“สวัสดีทุกคน ผมชื่อหวังหนิง เดิมทีเป็นแค่พนักงานธรรมดาคนหนึ่งของสี่พรรคประตู
ถึงจะไม่ได้ร่ำรวยล้นฟ้า แต่เจ้านายก็เป็นคนดี จ่ายเงินเดือนให้พวกเรามากพอที่จะทำให้ผมไม่ต้องกังวลเรื่องกินอยู่
ผมเคยคิดว่าจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขแบบนี้ไปตลอด
ใครจะรู้ว่า จู่ ๆ ก็มีคนคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น ผลักผมให้ตกลงไปในห้วงหายนะที่ไม่มีวันหวนคืน
เขาคือเย่เทียน คนที่กำลังโด่งดังขึ้นมาในเจียงเฉิงช่วงนี้
ใช่แล้ว เย่เทียนคนที่ชนะเซียนพนันหินอย่างหม่าซานตอนพนันหิน และช่วยชีวิตประมุขตระกูลมู่หรงเอาไว้
ความแค้นระหว่างผมกับเขาเริ่มต้นจากแฟนสาวที่ผมคุยด้วยทางอินเทอร์เน็ต
เธอมีชื่อที่ไพเราะมาก เธอชื่อหลิวหรูเยียน เราสองคนรักใคร่กันดี
แต่หลังจากนั้นผมถึงได้รู้ว่า เธอเป็นแฟนของเย่เทียน
ผมดันกลายเป็นมือที่สามของพวกเขาแบบไม่รู้เรื่องรู้ราว
ตั้งแต่นั้นมา เย่เทียนก็เกลียดผมเข้ากระดูกดำ
หลิวหรูเยียนรู้ว่าความรู้สึกที่ผมมีให้เธอนั้นจริงใจ เธอจึงทิ้งเย่เทียนแล้วเลือกผม
ผมเองก็รู้ว่าการทำแบบนี้เป็นการทรยศเย่เทียน
แต่ผมรักหลิวหรูเยียนมากเกินไป ผมขาดเธอไม่ได้
เมื่อวานซืน เย่เทียนมาหาผม
เขาข่มขู่ว่าถ้าผมไม่ช่วย เขาจะฆ่าผม แล้วค่อยฆ่าหลิวหรูเยียน
ผมรู้ว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิดก่อน เขาจะตีหรือด่าผม ผมก็ไม่มีอะไรจะโต้แย้ง
แต่ถ้าเขาจะฆ่าหรูเยียนที่ผมรัก ผมทนไม่ได้จริง ๆ เพราะผมขาดเธอไม่ได้ ผมเลยรับปากเขา
แต่เขากลับสั่งให้ผมขโมยของโบราณจากคลังของเจ้านาย ของพวกนั้นเป็นของหวังอวี่เยี่ยนแห่งตระกูลหวัง หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่
พอผมปฏิเสธ เขาก็เอาแต่ซ้อมผม ผมไม่มีทางเลือกจริง ๆ ไม่อยากตายก็ต้องยอม
ทีหลังผมถึงได้รู้ว่า ที่เขาให้ผมขโมยของโบราณจากสี่พรรคประตูของหวังอวี่เยี่ยน ก็เพื่อเอาใจมู่หรงเสวี่ย