“ตายซะ!”
ฉึก!
แสงเย็นวาบหนึ่งพุ่งมาถึงก่อน จากนั้นทวนก็ทะยานออกดุจมังกร!
ขณะเดียวกัน ศิษย์จำนวนไม่น้อยจากตระกูลหวังโบราณและสำนักตานเซียงต่างลงมือโจมตีเย่เฉิน
ศิษย์เหล่านี้ล้วนทุ่มสุดกำลังโจมตีออกมา ในชั่วพริบตา แสงสวรรค์ท่วมฟ้าปรากฏขึ้น พลังสังหารสูงสุดแผดเผาร้อนแรง พุ่งเข้าใส่เย่เฉินและพวกทั้งหมด หมายสกัดกั้นฝีเท้าของคนจากสำนักต้าเต้า!
สีหน้าหลิ่วเซวียนแปรเปลี่ยน นางกล่าวว่า “ทุกคนระวัง!”
เย่เฉินหันขวับกลับมา ใบหน้าเหี้ยมเกรียมขณะมองผู้ที่ลงมือโจมตีตนจากด้านหลัง ก่อนกล่าวเสียงเย็นชา “รนหาที่ตาย!”
สิ้นคำ ทวนเล่มยาวที่หลินเหล่ยแห่งสำนักไท่ซ่างเสวียนจงซัดออกมาก็พุ่งมาถึงเบื้องหน้าเย่เฉิน ห่างเพียงหลายสิบจั้ง
แสงทวนเจิดจ้าดุจสายฟ้า เสียงระเบิดอากาศดังไม่ขาดสาย!
ฟางหยานตวาดก้อง แสงทองเจิดจ้าพวยพุ่งขึ้นจากร่าง โล่อักขระวิญญาณไร้ขอบเขตกำลังก่อรูป เขาหันไปมองเย่เฉิน “ศิษย์น้องเย่ พวกเจ้าไปก่อน ข้าจะรั้งท้ายเอง!”
“แน่นปานศิลาผา...”
ยังกล่าวไม่ทันจบ เย่เฉินก็ขัดฟางหยานไว้ “ศิษย์พี่ฟาง ครั้งนี้ให้ข้าจัดการเอง!”
กล่าวจบ เย่เฉินก็เหยียบอากาศทะยานขึ้นไป ชุดขาวพลิ้วสะบัด เส้นผมดำขลับสามพันเส้นปลิวไสว ดวงตาแฝงแววดูแคลนสรรพสิ่ง เขามองการโจมตีจากผู้มีขอบเขตจอมราชาคารวะหลายสิบสายเบื้องหน้า สีหน้าสงบนิ่งไร้กังวล
“คัมภีร์หวงสวรรค์!”
ตูม!
เตาหลอมยุทธ์อันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นด้านหลังเย่เฉิน ทันทีที่ปรากฏ เจตจำนงยุทธ์บนเตาหลอมก็ประสานเสียงสะท้อนกับหอคอยอู่เหลียน บรรยากาศรอบกายเย่เฉินพลันเพิ่มพูนอย่างต่อเนื่อง ดวงดาวพร่างพรายล้อมรอบตัว รัศมีหลากสีสันหมุนวนไม่หยุด แสงระยิบระยับแผ่ซ่านทั่วผิวกาย
ประหนึ่งเทพราชันย์ ประหนึ่งจักรพรรดิยุทธ์!
เย่เฉินค่อย ๆ ยื่นมือขวาออกไป ใช้ฝ่ามือรับทวนของหลินเหล่ยโดยตรง
ชั่วพริบตานั้น ฝ่ามือของเย่เฉินต้านทานทวนอันน่าสะพรึงกลัวไว้ได้ กระแสเจตจำนงยุทธ์สีทองไหลเวียนอยู่บนฝ่ามือ ไร้รอยขีดข่วนแม้แต่น้อย!
มือขวาของเขากำหมัดทันที พลังอันน่าสะพรึงกลัวกระแทกเข้าใส่ทวนเล่มนั้น
“กร๊อบ!”
ทวนแตกสลายต่อเนื่อง กลายเป็นเศษเสี้ยวหลากสีนับไม่ถ้วน