หลังพูดจบ เจียงสี่ก็รีบเดินออกไป
เธอก้มลงเก็บเงินปึกหนึ่งบนพื้น แล้วนับเงิน 1,500 หยวนจากในนั้นเป็นค่าทำแท้ง
จากนั้นก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง
เฉิ่นเยี่ยนซูขยิบตาปริบ ๆ อย่างงุนงง
เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?
ตัวเขาเป็นต้นเหตุที่ทำให้หลานชายตัวน้อยต้องตายอย่างนั้นหรือ?
“พี่ เธอจะไปทำแท้งหรือเปล่า?”
เขาสะกิดเฉิ่นเยี่ยนจือที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
สีหน้าของชายหนุ่มมืดครึ้มจนแทบมีน้ำหยดออกมา
เธอนับเงินแล้ว! หนึ่งพันห้าร้อยหยวน
พอดีกับค่าทำแท้งที่โรงพยาบาลเลย!
เฉิ่นเยี่ยนจือเดือดดาล คว้าคอเสื้อของเขาไว้ทันที “ถ้าลูกฉันเป็นอะไรไป ฉันจะโยนนายลงแม่น้ำหวงผู่ให้ปลาแทะ!”
เฉิ่นเยี่ยนซูเบิกตากว้างด้วยความหวาดผวา นี่มันชัด ๆ ว่าทำอะไรก็ผิดไปหมด ไม่ว่าจะมองจากด้านไหนก็ตาม
ชายหนุ่มสะบัดเขาออก แล้วรีบวิ่งตามออกไป
ในทางเดินสลัว ๆ ไม่เหลือเงาของเจียงสี่อยู่แล้ว
เฉิ่นเยี่ยนจือรีบวิ่งไปที่หน้าต่างแล้วมองลงไปข้างล่าง
ก็เห็นเจียงสี่กำลังเปิดประตูรถแท็กซี่แล้วเข้าไปนั่ง
ชายหนุ่มสบถเสียงต่ำ ก่อนเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น
เขาวิ่งขึ้นไปชั้นบน เปิดประตูรถ เข้าเกียร์ แล้วเหยียบคันเร่งสุดแรง
ดวงตาดำขลับจ้องรถแท็กซี่ป้ายทะเบียนอันฮุยที่เจียงสี่ขึ้นไปอย่างไม่วางตา
เมื่อเห็นว่าเธอมุ่งหน้าไปทางโรงพยาบาล เขาก็ยิ่งร้อนใจ