่หลินเฟิงกำลังจะออกจากบ้าน
สาวใช้คนนั้นก็พูดเยาะเย้ยขึ้นมา
“อ้อ? ตอนนี้รู้จักออกไปคุกเข่าข้างนอกแล้วหรือไง?
ฉันบอกไว้เลยว่าสายไปแล้ว! ฉันแจ้งนายท่านกับนายหญิงไปแล้ว พวกเขากำลังกลับมาสั่งสอนแก!”
เธอเชิดหน้ามองหลินเฟิงด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ
หลินเฟิงทนไม่ไหวแล้ว
เป็นแค่หมารับใช้ของตระกูลหลิน จะกร่างอะไรนักหนา? ถ้าไม่รู้คงนึกว่าเธอเป็นเจ้าของตระกูลหลินเสียเอง!
หลินเฟิงอาศัยจังหวะที่พอมีแรง พุ่งเข้าใส่เธอในก้าวเดียว
ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของสาวใช้ เขาเตะเข้าที่ท้องเธออย่างแรง
น่าเสียดาย ตอนนี้หลินเฟิงยังอ่อนปวกเปียก เตะเธอให้กระเด็นไปไม่ได้
แต่ถึงจะอยู่ในสภาพอ่อนแรง แรงของผู้ชายวัยผู้ใหญ่ก็ยังไม่ใช่สิ่งที่เธอจะรับไหว
สาวใช้เจ็บจนทนไม่ไหว กุมท้องย่อตัวลง ใบหน้าแดงก่ำ
เสียงแจ้งเตือนติ๊งต่องของระบบก็ดังขึ้นในหัวหลินเฟิงเช่นกัน
การเตะครั้งนี้ทำให้แต้มอารมณ์ที่ได้รับพุ่งสูงขึ้นทันที
สาวใช้ยังไม่วายปากดี “แกกล้าลงมือเหรอ แกตายแน่! คุณชายไม่ปล่อยแกไว้แน่!”
หลินเฟิงถึงกับขำ
คนรับใช้ของตระกูลหลินกล้าหาญกันขนาดนี้เลยหรือไง? รู้อยู่แก่ใจว่าสู้ไม่ได้ ยังจะยั่วโมโหอีก?
หลินเฟิงก้าวเข้าไปอีกก้าว เตรียมสั่งสอนเธอต่อ
ถือโอกาสเก็บแต้มอารมณ์เพิ่มด้วย!
แต่สาวใช้คนนี้กลับไม่เล่นตามกติกา สู้ไม่ไหวก็เรียกคนมาช่วยเสียอย่างนั้น
เธอตะโกนเสียงดังว่า
“บอดี้การ์ด! บอดี้การ์ด! ไอ้สวะนี่ก่อกบฏแล้ว! มีใครอยู่บ้าง!”
พอเธอตะโกน หลินเฟิงก็ได้ยินเสียงฝีเท้ารัวถี่ดังมา
สีหน้าของหลินเฟิงเปลี่ยนไป
ปล่อยให้พวกนั้นจับไม่ได้เด็ดขาด!
“ไอ้เวรเอ๊ย!”
หลินเฟิงเตะสาวใช้คนนั้นซ้ำอีกครั้งอย่างแรง
แล้วรีบกางร่มวิ่งออกไปข้างนอก
ทิ้งสาวใช้ให้ร้องโอดโอยอยู่ตรงนั้น!
หลินเฟิงเพิ่งวิ่งไปได้ไม่ไกล
บอดี้การ์ดร่างกำยำสองคนก็มาถึงที่เกิดเหตุ
พวกเขาเห็นสาวใช้ที่ถูกทำร้ายจนล้มอยู่กับพื้น
“เสี่ยวเหอ เป็นยังไงบ้าง?”
ทั้งคู่รีบเข้าไปพยุงสาวใช้ขึ้นมา
เฉินเสี่ยวเหอกลับไม่รับน้ำใจ เธอสะบัดมือของบอดี้การ์ดที่กำลังพยุงตัวออก “พวกนายตาบอดหรือไง! ไอ้สวะนั่นหนีไปแล้ว ไม่เห็นหรือไง? รีบตามไปสิ!”
บอดี้การ์ดทั้งสองหน้าเคร่งขรึม “เฉินเสี่ยวเหอ ระวังคำพูดด้วย เธอก็เป็นแค่คนรับใช้เท่านั้น!”
