ถ้าเย่เทียนไม่กลัวว่าจะทำให้คนตกตะลึงเกินไป แค่มองปราดเดียวก็รู้แล้ว
สำหรับเขาแล้ว สิบนาทีนับว่านานมาก
เย่เทียนเข้าไปในศูนย์เก็บตัวอย่างของแผนกประเมินหยกแห่งมู่หรงกรุ๊ป แล้วท่องในใจว่า “อิทธิฤทธิ์เนตรสวรรค์ จงเปิด!”
ตัวอย่างหยกหลายพันชิ้น เย่เทียนกวาดตามองแวบเดียว ราคาทั้งหมดก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตา
ยิ่งไปกว่านั้น เขาพบว่าแค่มองเพียงครั้งเดียว ข้อมูลของตัวอย่างหยกทั้งหมดกลับจำได้ขึ้นใจ
ความสามารถในการเรียนรู้แบบเห็นครั้งเดียวก็จำได้ นี่มันสุดยอดเกินไปแล้วมั้ง
ตอนที่เย่เทียนกำลังจะเลิกตรวจ สายตาก็บังเอิญเหลือบไปเห็นงานแกะสลักทรงกลมสามมิติชิ้นหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ
ข้อมูลหนึ่งพลันปรากฏขึ้นในสายตา: สมัยราชวงศ์ฮั่น หยกปี้เสีย มูลค่า 28 ล้าน!
ให้ตายสิ เดิมทีแค่อยากช่วยมู่หรงเสวี่ย ไหงคราวนี้ถึงได้กำไรมหาศาลอีกแล้ว!
จังหวะที่เย่เทียนถือหยกปี้เสียเดินออกมา ทุกคนที่อยู่ด้านนอกต่างตะลึงจนตาค้าง!
ใช้เวลาแค่ 3 นาที 59 วินาทีเองก็ออกมาแล้วเหรอ?
ไม่ได้เดาสุ่มหรอกนะ?
“งานแกะสลักหยกโบราณทรงกลมสามมิติชิ้นนี้ ชูคอ อ้าปาก มีปีกคู่หนึ่งตรงลำตัว และมีฐานปิดทอง
ถ้าผมดูไม่ผิด นี่คือหยกปี้เสียสมัยราชวงศ์ฮั่นที่หายากมาก
เมื่อไม่กี่ปีก่อน บริษัทประมูลเจียเต๋อเคยนำหยกปี้เสียสมัยราชวงศ์ฮั่นแบบเดียวกันออกประมูล ปิดการขายไปที่ราคาประมาณ 27 ล้าน
เพราะมีเหลืออยู่ในโลกน้อยมาก ช่วงหลายปีมานี้ราคาจึงพุ่งขึ้นสูง ประเมินแบบเผื่อไว้ก่อน ตอนนี้ก็เริ่มต้นที่ 28 ล้านแล้ว
ทุกคนลองดูสิครับ ว่าผมพูดผิดตรงไหนหรือเปล่า?”
เย่เทียนยิ้มพลางวางหยกปี้เสียลงบนโต๊ะ