“ติ๊ง! ศิษย์เอกของผู้เป็นนาย จีฝูเหยา กำลังหยั่งรู้คัมภีร์ต้าเต้า! เริ่มถ่ายทอดพร้อมกัน!”
“ติ๊ง! พลังบำเพ็ญของศิษย์เอกจีฝูเหยากำลังเพิ่มขึ้น! เริ่มถ่ายทอดพร้อมกัน!”
สิ้นเสียงแจ้งเตือน!
พลังวิญญาณอันบริสุทธิ์สายหนึ่งหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของลู่เสวียน ประหนึ่งสายน้ำมหึมาที่โถมกระแทกโลกภายในกายเขา
หลายวันที่ผ่านมา จีฝูเหยาหยั่งรู้คัมภีร์ต้าเต้าอยู่ในสถานที่ลับ จึงไม่ได้ถ่ายทอดพลังบำเพ็ญกลับมาให้เขามากนัก
บัดนี้ เมื่อพื้นฐานการบำเพ็ญมหาศาลหลั่งเข้าสู่ตันเถียนของลู่เสวียน ความรู้สึกนั้นก็ประหนึ่งดินแดนแห้งแล้งที่ได้รับสายฝนชโลมใจ ทำให้เขารู้สึกซาบซ่านไปทั้งกาย ใจสั่นสะท้านไปหมด
พื้นฐานการบำเพ็ญเพิ่มพูนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!
ขณะเดียวกัน ความเข้าใจในคัมภีร์ต้าเต้าปริมาณมหาศาลก็หลั่งเข้าสู่ห้วงความคิดของลู่เสวียน
ปกติลู่เสวียนมักกล่าวกับจีฝูเหยาว่า “เต๋าดำเนินตามธรรมชาติ” ทว่าเขาเพียงพูดไปอย่างนั้น
แต่ตอนนี้ เขากลับสัมผัสได้ถึงรสชาติของ “เต๋าดำเนินตามธรรมชาติ”
วิถีแห่งธรรมชาติมีอยู่ทุกหนแห่ง
สายลมแผ่วเบา ธารน้ำไหลริน ต้นไม้ใบหญ้า การผันแปรของลมเมฆ... ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของวิถีแห่งธรรมชาติ
อย่างไรก็ตาม ลู่เสวียนก็พบปัญหาข้อหนึ่ง
พลังบำเพ็ญและความเข้าใจที่เพิ่มขึ้นในร่างเขาตอนนี้ ล้วนมาจากสิ่งที่จีฝูเหยาถ่ายทอดกลับมา ไม่มีแม้แต่น้อยที่ได้จากการชำระล้างด้วยลายมรรคาจักรพรรดิ!
เขาคิดในใจ ดูท่าระบบจะตั้งใจให้เขานอนเฉย ๆ จริง ๆ!
ถึงกับปิดเส้นทางบำเพ็ญด้วยตนเองของเขาเสียสนิท!
ความรู้สึกที่ได้มาโดยไม่ต้องลงแรงเช่นนี้ช่าง... ดีเหลือเกิน!
แล้วจะปฏิเสธไปทำไมเล่า?
ลู่เสวียนหันไปมองจีฝูเหยา พลังวิญญาณไร้สิ้นสุดหลั่งไหลเข้าสู่ร่างนาง รอบกายเริ่มก่อตัวเป็นพายุ พลังบำเพ็ญของนางกำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!
นักบุญขั้นสูงหนึ่งดาว!
นักบุญขั้นสูงสองดาว!
นักบุญขั้นสูงสามดาว!
ยังไม่จบเพียงเท่านี้!
ในเวลาเดียวกัน ระดับพลังของลู่เสวียนก็ทะลวงเข้าสู่ขั้นปลายของนักบุญขั้นสูงเก้าดาวโดยตรง!
เขาคิดในใจว่า คราวนี้ตนต้องก้าวเข้าสู่ขั้นจักรพรรดิราชันได้แน่!
จักรพรรดิราชัน กึ่งจักรพรรดิ กึ่งจักรพรรดิ์ จอมจักรพรรดิ...