เฉิ่นเยี่ยนจือเห็นเธอหน้าซีดเผือด ท่าทางราวกับถูกทำให้ตกใจ
คราวนี้เขาถึงค่อยพอใจ
ต้องขู่ให้หลาบจำเสียบ้าง เธอถึงจะได้รู้ว่าคนอย่างเฉิ่นเยี่ยนจือไม่ใช่คนที่ใครจะมาหาเรื่องได้!
เขาถอดเสื้อแจ็กเก็ตกันลมที่สวมอยู่คลุมไหล่ให้เธอ ก่อนจะหันหลังเตรียมเดินจากไป
ทันใดนั้น มือขาวผ่องข้างหนึ่งก็จับมือเขาไว้
ชายหนุ่มหันมองตามสัญชาตญาณ แล้วสบเข้ากับดวงตาคู่ใสสะอาด
เจียงสี่พูดว่า “ฉันไม่ได้โกหกคุณ ฉันจองคิวตรวจครรภ์ไว้จริง ๆ”
พูดจบ เธอกลัวเขาไม่เชื่อ จึงค้นใบนัดจากกระเป๋าถือออกมา แล้วยื่นแขนชูให้เขาดู
เฉิ่นเยี่ยนจือหรี่ตามอง เห็นชัดเจนว่าบนใบนัดเขียนไว้ว่า
เจียงสี่ เพศหญิง อายุ 20 ปี สมรสแล้ว เลขประจำตัวประชาชน: 34……
เธออธิบายเสียงเบา “ครั้งก่อนฉันยังไม่ได้ตรวจครรภ์เลย รู้สึกไม่ค่อยวางใจเรื่องลูก ก็เลยฉวยโอกาสที่วันนี้มาโรงพยาบาล ตั้งใจจะตรวจดูว่าลูกแข็งแรงดีหรือเปล่า”
“คุณไม่ได้มาทำแท้งหรือไง?” เฉิ่นเยี่ยนจือรับใบนัดมา ตรวจเทียบหมายเลขโทรศัพท์กับเลขประจำตัวประชาชนอย่างละเอียด พอแน่ใจว่าเป็นของเจียงสี่จริง ๆ ถึงค่อยเชื่อเรื่องนี้
“ฉันบอกแล้วไงว่าจะใช้ชีวิตกับคุณดี ๆ จะมาทำแท้งได้ยังไง? ฉันแค่อยากขู่พวกคุณ ให้เลิกใส่ร้ายฉันเสียที เฉิ่นเยี่ยนจือ” เจียงสี่กล่าวอย่างจริงจัง “ฉันรู้ว่าก่อนหน้านี้ทำเรื่องผิดไปหลายอย่าง ทั้งยังโกหกคุณไว้มากมาย หลอกคุณและทำร้ายความรู้สึกคุณ แต่ครั้งนี้ฉันไม่ได้โกหก”
“ฉันไม่อยากหย่า อยากคลอดลูกออกมา แล้วสร้างครอบครัวที่มีความสุขของเราด้วยกัน”
เฉิ่นเยี่ยนจือมองท่าทางจริงใจของเธอ สีหน้าที่ตึงเครียดค่อย ๆ ผ่อนคลายลง