“รู้หรือเปล่าว่าผู้ชายทุกคนที่คิดจะหมายปองลูกสาวฉัน ล้วนตายกันหมดแล้ว!”
น้ำเสียงนั้นเย้ายวนและแฝงอันตรายไม่ต่างจากเจ้าของเสียง
เย่เทียนไม่สนใจปืนกว่าสิบกระบอกที่โผล่มาอย่างกะทันหัน เขาหันไปมองหญิงที่พูด
เธอเป็นหญิงงามสะคราญวัยผู้ใหญ่ที่งดงามไร้ที่ติ!
หน้าตาคล้ายโมนิกาถึงเจ็ดส่วน ต่างมีใบหน้างดงามราวนางฟ้าและรูปร่างเย้ายวนราวปีศาจ
เพียงแต่เธอมีรังสีสังหารอันเฉียบคมเพิ่มเข้ามา
อีกทั้งยังมีทรวดทรงอวบอิ่มกว่าโมนิกา และเปี่ยมเสน่ห์ของหญิงสาววัยผู้ใหญ่
หากมองเพียงรูปลักษณ์ เธอกับโมนิกาดูเหมือนพี่น้องมากกว่าแม่ลูก
ผิวพรรณชุ่มชื้นขาวผ่องจนเปล่งประกาย ไม่มีไขมันส่วนเกินแม้แต่น้อย
แม้จะสวมเพียงชุดนอนผ้าไหม แต่ก็ไม่อาจบดบังความสูงศักดิ์ที่ติดตัวมาแต่กำเนิดได้เลย
“นายมีต้นทุนให้โอหังจริง ๆ เจอสถานการณ์แบบนี้แล้วยังไม่เปลี่ยนสีหน้า
แต่ก็เปลี่ยนผลลัพธ์ไม่ได้อยู่ดี”
ดวงตาสีน้ำเงินดุจไพลินของฮูหยินเสอเซียงจับจ้องดวงตาเย่เทียนไม่วางตา
เธอกลับไม่เห็นความหวาดกลัวแม้แต่น้อยในแววตาของเย่เทียน
ผู้ชายคนก่อน ๆ ที่คิดจะหมายปองโมนิกา พอเจอสถานการณ์แบบนี้ก็กลัวจนฉี่ราด คุกเข่าก้มกราบร้องขอชีวิตไปแล้ว
“ฮูหยิน คราวนี้ผมมาหาคุณ ไม่จำเป็นต้องตั้งแง่กับผมขนาดนี้” เย่เทียนพูดอย่างสงบนิ่ง
“มาหาฉันหรือ?” ฮูหยินเสอเซียงแปลกใจเล็กน้อย
จากนั้นก็เข้าใจขึ้นมา “นายเป็นคนของมู่หรงกรุ๊ปสินะ? ถ้าอย่างนั้นก็กลับไปเถอะ
ฉันไม่คิดจะเข้าไปยุ่งกับความขัดแย้งระหว่างตระกูลของพวกนาย”
“ฮูหยิน ตระกูลเฉินซื้อสินค้าจากคุณได้เดือนละเท่าไร? ถ้าร่วมมือกับผม ผมรับซื้อได้มากกว่านั้นสองเท่า”
คำพูดของเย่เทียนทำให้ฮูหยินเสอเซียงชะงัก ก่อนจะหัวเราะเยาะ
“ไอ้หนุ่ม ใคร ๆ ก็พูดโม้ได้ทั้งนั้น ฉันคัดเลือกคู่ค้าอย่างรอบคอบ