จีฝูเหยาพลันเกิดความเข้าใจ นางพึมพำ
“สามารถไม่พึ่งพาพลังของสมุนไพรวิญญาณเลย เพียงแค่ใช้ความสามารถในการควบคุมเพลิง ก็รักษาพลังของเนื้อเจียวอัคคีไม่ให้สูญสลายได้!”
“ภายนอกเหมือนกำลังทำอาหาร แต่แท้จริงคือการควบคุมเพลิง!”
นางเริ่มตั้งใจน้อมรับรู้
เศษเสี้ยวความทรงจำจากชาติก่อน ราวกับเงามืดในม่านหมอก ถูกแสงตะวันสาดส่อง ค่อย ๆ เผยตัวออกมา
นางคว้าแก่นแท้หนึ่งเสี้ยวไว้ได้
ไม่นาน การควบคุมเพลิงของนางก็คล่องแคล่วยิ่งขึ้น
ไม่จำเป็นต้องใช้พลังสมุนไพรวิญญาณอีกต่อไป นางก็สามารถรักษาพลังของเนื้อเจียวอัคคีไว้ได้เช่นกัน
จีฝูเหยาหายใจยาวด้วยความโล่งอก
ความสำเร็จในวิถีอัคคีวิญญาณของนางก้าวหน้าอีกขั้น!
นางบรรลุแล้ว
เมื่อครู่การชี้แนะของลู่เสวียนนั้นเหมาะเจาะพอดี
แม้นางจะเป็นจอมจักรพรรดิ แต่ผู้อยู่ในเกมย่อมสับสน หากจะให้นางค้นพบจุดนี้ด้วยตนเอง เกรงว่าคงต้องใช้เวลาอีกพัก
ลู่เสวียนเพียงชี้แนะตามอารมณ์ นางก็เข้าถึงโดยพลัน
จีฝูเหยารู้สึกว่า จำเป็นต้องตั้งใจฟังทุกคำพูดของลู่เสวียน
คำพูดเขาภายนอกดูตามสบาย แต่แท้จริงแฝงแผนการณ์ล้ำลึก!
และในตอนนี้
ข้างหูลู่เสวียนดังเสียงระบบขึ้น
“ติ๊ง! จีฝูเหยาบรรลุวิถีอัคคีวิญญาณ กำลังซิงค์พลัง!”
ลู่เสวียนประหลาดใจ
ไม่เสียแรงที่เป็นศิษย์ของข้า!
แม้แต่ผัดกับข้าวยังบรรลุ!?
นี่มันร่างเซียนปรุงอาหารโดยกำเนิดหรือไม่?
ดี ดี
ต่อไปการทำอาหารก็ให้ฝูเหยาเจ้ารับไปเองเถิด
ขณะที่ลู่เสวียนกำลังยินดีอยู่ในใจ จู่ ๆ จีฝูเหยาก็กล่าวว่า “ท่านอาจารย์ ขอบคุณที่ชี้แนะ”
“หา?”
ลู่เสวียนถึงกับตะลึงงัน
ชี้แนะ?
ชี้แนะอะไร?
จีฝูเหยากล่าวว่า “ท่านอาจารย์ ตอนนี้ข้าทราบแล้ว ที่ท่านให้ข้าทำอาหารนั้น แฝงความหมายอื่นไว้”
“โอ้?”
ลู่เสวียนยกมือแตะจมูก
แฝงความหมายอื่นอย่างนั้นหรือ?
เขาเพียงแค่อยากให้ฝูเหยาทำอาหารจริง ๆ นะ!
ศิษย์ก็ใช่อย่างนี้มิใช่หรือ?
จีฝูเหยาแย้มยิ้ม ดวงตาดุจดวงดาวเป็นประกาย “ทำอาหารต้องใช้เพลิงวิญญาณ ท่านต้องการให้ข้ารับรู้พลังแห่งอัคคีวิญญาณ จนบรรลุขั้นสูงสุด!”
ลู่เสวียน: “???”
จริงหรือ?
ข้าคิดเช่นนั้นจริง ๆ หรือ?
มองลู่เสวียนที่ทำหน้าตาเหลือเชื่อ จีฝูเหยารู้สึกขบขัน
ยังแกล้งอีก!
นางไม่เข้าใจ