เธอเชื่อมั่นมาตลอดว่า ความสัมพันธ์ระหว่างคนเราผูกโยงกันด้วยผลประโยชน์ เหมือนบริษัทจ้างพนักงาน บริษัทต้องการแรงงาน พนักงานต้องการเงินเดือน เหมือนความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่ลูก พ่อแม่เลี้ยงลูกตอนเล็ก ลูกดูแลพ่อแม่ตอนแก่
สายใยระหว่างมนุษย์ด้วยกัน โดยเนื้อแท้แล้วคือผลผลิตจากการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์
ดังนั้นเมื่อเห็นว่าสมัยยังมีชีวิตอยู่ คุณยายฟัวเอ่อร์ตี้ใช้เงินเก็บทั้งหมดซื้อสารอาหารสามสิบหลอดเตรียมไว้ให้เสี่ยวฮวา ส่วนตัวเองกลับยอมป่วยจนตายโดยไม่ซื้อยาแก้ปวดให้ตัวเองสักเม็ด หยิงฉือก็ทำอะไรไม่ถูก เธอควรไปตอบแทนบุญคุณนี้ที่ไหนกันดี
คุณยายฟัวเอ่อร์ตี้จากไปแล้ว เสี่ยวฮวาก็จากไปแล้ว เธอไม่อาจแกล้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วรับความช่วยเหลือที่จู่ ๆ ก็ได้มาโดยไม่ใส่ใจได้
ชีวิตของเธอไม่เคยมีสิ่งใดที่ได้มาโดยไม่ต้องแลก ไม่ควรเป็นเช่นนี้ ทุกสิ่งที่ต้องการล้วนต้องไขว่คว้ามาด้วยตัวเองสิ
เวยล่ากับเฟลก็ดีกับเธอมาก แถมยังไม่เรียกร้องอะไร เวยล่าไม่เคยกำหนดว่าหยิงฉือต้องฝึกวิชาหนังให้เก่งแค่ไหน เฟลก็ไม่เคยเรียกร้องให้เธอดัดแปลงเครื่องจักรให้ฟรี
หยิงฉือมองไม่เห็นจุดประสงค์ จึงรู้สึกหวาดหวั่น พวกเขาต้องการอะไรจากเธอหรือ เธอมีอะไรให้พวกเขาได้บ้าง เธอจ่ายราคาที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังน้ำใจนี้ไหวหรือไม่
เมื่อเผชิญกับน้ำใจจากผู้อื่น ควรส่งสัญญาณตอบรับแบบไหน เมื่อได้รับความช่วยเหลือจากผู้อื่น ควรตอบแทนด้วยสิ่งใด เมื่อได้รับความห่วงใยและการดูแลจากคนอื่น ควรจัดการอย่างไร
ตำราเรียนบอกว่า ตอบโต้ความแค้นด้วยความยุติธรรม ตอบแทนคุณด้วยคุณ ฟังดูเป็นคำแปดคำที่ง่ายดายเหลือเกิน
แต่ขอบเขต ระดับ และความเข้มข้นของความรู้สึกเล่า สิ่งเหล่านี้จะแยกแยะและเปรียบเทียบกันอย่างไร
หยิงฉือไม่รู้ ไม่มีใครเคยสอนเรื่องพวกนี้ให้เธอ