หลินเฟิงขับรถโรลส์-รอยซ์พุ่งตรงไปยังมหาวิทยาลัย
อวี๋โย่วเวยมองรถของหลินเฟิงที่แล่นจากไป แล้วเม้มริมฝีปาก
สถานการณ์ของตระกูลอวี๋ยิ่งคับขันขึ้นทุกที
ช่วงหลายวันนี้ พ่อของเธอแทบจะมาถามทุกวันว่าเธอกับอารองจะกลับไปได้เมื่อไร แต่เธอทำได้เพียงตอบเลี่ยง ๆ
ถ้าพ่อรู้ว่าพวกเธอสองคนถูกจับตัวไว้ เขาคงส่งคนมาช่วยแน่นอน
ถึงตอนนั้น ตระกูลอวี๋ก็จะยิ่งขาดคน
แถมยังจะล่วงเกินหลินเฟิง ยอดฝีมือหนุ่มคนนี้อย่างสิ้นเชิงอีกด้วย
เธอคิดจะเอ่ยปากขอให้หลินเฟิงช่วยอยู่หลายครั้ง แต่ตัวเธอเองก็ยังเป็นเชลยอยู่เลย
อีกด้านหนึ่ง หลินเฟิงมาถึงหน้ามหาวิทยาลัยไห่ซื่อแล้ว
เสิ่นจือเหยายังไม่ออกมา แต่มีนักศึกษากลุ่มใหญ่ชี้ไม้ชี้มือไปที่รถของหลินเฟิง พากันเดาว่าคุณชายบ้านไหนมามหาวิทยาลัยเพื่อจีบสาว
ขณะเดียวกันก็ทั้งอิจฉาทั้งริษยาคุณชายตระกูลร่ำรวยเหล่านั้น
ส่วนหลินเฟิงนั่งสบายอยู่ในรถโรลส์-รอยซ์ ฟังเสียงระบบที่ดังขึ้นในหัว
【ติ๊ง! ได้รับแต้มอารมณ์ริษยาจากจางเสี่ยวซาน +10】
【ติ๊ง! ได้รับแต้มอารมณ์ริษยาจากหลี่เสี่ยวซื่อ +15】
หลินเฟิงรอได้ไม่นาน เสิ่นจือเหยาที่แต่งตัวสวยสะดุดตาก็เดินออกมาจากประตูมหาวิทยาลัย
หลินเฟิงกดแตรเบา ๆ ให้เสิ่นจือเหยาหารถของเขาเจอได้ง่ายขึ้น
ถึงอย่างไรหลินเฟิงก็ขับรถคนละคันแทบทุกครั้งที่ออกมา เสิ่นจือเหยาจึงจำรถของเขาไม่ได้เลย
เมื่อได้ยินสัญญาณจากหลินเฟิง ดวงตาเสิ่นจือเหยาก็เป็นประกาย เธอรีบเดินตรงมาที่รถ เปิดประตูฝั่งผู้โดยสารด้านหน้าแล้วขึ้นไปนั่ง
หลินเฟิงโน้มหน้าเข้าไปหา
แม้เสิ่นจือเหยาจะเขินอาย แต่ก็รู้หน้าที่ดี เธอจุ๊บแก้มเขาไปหนึ่งที
คนที่อยู่นอกรถมองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน แต่พวกเขาเห็นกับตาว่าเสิ่นจือเหยาขึ้นไปนั่งข้างคนขับ แต้มอารมณ์ที่นักศึกษาด้านนอกมอบให้จึงหลั่งไหลเข้ามามากกว่าเดิมทันที