หลินเฟิงเห็นหน้าต่างระบบปรากฏขึ้น ก็ไม่สนใจร่างกายที่อ่อนแรงอีกต่อไป ร้องอย่างตื่นเต้นว่า “เจ้าระบบ! เจ้าระบบ! รีบบอกมาสิว่ามีความสามารถอะไรบ้าง?”
【ตามชื่อของระบบ ระบบนี้สามารถรวบรวมอารมณ์ด้านลบได้】
【ขอเพียงมีคนในระยะใกล้ตัวเจ้ารู้สึกถึงอารมณ์ด้านลบ ระบบนี้ก็สามารถรวบรวมอารมณ์นั้นมาได้】
“หมายความว่าอารมณ์นั้นไม่จำเป็นต้องเกิดจากฉันก็ได้ใช่ไหม?”
【ใช่แล้ว! แต่ถ้าอารมณ์นั้นไม่ได้เกิดจากเจ้า ก็จะรวบรวมได้ไม่ครบ อัตราการเก็บคืนอยู่ที่ประมาณ 20%】
หลินเฟิงเริ่มคิดแผนการขึ้นมา
ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็มีช่องทางให้ลงมือได้เยอะเลย
ถึงจะเก็บคืนจากคนที่เดินผ่านไปมาได้แค่ 20% แต่ก็ดีมากแล้ว!
“แล้วแต้มอารมณ์เอาไปทำอะไรได้บ้าง?”
【เจ้าโง่หรือไง? ไม่เห็นหรือว่ามีร้านค้าระบบ? แต้มอารมณ์ก็ต้องเอาไว้ซื้อของสิ!】
หลินเฟิงยิ้มเจื่อน ๆ เขาถามคำถามที่ดูโง่ไปหน่อยจริง ๆ
เขาเหลือบมองช่องแต้มอารมณ์
มีแต้มอารมณ์สูงถึง 107 แต้ม
ทั้งหมดนี้เป็นผลงานของสาวใช้คนนั้นคนเดียว
เขาเปิดร้านค้าระบบ แล้วก็เห็นคำว่า “เคล็ดวิชา” ตั้งแต่แรก
เคล็ดวิชา? เป็นเคล็ดวิชาแบบที่เขาคิดหรือเปล่า?
ในที่สุดข้าก็ได้เป็นนักพรตแล้ว!
เขาเปิดหมวดเคล็ดวิชาอย่างตื่นเต้น ทันใดนั้นชื่อเคล็ดวิชานับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
สายยุทธ์:
《วิชาเทพสุริยันเก้า》 — ราคา 80,000
《คัมภีร์ใจหยกนารี》 — ราคา 70,000
《คัมภีร์ทานตะวัน》 — ราคา 66,666
สายบำเพ็ญเซียน:
《คัมภีร์คุณธรรมแห่งไท่ชิง》 — ราคา 999,999,999
《เคล็ดวิชาเซียนสวรรค์มหาปิ่น》 — ราคา 988,898,888
สายมาร:
《เคล็ดวิชาหมื่นมารกลืนใจ》 — ราคา 988,888,888
《ปลูกมารในจิตแห่งมรรคา》 — ราคา 977,777,777
พอเห็นตัวเลขเหล่านี้ สีหน้าหลินเฟิงก็มืดครึ้มลงทันที
ส่วนหมวดผู้บำเพ็ญนอกรีต ผู้บำเพ็ญพุทธ และหมวดอื่น ๆ หลินเฟิงไม่คิดจะเปิดดูด้วยซ้ำ
เคล็ดวิชาสายยุทธ์ที่ดูเหมือนจะราคาถูกหน่อยยังตั้งราคาเป็นหมื่น!
ส่วนหมวดอื่น ๆ แค่กวาดตามองก็เห็นตัวเลขยาวเหยียด
ระบบยังใส่ใจถึงขั้นเว้นวรรคทุกสี่หลัก กลัวว่าเขาจะนับผิด
เมื่อครู่เขายังคิดว่าตัวเองมีแต้มอารมณ์ถึง 107 แต้ม เป็นเศรษฐีอยู่เลย
ที่แท้ตัวเองก็แค่ไอ้จนกรอบ
“เจ้าระบบ! ราคานี่ตั้งผิดหรือเปล่า?” หลินเฟิงถามด้วยสีหน้าบึ้งตึง
【ไม่ผิด! ระบบนี้ซื่อสัตย์ต่อลูกค้าทุกคน คำแนะนำจากทางเราคือให้เจ้าพยายามรวบรวมแต้มอารมณ์ให้มากขึ้น】
“ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ แต่นี่มันแพงเกินไปแล้ว!”
