“กินเต้าหู้คลุกผักวิญญาณ ต่อให้ฮ่องเต้เฒ่าก็สู้ข้าไม่ได้!”
ลู่เสวียนกินอย่างเอื่อยเฉื่อย
จีฝูเหยาเอียงคอระหง ดวงตาพราวระยับ “ท่านอาจารย์ เพลงที่ท่านร้องคือเพลงอะไรหรือเจ้าคะ?”
ลู่เสวียนยิ้ม “เพลงสุขสันต์ของเก้าตระกูล”
จีฝูเหยายิ้มหวาน “ท่านอาจารย์ ช่วงต่อจากนี้ข้าอยากทะลวงวิถีอัคคีวิญญาณเข้าสู่ขอบเขตเหนือธรรมดาเจ้าค่ะ!”
ลู่เสวียนพยักหน้า “ได้”
ตอนนี้วิถีอัคคีวิญญาณของจีฝูเหยาอยู่ในขั้นมหาปริบูรณ์แล้ว
แต่ลู่เสวียนก้าวเข้าสู่ขอบเขตเหนือธรรมดาไปนานแล้ว
จีฝูเหยาขมวดคิ้วน้อย ๆ “ท่านอาจารย์ การจะเข้าสู่ขอบเขตเหนือธรรมดาจำเป็นต้องหลอมรวม ‘เต๋า’ ของตนเข้าด้วยกัน ที่จริงข้าสัมผัสเค้าลางได้แล้ว ทว่าการหลอมรวม ‘เต๋า’ ของตัวเองเข้ากับเพลิงวิญญาณยังยากยิ่ง ราวกับติดอยู่ที่คอขวดเจ้าค่ะ”
ทันใดนั้น
เสียงของระบบก็ดังขึ้น
“ติ๊ง! ภารกิจบ่มเพาะศิษย์คนโตแบบจำกัดเวลาเริ่มต้นขึ้น ภายในสามวัน จงทำให้วิถีอัคคีวิญญาณของจีฝูเหยาก้าวเข้าสู่ขอบเขตเหนือธรรมดา!”
ลู่เสวียนยิ้มบาง ๆ
ไม่เลว
ระบบมอบภารกิจบ่มเพาะศิษย์มาอีกแล้ว!
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็จะชี้แนะจีฝูเหยา เพื่อเร่งให้นางทำภารกิจสำเร็จ
ลู่เสวียนขยับความคิด
เพลิงวิญญาณสายหนึ่งหมุนวนอยู่ที่ปลายนิ้วของเขา
เพลิงวิญญาณกลุ่มนี้รักษาสมดุลอันแสนพิสดารไว้ในมือของลู่เสวียน ภายนอกดูอ่อนโยน ทว่าภายในกลับมีพลังร้อนแรงน่าสะพรึงกลัวไหลเวียนอยู่
“ซู่!”
เพลิงวิญญาณลุกโชน รูปร่างแปรเปลี่ยนไม่หยุด ก่อนแปรสภาพเป็น ‘เต๋า’ ของจีฝูเหยา!
ร่างบอบบางของจีฝูเหยาสั่นสะท้าน ริมฝีปากอ่อนนุ่มเผยอขึ้น นางมองลู่เสวียนด้วยความตกตะลึงอย่างยิ่ง
เหตุใด ‘เต๋า’ ที่ท่านอาจารย์แปรสภาพออกมาจึงเหมือนกับของนางทุกประการ ราวกับมีต้นกำเนิดเดียวกัน!
เป็นไปได้อย่างไร?
ท่านอาจารย์บรรลุถึงระดับอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้แล้วหรือ?
ถึงกับแปรสภาพ ‘เต๋า’ ของผู้อื่นได้ตามใจปรารถนา!
ประกายสายฟ้าพาดผ่านห้วงความคิดของนาง ‘เต๋า’ และ ‘สัมผัส’ ที่ท่านอาจารย์แปรสภาพออกมา คือสิ่งที่นางเฝ้าแสวงหามาโดยตลอด!
ตอนนี้นางห่างจากขอบเขตเหนือธรรมดาเพียงชั้นฟิล์มบาง ๆ กั้นอยู่
และบัดนี้ ท่านอาจารย์ได้เจาะทะลุมันแล้ว!