“ข้ามองระดับพลังของเขาไม่ออกเช่นกัน! แต่ไม่ต้องตื่นตระหนก! ตอนนี้ข้าแข็งแกร่งเสียจนแม้แต่ตัวเองยังรู้สึกหวาดหวั่น! ในมือข้ามีศาสตราจักรพรรดิ์ระดับหกดาว ย่อมต่อกรกับจอมจักรพรรดิ์ขั้นหกดาวได้อย่างแน่นอน!”
ขณะที่ทั้งสี่คนของหลัวหยางเทียนกำลังหยั่งเชิงลู่เสวียน ลู่เสวียนเพียงกวาดตามองพวกเขาอย่างง่าย ๆ ก่อนจะเมินไปโดยตรง
ก็แค่จอมจักรพรรดิ์ขั้นห้าดาวหนึ่งคนกับจอมจักรพรรดิ์ขั้นดาวต่ำสามคน
เป็นเพียงมดปลวกเท่านั้น
ลู่เสวียนหันไปมองเย่เฉินและคนอื่น ๆ
ยังดี
เย่เฉินกับพวกเขาไม่ได้รับบาดเจ็บ!
คราวนี้ระบบแจ้งเตือนได้ทันท่วงที ไม่เกิดเหตุการณ์แบบคราวก่อนที่จีฝูเหยาเผาวิญญาณ!
ลู่เสวียนกล่าวกับระบบว่า “คราวนี้เตือนภัยได้ทันท่วงที ข้าขอชมเชยเจ้า!”
ระบบตอบอย่างเอือมระอา “เจ้าพูดมากจริง ๆ”
ลู่เสวียน “……”
เวลานี้ เย่เฉินชี้ไปทางหลัวหยางเทียนแล้วกล่าวว่า “ท่านอาจารย์ พวกเราไม่เป็นไร แต่คนผู้นี้ชิงเตาหลอมกลืนฟ้ากับเปลวเพลิงเยือกเย็นกระดูกของข้าไป!”
ลู่เสวียนหันกลับไปมองหลัวหยางเทียน
เห็นหลัวหยางเทียนชูเตาหลอมกลืนฟ้าไว้ในมือซ้าย ลายมรรคาบนเตาส่องประกาย อานุภาพจักรพรรดิ์แผ่ซ่าน ส่วนมือขวาถือเปลวเพลิงเยือกเย็นกระดูกที่ลุกโชน แสงเพลิงแต่งแต้มท้องฟ้าครึ่งหนึ่งให้กลายเป็นน้ำแข็ง
เขามองลู่เสวียนอย่างเย้ยหยัน พลางยกเตาหลอมกลืนฟ้าในมือขึ้นเล็กน้อย “ข้าให้เจ้าลงมือก่อน!”
ลู่เสวียนหัวเราะเยาะ ก่อนตวาดว่า “เจ้าที่เป็นจอมจักรพรรดิ์ขั้นห้าดาว กล้าดีอย่างไรมาลงมือกับผู้ที่อยู่ขอบเขตจอมราชาคารวะ? เจ้าทำให้จอมจักรพรรดิ์ขายหน้าจนหมดสิ้นแล้ว!”
สิ้นเสียง!
ลู่เสวียนบีบการ์ดสัมผัสประสบการณ์จักรพรรดิ์ระดับห้าดาวจนแตกทันที!
กร๊อบ!
ชั่วพริบตา ระดับพลังของลู่เสวียนก็พุ่งสูงขึ้น!
ขอบเขตราชันศักดิ์สิทธิ์!
ครึ่งจักรพรรดิ์!
……
จอมจักรพรรดิ์ขั้นสี่ดาว!
ท้ายที่สุด ระดับพลังของลู่เสวียนก็ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิ์ห้าดาว!
เมื่อเห็นภาพนี้ หลัวหยางเทียนก็พลันคลายใจที่แขวนอยู่ เขายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
เดิมทีนึกว่าจอมจักรพรรดิ์อาภรณ์ขาวผู้นี้กำลังกลั้นไม้เด็ดไว้ ที่ไหนได้กลับมีฝีมือแค่นี้… แค่นี้เองหรือ?!