"ข้าคือผู้อาวุโสตระกูลเย่า เย่าเหยียน"
ได้ยินดังนั้น เย่เฉินถึงกับชะงักเล็กน้อย
ตระกูลเย่า?
บิดาเคยกล่าวว่า มารดาของเขามาจากอิทธิพลระดับผู้ทรงอำนาจแห่งถิ่นร้างทิศใต้ คือตระกูลเย่า!
ผู้อาวุโสชุดดำฉายแววขมขื่นในแววตา "พ่อหนุ่ม ข้ามีเรื่องหนึ่งต้องบอกเจ้า ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ระดับพลังของเจ้าตกต่ำลงนั้น แท้จริงเกี่ยวข้องกับข้าอยู่บ้าง"
เย่เฉินขมวดคิ้ว
"หมายความว่าอย่างไร?"
ผู้อาวุโสชุดดำกล่าว "เจ็ดปีก่อน ข้าสามารถดูดซับพลังปราณในกายเจ้าได้ ดังนั้นพลังปราณของเจ้าจึงไม่เคยเพิ่มขึ้น"
"อะไรนะ?!"
จู่ๆ เย่เฉินก็กระโจนพรวดราวกับคนเสียสติ สีหน้าเหี้ยมเกรียมจ้องมองผู้อาวุโสชุดดำ
คาดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเพราะผู้อาวุโสชุดดำคนนี้!
ชั่วขณะนั้น ความโกรธแค้นและความคับแค้นที่อัดอั้นอยู่ในใจนานถึงเจ็ดปีก็ระเบิดออกมาอย่างสิ้นเชิง เย่เฉินมองผู้อาวุโสชุดดำด้วยความเดือดดาลสุดขีด กล่าวด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม
"ไอ้สัตว์!"
ผู้อาวุโสชุดดำใบหน้ากระตุก รีบกล่าว "เจ้าฟังข้าอธิบายก่อน ข้ายังพูดไม่จบ..."
ลู่เสวียนยกยิ้มมุมปาก ดูฉากนี้อย่างสงบ
ผมของเย่เฉินพลันปลิวสยาย ดวงตาแดงก่ำ ชี้นิ้วด่าผู้อาวุโสชุดดำอย่างเดือดดาล
"เจ็ดปี! เจ้ารู้ไหมว่าเจ็ดปีนี้ข้าผ่านมาได้อย่างไร?"
"เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าแบกรับอะไรไว้? และบิดาของข้าก็แบกรับอะไรไว้เพราะข้า?"
"ก็เพราะเจ้า บุตรของท่านผู้อาวุโสใหญ่จึงท้าประลองผู้สืบทอดกับข้า! ก็เพราะเจ้า หนานกงไป๋เสวี่ยถึงได้ถอนหมั้น!"
เย่เฉินพ่นน้ำลายกระเซ็น ระบายอารมณ์อย่างสุดแรง
เงียบงันไปชั่วขณะ
ใบหน้าของผู้อาวุโสชุดดำแปรเปลี่ยนไปมา กล่าวช้าๆ
"เย่เฉิน ข้ารู้ว่าเจ้าคับแค้นใจ แต่เจ้าฟังข้าพูดให้จบก่อน"
เย่เฉินมองผู้อาวุโสชุดดำอย่างเย็นชา
ผู้อาวุโสชุดดำถอนหายใจ เริ่มเล่าเรื่องอย่างช้าๆ
"เย่เฉิน เมื่อสิบหกปีก่อน มารดาของเจ้าให้กำเนิดเจ้า"
"แต่เพราะเจ้า ตามกฎตระกูลเย่า มารดาของเจ้าต้องรับโทษ ส่วนเจ้า ถูกมองว่าไม่ควรถือกำเนิด ถูกสาขาอื่นเพ่งเล็ง"
"เพื่อให้เจ้ามีชีวิตรอด มารดาของเจ้าจึงมอบหมายให้ข้าพาเจ้า ซ่อนตัวตน มาพบบิดาของเจ้า"