【แพงตรงไหน? ราคานี้ใช้มาหลายปีแล้ว อย่าพูดมั่วทั้งที่ยังไม่รู้เรื่องเลย ระบบนี้ก็ลำบากเหมือนกัน】
【บางครั้งลองหาสาเหตุจากตัวเองบ้างก็ดีนะ? ผ่านมาตั้งนานแล้ว แต้มอารมณ์เพิ่มขึ้นบ้างหรือยัง รวบรวมอย่างจริงจังหรือเปล่า?】
หลินเฟิงเงียบไป
ทำไมระบบของเขาถึงให้ความรู้สึกเหมือนพวกชอบพูดจาแบบคุณหลี่เลยนะ
“แน่ใจนะว่าจะไม่ลด?” หลินเฟิงยังไม่ยอมแพ้ พยายามเกลี้ยกล่อมให้ระบบลดราคา
【ระบบนี้ขายตามราคาที่ตั้งไว้ ไม่ลดแม้แต่แดงเดียว!】
หลินเฟิงพูดไม่ออก ทำได้เพียงเลื่อนดูร้านค้าต่อ หวังว่าจะเจอของที่ตัวเองซื้อไหวสักอย่าง
แต่เลื่อนดูไปมา เคล็ดวิชาสายยุทธ์ที่ถูกที่สุดก็ยังต้องใช้ 10,000 แต้ม แถมยังเป็นฉบับไม่สมบูรณ์อีกด้วย
ไม่มีทางเลือก หลินเฟิงจึงหันไปดูหมวดสินค้าอื่น
ทักษะที่ถูกที่สุดก็ยังต้องใช้ 3,000 แต้ม ซื้อไม่ไหว
วัตถุดิบเองก็ซื้อไม่ไหว นอกจากของที่มีเกลื่อนกลาดในโลกจริง
อาวุธวิญญาณก็ซื้อไม่ไหว
แต่ในบรรดายาอายุวัฒนะ มีอยู่ชนิดหนึ่งที่เขาซื้อไหว
“ยาเสริมกาย — ราคา 100”
หลินเฟิงตาเป็นประกาย รีบกดดูรายละเอียดของยาเสริมกาย
【ยาไร้ค่าชนิดหนึ่งที่มนุษย์ธรรมดาใช้ ช่วยเสริมสร้างร่างกายของคนธรรมดา ได้ผลชัดเจนกับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นโฮ่วเทียนและต่ำกว่า ส่วนผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเซียนเทียนจะได้ผลเพียงเล็กน้อย】
“ฮ่า ๆ ดูไม่เลวเลย!”
หลินเฟิงดีใจ ในที่สุดก็มีของที่ซื้อได้สักที
ส่วนที่ระบบบอกว่าเป็นยาไร้ค่าอะไรนั่น เขาไม่ได้สนใจ
นี่ต่างหากคือยาเทพของเขา!
แต่เขาไม่ได้กดซื้อทันที กลับเลื่อนดูร้านค้าต่อ
เผื่อจะมีของที่ดีกว่านี้ก็ได้
เขาเปิดหมวด “อื่น ๆ” ในนั้นมีของสารพัดอย่างจริง ๆ
ตั้งแต่ของเล็ก ๆ อย่างโค้กกับขนมเผ็ด ไปจนถึงรถยนต์และเรือ มีครบหมด
กระทั่งของที่เกี่ยวกับเทคโนโลยีบางอย่างก็มีด้วย
สินค้าหมวดนี้ราคาไม่แพง บางอย่างใช้แต้มอารมณ์แค่หนึ่งหรือสองแต้มก็ซื้อได้
แต่ของพวกนี้ไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับเขามากนัก
เทคโนโลยีเขาก็ใช้ไม่เป็น ส่วนของอย่างอื่นเขาหาเงินซื้อเองได้
เขายังอยากเก็บแต้มอารมณ์ไว้บำเพ็ญเซียนมากกว่า
หลินเฟิงเลื่อนดูร้านค้าต่อ
“หืม? วงล้อนำโชค”
หลินเฟิงกดเข้าไปดูวงล้อนำโชคที่ว่า หน้าต่างระบบก็เปลี่ยนเป็นวงล้อขนาดใหญ่ทันที
วงล้อแบ่งเป็นหลายส่วน แต่ละส่วนมีสีต่างกัน ตรงกลางมีเข็มชี้อยู่หนึ่งอัน
“เจ้าระบบ อธิบายหน่อย”
【วงล้อนำโชค! ใช้แต้มอารมณ์ 100 แต้มสุ่มได้หนึ่งครั้ง ของทุกอย่างในร้านค้ามีโอกาสสุ่มได้ทั้งนั้น!】
หลินเฟิงตื่นเต้นขึ้นมาทันที
“ทุกอย่างเลยหรือ? จริงหรือเปล่า? เคล็ดวิชาบำเพ็ญเซียนก็สุ่มได้ใช่ไหม? คัมภีร์คุณธรรมแห่งไท่ชิงกับเคล็ดวิชาเซียนสวรรค์มหาปิ่นก็สุ่มได้หรือ?”
【แน่นอน ขอแค่เข็มชี้ไปที่พื้นที่สีม่วง รางวัลก็จะเป็นของที่มีมูลค่ามากกว่าแต้มอารมณ์หนึ่งร้อยล้านแต้ม!】
หลินเฟิงจ้องวงล้ออยู่นาน ก่อนถามอย่างสงสัยว่า “พื้นที่สีม่วง? อยู่ตรงไหน? ทำไมฉันมองไม่เห็น?”
