“ตูม!”
จิตสังหารของจอมจักรพรรดิ์ขั้นห้าดาวน่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด มิใช่สิ่งที่เย่เฉินจะต้านทานได้!
เขาคิดจะเรียกเตาหลอมกลืนฟ้าออกมา แต่ก็ไร้ประโยชน์!
เขาถูกสะกดข่มไว้อย่างสมบูรณ์!
เย่เฉินกระอักโลหิตออกมาไม่หยุด นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเผชิญหน้ากับจอมจักรพรรดิ์ขั้นห้าดาวโดยตรง
แม้จะเป็นเพียงเศษวิญญาณของผู้บรรลุระดับจักรพรรดิ์ขั้นห้าดาว แต่ช่องว่างระหว่างเขากับเย่เฉินก็ห่างกันราวฟ้ากับเหว!
“ใครกล้าแตะต้องศิษย์ข้า!”
เสียงหนึ่งดังมาจากขอบฟ้า
ชั่วพริบตาถัดมา ลู่เสวียนในชุดคลุมสีเขียวก็ก้าวออกมาจากยอดเขา เหยียบย่ำอากาศว่างเปล่า ชายแขนเสื้อโบกสะบัดท่ามกลางกระแสลมปราณในห้วงสุญญตา รอบกายมี “เต๋า” อันลึกลับและ “สัมผัส” อันเร้นลับไหลเวียน แสงสวรรค์เจิดจ้าปกคลุมทั่วร่าง
ลู่เสวียนโบกมือส่ง ๆ รุ้งเทพสายหนึ่งพาดผ่านห้วงสุญญตา สลายการโจมตีที่พุ่งเข้าใส่เย่เฉินโดยตรง จากนั้นพลังอันอ่อนโยนสายหนึ่งก็ซัดเข้าใส่ร่างเย่เฉิน เขาจึงกลับมาเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในทันที
เย่เฉินมองชายชุดฟ้าด้วยความตกตะลึง “ท่านอาจารย์ เหตุใดจึงมาอยู่ที่นี่?”
เย่าเหยียนเองก็ตกตะลึงอย่างยิ่ง
ลู่เสวียนยิ้มบาง ๆ “ข้ามาดูเจ้า”
จักรพรรดิ์อวิ๋นหัวมองลู่เสวียนด้วยสีหน้าเหี้ยมเกรียม “เจ้าคือฆาตกรที่สังหารจักรพรรดิ์ชางอิง!”
ลู่เสวียนไม่ตอบ กระทั่งไม่หันกลับไปมอง เขาเมินจักรพรรดิ์อวิ๋นหัวโดยสิ้นเชิง
เมื่อเห็นเช่นนั้น จักรพรรดิ์อวิ๋นหัวก็ลงมือทันที ใบหน้าเหี้ยมเกรียม พลันกระตุ้นอาวุธระดับจักรพรรดิ์ ควบขี่ม้ากระดูกยักษ์ข้ามห้วงสุญญตา พุ่งเข้าโจมตีลู่เสวียนพร้อมกัดฟันกรอด “ตายเสีย!”
ตูม! ตูม! ตูม!
จักรพรรดิ์อวิ๋นหัวไม่ยั้งมือแม้แต่น้อย พลังโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวแปรเปลี่ยนเป็นแสงเทพมหาศาลดุจคลื่นยักษ์ ถาโถมเข้าใส่ลู่เสวียนราวกับทางช้างเผือกอันไร้ขอบเขต
พลังของจอมจักรพรรดิ์ขั้นห้าดาวสำแดงฤทธิ์อานุภาพสะเทือนฟ้าดิน ดุจดวงดาวร่วงหล่น พลังมหาศาลสั่นสะเทือนทั่วหล้า เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนห้วงสุญญตาจนแก้วหูแทบแตก
ลู่เสวียนไม่ได้หันกลับไป เพียงซัดฝ่ามือไปด้านหลังอย่างไม่ใส่ใจ