เมื่อยืนยันผู้เข้าแข่งขันทั้งสองฝ่ายเรียบร้อยแล้ว ครูผู้คุมสอบก็กดปุ่ม บนจอขนาดใหญ่ด้านหลังปรากฏข้อความสามบรรทัดเรียงกัน ได้แก่ ยาชีวะ ยาเพิ่มพลัง และยาเพิ่มกำลัง
สายตาของหยิงฉือกวาดผ่านหน้าจอ มุมปากขยับเล็กน้อย
บังเอิญจริง ๆ
ยาทั้งสามชนิดนี้คือสินค้าขายดีที่มียอดขายสม่ำเสมอที่สุดในร้านเล็ก ๆ “ได้อีกหนึ่งขวด” ขั้นตอนการหลอมยาพวกนี้ ต่อให้หลับตาเธอก็ทำจนจบได้
เธอเงยหน้ามองหวงจิ่งโจวที่อยู่อีกฝั่ง หมอนั่นกำลังจ้องยาสามชนิดบนจอใหญ่ ราวกับกำลังไล่เรียงรายการวัตถุดิบและสัดส่วนในหัวอย่างรวดเร็ว
“พร้อมหรือยัง?” ครูผู้คุมสอบถาม
หยิงฉือพยักหน้า ปลายนิ้วแตะขอบบีกเกอร์เบา ๆ หวงจิ่งโจวก็ขานรับ “อืม” พลางยื่นมือไปจับด้ามกระบอกตวง ท่าทางที่เตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลาทำให้เขาดูจริงจังขึ้นมาหลายส่วนอย่างหาได้ยาก
“ดี” ครูผู้คุมสอบกวาดสายตาไปมาระหว่างทั้งสองคน “ยาทั้งสามชนิดให้หลอมตามลำดับที่จับฉลากได้เมื่อครู่ แต่ละชนิดมีเวลาสามสิบนาที ตัดสินผลจากคุณภาพของยา”
“เริ่มการแข่งขันได้”
เสียง “ติ๊ด” ดังขึ้น จอใหญ่ปรากฏเวลานับถอยหลังหนึ่งชั่วโมงครึ่ง
หยิงฉือเริ่มขยับมือ
เธอหยิบเซียนเชิงกระตุ้นประสาทจากตู้เก็บวัตถุดิบ ใช้ปลายนิ้วหยิบขึ้นมาเล็กน้อย วางลงบนเครื่องชั่งอิเล็กทรอนิกส์ ชั่งให้แม่นยำถึง 0.1 กรัม จากนั้นเทลงในครก แล้วใช้ข้อมือบดอย่างสม่ำเสมอ
ผงสีเขียวในครกค่อย ๆ คายน้ำใสสะอาดออกมา ขณะเดียวกันเธอก็ใช้มืออีกข้างหยิบกระบอกตวง เทตัวทำละลายพื้นฐานลงในบีกเกอร์ตามปริมาณที่กำหนด มือซ้ายบด มือขวาเท แต่ละมือทำหน้าที่ของตัวเอง ทว่าจังหวะกลับประสานกันอย่างไร้ช่องว่าง