เมื่อได้ยินคำพูดของบรรพชน จีฝูเหยาก็นิ่งเงียบ
มิได้ยอมรับ มิได้ปฏิเสธ
คิดว่าบรรพชนคงจะพบเบาะแสบางอย่างแล้ว
นางกำลังคิดว่า บรรพชนล่วงรู้สิ่งใดในตัวนาง?
ฐานะจักรพรรดินีฝูเหยาเป็นเรื่องรอง การล่มสลายของราชวงศ์ฝูเหยาในสายตาของมหาอำนาจอย่างสำนักต้าเต้า เป็นเพียงระลอกคลื่นในกระแสธารแห่งสรรพชีวิตในถิ่นร้างทิศใต้
แต่วิชาลับแห่งการเวียนว่ายกลับชาติมาเกิดนั้นเกี่ยวพันกับความลับสูงสุด หากเปิดเผย เกรงว่าจะทำให้ถิ่นร้างทิศใต้สั่นสะเทือน กระทั่งจอมจักรพรรดิแห่งเขตต้องห้ามยังต้องลงมือ!
คิดถึงตรงนี้
ใจนางระลอกคลื่นก่อตัว ถามว่า "ท่านบรรพชนเห็นสิ่งใดหรือ?"
บรรพชนชุดเทาหัวเราะเบา ๆ "ฝูเหยาเอ๋ย เจ้าไม่ต้องกังวลไป หากข้าคาดไม่ผิด เจ้ามีความเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ฝูเหยาเมื่อสามพันปีก่อน"
"สำนักต้าเต้าของข้าตั้งตระหง่านในถิ่นร้างทิศใต้มาหลายกัปป์ หากแม้แต่ศิษย์ของตนยังปกป้องไม่ได้ แล้วจะพูดถึงการตั้งอยู่ยั่งยืนไปไย?"
"บัดนี้เจ้าเป็นสมาชิกของสำนักต้าเต้าแล้ว! เมื่อออกนอกสำนักต้าเต้า เจ้าจะมีตัวตนเช่นไรก็ได้ แต่ในสำนักต้าเต้า เจ้าคือศิษย์ของสำนักต้าเต้าตลอดไป!"
ได้ยินดังนั้น จีฝูเหยาก็เข้าใจ โล่งอก
เพียงคิดว่านางมีสายสัมพันธ์บางอย่างกับราชวงศ์ฝูเหยา
และสำนักต้าเต้าจะคุ้มครองนาง!
นางคารวะอย่างนอบน้อมและกล่าวว่า "ขอบพระทัยท่านบรรพชน!"
บรรพชนชุดเทายิ้ม "เอาล่ะ เรื่องนี้ข้าจะเตือนท่านเจ้าสำนัก"
ไม่นานนัก
ท่านเจ้าสำนักประกาศผลการทดสอบศิษย์ฝ่ายในเสร็จสิ้น
"พรุ่งนี้ ศิษย์สิบอันดับแรกในการทดสอบศิษย์ฝ่ายใน จงไปรับรางวัลที่วิหารใหญ่ต้าเต้า!"
เหล่าศิษย์มากมายฮือฮา
การทดสอบศิษย์ฝ่ายในครั้งนี้ เกินความคาดหมายยิ่งนัก!
ใครจะนึกว่าศิษย์ที่เพิ่งเข้าสำนัก จะได้อันดับหนึ่งในการทดสอบศิษย์ฝ่ายใน!
เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์สำนักต้าเต้า!
และในการทดสอบศิษย์ฝ่ายในครั้งนี้ แม้แต่คนแข็งแกร่งอย่างลั่วหลิงคงก็ยังไม่สามารถบีบให้จีฝูเหยาแสดงพลังที่แท้จริงออกมา!
ขีดจำกัดของนางอยู่ที่ใด?
ครู่หนึ่ง
บรรพชนกึ่งจักรพรรดิชุดเทามิได้อยู่ต่อ ไปจากที่นั้นโดยตรง
ลู่เสวียนยิ้มมองจีฝูเหยา "ฝูเหยา พวกเรากลับกันเถิด"