บอดี้การ์ดทั้งคู่ไม่พอใจอย่างมาก ทุกคนก็เป็นลูกจ้างเหมือนกัน
เธอมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉันกัน!
เฉินเสี่ยวเหอพูดด้วยสีหน้ามืดครึ้ม “หึ ฉันเป็นคนรับใช้ก็จริง แต่พวกนายไม่รู้หรือไงว่าฉันกับคุณชายมีความสัมพันธ์กันยังไง?”
เธอมองบอดี้การ์ดทั้งสองด้วยสายตาเย็นชา
บอดี้การ์ดทั้งคู่เหงื่อแตกพลั่ก
พวกเขาเคยได้ยินเรื่องนี้อยู่บ้าง
ถ้าเธอไปเป่าหูคุณชายตอนนอนด้วยกัน งานของพวกเขาคง...
คิดได้ดังนั้น ทั้งคู่ก็รีบเปลี่ยนสีหน้าในทันที
“ฮ่า ๆ! พี่เสี่ยวเหอ เมื่อกี้พวกเราพูดเล่นน่ะ! เดี๋ยวพวกเราไปตามจับให้เลย!”
จากนั้นทั้งคู่ก็วิ่งฝ่าสายฝนออกไป
“คุณชายหลินเฟิง อย่าหนีสิ!”
บอดี้การ์ดสองคนตะโกนไล่หลังหลินเฟิง!
หลินเฟิงไม่ใช่คนโง่เสียหน่อย!
แน่นอนว่าเขาไม่ฟังพวกนั้นอยู่แล้ว!
หลินเฟิงรู้ดีว่าด้วยร่างกายที่อ่อนแรงในตอนนี้ ถ้าวิ่งไปตามถนนใหญ่คงหนีไม่พ้น!
เขากวาดตามองไปรอบ ๆ
แล้วเห็นจุดทิ้งขยะอยู่แห่งหนึ่ง
ถึงจะเหม็นคลุ้ง แต่หลินเฟิงก็ไม่มีทางเลือกอื่น!
เขามุดเข้าไปทันที!
บอดี้การ์ดทั้งสองเห็นแผ่นหลังของหลินเฟิงหายลับไป!
แต่ก็ไม่ได้ตามไปหา
พวกเขาเลือกหาที่หลบฝนกันเสียเลย
แล้วก็เริ่มสูบบุหรี่!
ทำให้ดูเหมือนตามจับก็พอ
ถึงเงินเดือนของพวกเขาจะสูง แต่คนจ่ายเงินเดือนไม่ใช่เฉินเสี่ยวเหอเสียหน่อย
นังผู้หญิงสารเลวอย่างเฉินเสี่ยวเหอก็เป็นแค่ชู้ลับของคุณชายเท่านั้น
ผู้หญิงแบบเธอ คุณชายเปลี่ยนปีละเจ็ดแปดคนอยู่แล้ว
ไม่แน่ว่าวันไหนอาจหมดความโปรดปรานก็ได้ ไม่ต้องไปสนใจหรอก
ส่วนหลินเฟิง
หลังจากมุดเข้าไปในจุดทิ้งขยะ กลิ่นเหม็นของขยะก็เกือบทำให้เขาอาเจียน!
“แหวะ~”
หลินเฟิงขย้อนออกมา แต่ก็ยังตัดสินใจหลบอยู่ที่นี่สักพัก!
เพราะเขาวิ่งต่อไม่ไหวจริง ๆ!
ตอนนี้เขาเป็นแค่ไก่อ่อนคนหนึ่งเท่านั้น!!!
ถ้าบอดี้การ์ดสองคนนั้นขยันขึ้นมาสักหน่อย
หลินเฟิงคงหนีไม่รอด!
ถึงจะเหม็น แต่ก็ยังพอกันลมกันฝนได้
เขากลัวว่าบอดี้การ์ดพวกนั้นจะไม่ยอมเลิกรา แล้วตามจับตัวเขาจริง ๆ
จึงรีบเริ่มศึกษาระบบ
ดูว่ามีอะไรที่ช่วยเพิ่มพลังให้เขาอย่างก้าวกระโดดได้บ้าง!
“ระบบ? ระบบ? ออกมาเร็ว!”
หลินเฟิงเรียกระบบในใจอย่างบ้าคลั่ง!
【ติ๊ง! ระบบรวบรวมอารมณ์ด้านลบยินดีให้บริการอย่างเต็มที่!】
แผงระบบปรากฏขึ้นตรงหน้าหลินเฟิงอย่างฉูดฉาด!