"โอ……นี่ไม่ใช่เย่เฉินหรอกหรือ?"
ในเวลานี้ เย่เฉินกำลังสังหาร
เบื้องหน้าพวกเขามีทหารวิญญาณยุคบรรพกาลดั่งคลื่นน้ำหลั่งไหลออกมา
ทหารวิญญาณเหล่านี้บางตนสวมเกราะชำรุด บางตนเหลือเพียงโครงกระดูก ดูไร้จิตสำนึกใดๆ พุ่งเข้าหาเย่เฉินอย่างไม่เกรงกลัว
เมื่อเห็นทหารวิญญาณยุคบรรพกาลเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จิตสู้ของเย่เฉินกลับปะทุสูงลิ่ว เขาย่างเหยียบฟ้าขึ้นไป เสื้อคลุมขาวพลิ้วไหว แสงเทพละมุนไหลเวียน ดั่งเทพราชันย์ บุกเข้าไปสังหาร
ภายในหยกบนอกของเย่เฉิน เสียงทุ้มห้าวของเย่าเหยียนค่อยๆ ดังออกมา
"เฉินเอ๋อ ข้ารู้สึกว่ามีพิรุธ ทหารวิญญาณยุคบรรพกาลนี้ดูเหมือนมีคนบงการ"
"ตลอดทางที่ผ่านมา เจ้าก็สังหารทหารวิญญาณยุคบรรพกาลไปไม่น้อย เจ้ารู้สึกถึงความผิดปกติหรือไม่?"
เย่เฉินพยักหน้า "บางทีในเขตลี้ลับแห่งนี้ ยังมีจอมจักรพรรดิ์ยุคบรรพกาลที่ยังไม่ตาย เพียงแต่จะเป็นเคราะห์หรือโชค ล้วนไม่อยู่ในอำนาจข้าจะควบคุมได้"
เย่าเหยียนเสียงทุ้ม "ก็จริง"
เย่เฉินไม่สามารถสนใจสิ่งอื่นได้อีกแล้ว บัดนี้ในหัวเขามีเพียงสองคำ คือคำว่า ต่อสู้!
"คัมภีร์หวงสวรรค์!"
เย่เฉินชกหมัดเดียว พลังเจตจำนงยุทธ์เจิดจ้าทาบทับบนหมัด อานุภาพท่วมฟ้า ทหารวิญญาณกว่าสิบตนสลายร่างโดยตรง
ร่างกายถูกบดขยี้เป็นผุยผง!
ยังมีทหารวิญญาณอีกหลายสิบตนถูกแรงกระแทกกระเด็นออกไป
แต่ร่างของเย่เฉินมิได้หยุดชะงัก ตรงเข้าสู่หมู่ทหารวิญญาณ
"ฆ่า!"
ทุกที่ที่ผ่านไป ทหารวิญญาณยุคบรรพกาลล้มระเนระนาด!
และในเวลานี้ ณ ที่หลบซ่อนใต้ดินของเทือกเขา ชายผู้หนึ่งในชุดเกราะเหล็กเก่าแก่นั่งขัดสมาธิอยู่ ตรงหน้าวางอาวุธระดับจักรพรรดิห้าดาว กระแสจิตของเขาทะลุผ่านขุนเขาไม่สิ้นสุด จับจ้องเย่เฉินไว้แน่น
บุคคลนี้คือหนึ่งในสิบขุนศึกของจักรพรรดิอู่เหลียน เสินหลี่ต้าตี้!
ใบบนของเขาเหลือเพียงเศษเนื้อเน่าเปื่อยติดกะโหลก แต่ในสองเบ้าตา มีเปลวไฟลุกโชนสองจุด เสินหลี่ต้าตี้พึมพำกับตนเอง
"เขตนี้ของข้า เย่เฉิน เย่าฮวนฮวน หวังเถิง... ในจำนวนไม่กี่คน เย่เฉินมีพรสวรรค์สูงสุด และพลังต่อสู้ไร้เทียมทาน!"