ในเวลาเดียวกัน บนเน็ตดาวก็มีคนไม่น้อยที่เลื่อนมาเจอร้านเล็ก ๆ ของหยิงฉือ ต่างรู้สึกว่ายาพวกนี้ไม่เพียงมีชื่อแปลกใหม่ แต่สรรพคุณก็น่าสนใจเป็นพิเศษ
สินค้าที่ร้านค้าบนเน็ตดาววางขายต้องอัปโหลดรายงานผลตรวจสอบหรือเอกสารรับรองคุณสมบัติด้วย จึงไม่มีใครคิดว่ายาที่หยิงฉือขายเป็นของมีพิษ คนส่วนใหญ่คิดว่าเป็นร้านที่ชอบเล่นลูกไม้เรียกความสนใจเท่านั้น
แต่ก็มีคนส่วนน้อยคิดว่า อย่างไรเสีย 399 เหรียญดาวก็ไม่แพง ซื้อมาให้รู้รสสักหน่อยก็แล้วกัน จึงพากันกดสั่งซื้อ
หยิงฉือตื่นขึ้นมา เปิดเครื่องสมองแสง ก็เห็นข้อความมากมายเต็มหน้าจอ
นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?
พอสมองเริ่มปลอดโปร่ง หยิงฉือก็รู้ตัวว่าร้านเล็ก ๆ ของเธอดูเหมือนจะขายดีจนยอดสั่งซื้อถล่มทลาย
ภายในคืนเดียว ยาเจ็ดสิบขวดที่เธอลงขายไว้ในร้าน “ได้อีกหนึ่งขวด” ก็ขายออกไปแล้วสามสิบสี่ขวด
เมืองชั้นนอกไม่มีบริการส่งด่วนระหว่างดาว อีกทั้งเธอก็ไม่ได้พกยาติดตัวมามากขนาดนั้น หยิงฉือล้างหน้า ลาเฟลกับเวยล่า แล้วรีบกลับเมืองชั้นในทันที
ทั้งยุ่งกับการส่งพัสดุ ทั้งยุ่งกับการหาเงิน
เมื่อกดปุ่ม “ฉันต้องการส่งของ” ในร้านค้าบนเน็ตดาว หุ่นยนต์ส่งด่วนระหว่างดาวตัวเล็ก ๆ ก็จะมารับสินค้าถึงหน้าประตู ส่วนสินค้าที่ยังไม่ได้บรรจุหีบห่อก็มีบริการแพ็กให้ด้วย
แน่นอนว่าค่าบริการแพ็กของคิดตามประเภทสินค้าที่ส่ง อย่างขวดยาก็จัดอยู่ในประเภทนี้ ค่าบรรจุภัณฑ์ขวดละ 2 เหรียญดาว ส่วนค่าส่ง 5 เหรียญดาว
หักค่าใช้จ่ายเหล่านี้แล้ว คืนเดียวหยิงฉือก็ยังมีรายได้ถึง 13,328 เหรียญดาว หยิงฉือที่ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วโบกมืออย่างใจกว้าง ก็แค่ค่าบรรจุภัณฑ์ไม่ใช่หรือ จ่ายไปเลย!