【ตาบอดหรือไง? พื้นที่สีม่วงตั้งใหญ่ขนาดนั้นยังมองไม่เห็นอีกหรือ?】
ระบบพูดพลางขยายวงล้อให้ใหญ่ขึ้น
หลินเฟิงเห็นสีม่วงจาง ๆ เป็นเส้นเล็ก ๆ อยู่บนวงล้อ ก็ต่อเมื่อขยายจนใหญ่ขึ้นหลายสิบเท่า
สีหน้าของหลินเฟิงมืดครึ้มลงอย่างสิ้นเชิง
“เจ้าระบบ แน่ใจนะว่ามีคนหมุนได้พื้นที่นี้จริง ๆ?”
ดูเหมือนระบบเองก็ไม่ค่อยมั่นใจ
【ดะ...ได้สิ! มันอยู่บนวงล้อ ก็ต้องสุ่มได้อยู่แล้ว!】
【ระบบนี้จะไปพักแล้ว ไม่คุยกับเจ้าแล้ว ดูเอาเองก็แล้วกัน พื้นที่ทั้งเก้าสี ได้แก่ ขาว ดำ แดง ส้ม เหลือง เขียว คราม น้ำเงิน และม่วง รางวัลของแต่ละพื้นที่จะเพิ่มขึ้นทีละระดับ!】
ระบบหนีไปอย่างรู้สึกผิด
หลินเฟิงมองพื้นที่สีขาวที่กินสัดส่วนถึงสามในสี่ของวงล้อ สีหน้าก็ยิ่งมืดลงเรื่อย ๆ
หมายความว่ามีโอกาสถึง 75% ที่จะได้ของมูลค่าต่ำกว่า 10 แต้มอารมณ์
แถมยังมีพื้นที่สีดำขนาดใหญ่อีก หลินเฟิงไม่กล้าคิดเลยว่าวงล้อนำโชคนี้จะ “นำโชค” แค่ไหน
“ไอ้พ่อค้าหน้าเลือด!”
หลินเฟิงด่าระบบไปหนึ่งคำ
จากนั้นก็จำใจใช้แต้มอารมณ์ 100 แต้มซื้อยาเสริมกายมาหนึ่งเม็ด
สุ่มรางวัลน่ะหรือ เป็นไปไม่ได้ ชาตินี้ก็ไม่มีวันสุ่มหรอก!
หลังซื้อยาเสริมกาย เงินก้อนโต 107 แต้มของเขา
ก็เหลือเพียง 007 แต้มในพริบตา
หลินเฟิงมองยาเสริมกายสีดำปี๋ในมือ แล้วอดสงสัยอย่างหนักไม่ได้ว่าไอ้ของนี่มีพิษหรือเปล่า
เจ้าระบบเหมือนจะรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ จึงโผล่มาทันที
【สินค้าจากระบบนี้ ต้องเป็นของชั้นเลิศแน่นอน!】
หลินเฟิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งยาเสริมกายเข้าปาก
ยาเข้าปากก็ละลายทันที กระแสความอุ่นสายหนึ่งไหลผ่านลำคอลงสู่ท้อง แล้วระเบิดออกมา
ราวกับมีใครจุดไฟขึ้นในทุกส่วนของร่างกาย กระแสความร้อนไหลผ่านไปตรงไหน กล้ามเนื้อที่อ่อนปวกเปียกไร้เรี่ยวแรงก็เริ่มกระชับขึ้น ส่วนเส้นเอ็นและกระดูกที่อ่อนยวบก็เหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นขันให้แน่นอีกครั้ง
หลินเฟิงกำหมัดโดยไม่รู้ตัว มือที่เมื่อครู่แม้แต่จะกำหมัดยังต้องออกแรงอย่างยากลำบาก ตอนนี้กลับมีพละกำลังขึ้นมาอย่างชัดเจน
ความอุ่นในร่างค่อย ๆ จางลง ก่อนถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกแข็งแรงสมบูรณ์ที่ไม่ได้สัมผัสมานาน
หลินเฟิงขยับมือเท้า ตรวจดูให้แน่ใจว่าตัวเองแข็งแรงขึ้นกว่าเมื่อครู่จริง ๆ
ตอนนี้อย่างน้อยเขาก็สู้กับตัวเองเมื่อก่อนหน้าได้ 10 คน!
แม้แต่บอดี้การ์ดสองคนเมื่อครู่
หลินเฟิงก็มั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะล้มได้สบาย ๆ!
จากนั้นเขาก็ออกจากที่นี่
เขาตั้งใจจะทำภารกิจมือใหม่ให้เสร็จก่อน
เพราะที่นี่อยู่ใกล้ตระกูลหลินเกินไป ไอ้ระบบเฮงซวยถึงไม่ยอมตัดสินว่าเขาทำภารกิจสำเร็จ