ลู่เสวียนขมวดคิ้วถาม "วิหารทองสัมฤทธิ์โบราณ?"
เจ้าสำนักอธิบาย "วิหารทองสัมฤทธิ์โบราณเป็นของวิเศษระดับสูงสุดแห่งยุคบรรพกาล ทุกการปรากฏล้วนบ่งบอกถึงความแปรปรวนของฟ้าดิน ถิ่นร้างทิศใต้กำลังจะเปลี่ยนไป!"
"ของวิเศษระดับสูงสุดย่อมซ่อนแสง วิหารทองสัมฤทธิ์โบราณไม่ปรากฏมาแสนปีแล้ว ครั้งนี้ปรากฏขึ้น ถิ่นร้างทิศใต้ต้องมีเหตุการณ์ใหญ่ปะทุ! บางทีอิทธิพลระดับผู้ทรงอำนาจที่หลบซ่อนตัวอาจค่อยๆ ปรากฏกายออกมา"
เย่เฉินเต็มไปด้วยความงุนงง เอ่ยถามเจ้าสำนักด้วยความเคารพ "ความแปรปรวนแห่งฟ้าดินหมายความว่าอย่างไร?"
เจ้าสำนักกล่าว "ฟ้าดินแห่งถิ่นร้างทิศใต้นี้ แฝงไว้ด้วยกฎแห่งฟ้าดินอันลี้ลับและคาดเดายาก ความแปรปรวนแห่งฟ้าดินหมายถึงกฎแห่งฟ้าดินเปลี่ยนแปลง จากบันทึกตำรา ทุกครั้งที่วิหารทองสัมฤทธิ์โบราณปรากฏ ถิ่นร้างทิศใต้จะนำไปสู่ยุคสมัยยิ่งใหญ่!"
ยุคสมัยยิ่งใหญ่!
ที่เรียกกันว่าการชิงชัยแห่งยุคสมัย ก็คือยอดอัจฉริยะผุดขึ้นเหมือนมังกรและอสรพิษแหวกว่าย ไล่ล่าถึงขีดสุดแห่งการบำเพ็ญ!
กล่าวพลาง เจ้าสำนักมองเย่เฉินด้วยแววตาคาดหวัง "ยุคสมัยยิ่งใหญ่นี้ เป็นของพวกเจ้าคนรุ่นใหม่"
จิตวิญญาณการต่อสู้พลุ่งพล่านในกายเย่เฉิน
เขารอไม่ไหวแล้วที่จะได้ประมือกับอัจฉริยะแห่งถิ่นร้างทิศใต้!
ครานี้
เจ้าสำนักแจ้งข่าวนี้แก่ยอดเขาวิญญาณอื่นๆ
พริบตาถัดมา บนยอดเขาวิญญาณมากมายของสำนักต้าเต้า ปรากฏแสงศักดิ์สิทธิ์พวยพุ่ง ดั่งธารดาวเจิดจ้า ทอแสงร้อนแรงสู่ฟากฟ้า กลิ่นอายของจักรพรรดิราชันและนักบุญปกคลุมไปทั่ว ดั่งห้วงสมุทรและห้วงมหรรณพ ดุจกระแสธาราเชี่ยวกราก
เจ้าสำนักยอดเขาทั้งหลายล้วนเหยียบอากาศลอยขึ้น ใบหน้าฉายแววเคร่งขรึม
"ตูม!"
จากพื้นที่ลึกลับของสำนักต้าเต้า บรรพชนชางเสวียนในชุดคลุมเทา ใต้เท้าพวยพุ่งแสงศักดิ์สิทธิ์ พลังกดดันระดับจักรพรรดิในกายแผ่กว้างดุจมหาสมุทร ทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้าโดยตรง
ดวงตาทอดลึก มองยังยอดเขาทั้งหลายของสำนักต้าเต้า "วันนี้ ของวิเศษระดับสูงสุดแห่งยุคบรรพกาลของถิ่นร้างทิศใต้ วิหารทองสัมฤทธิ์โบราณได้ปรากฏขึ้น ยอดเขาวิญญาณทั้งหลาย เตรียมตัวทันที นำศิษย์สายตรงมุ่งสู่ที่ซึ่งวิหารทองสัมฤทธิ์โบราณปรากฏ!"