“เธอมีใจให้ฉัน แต่ปากแข็งไม่ยอมรับ หรือว่าไม่ได้ชอบฉันจริง ๆ กันแน่?”
เย่เทียนบอกตัวเองเงียบ ๆ ในใจว่า มีแฟนสาวเยอะหน่อยย่อมเป็นเรื่องดี
บรรพชนตระกูลเย่ไม่ได้พูดไว้หรือไง? หากอยากให้ร่างศักดิ์สิทธิ์หยินหยางของเขาเติบโตอย่างรวดเร็วโดยไม่มีผลข้างเคียง ก็ขาดผู้หญิงอยู่ข้างกายไม่ได้
ประสบการณ์ตลอด 25 ปีที่ผ่านมาก็บอกเขาเช่นกันว่า ผู้ชายจะซื่อเกินไปไม่ได้ คนซื่อ ๆ มีแต่จะโดนรังแก
ยิ่งผู้ชายเลว ผู้หญิงก็ยิ่งชอบ
“อวี่เยี่ยน ฉันตกลงเป็นแฟนเธอก็ได้
ถ้าอยากยั่วโมโหมู่หรงเสวี่ยก็จัดเต็มเลย อยากให้ฉันช่วยยังไง ฉันตกลงหมด”
มู่หรงเสวี่ย เธอมีฉันอยู่ในใจหรือเปล่า เดี๋ยวก็ได้รู้กัน
ผู้หญิงจะแสดงความรู้สึกที่แท้จริงในใจออกมาก็ต่อเมื่อเผชิญกับวิกฤตเท่านั้น
“เย่! เย่เทียน ยินดีด้วยที่เลือกทางที่ถูกต้องที่สุด ชนแก้ว!”
“ต่อไปต้องเรียกฉันว่าสามีนะ ลองเรียกให้ฟังสักครั้งสิ”
“สามี...”
“ว่านอนสอนง่ายจริง ๆ เราควรดื่มเหล้าคล้องแขนฉลองกัน มา!”
“สามี ดื่มเสร็จแล้วเราจะทำอะไรกันเหรอ?”
“ก็ต้องทำเรื่องที่อยากทำกันน่ะสิ”
“น่าเกลียด ฉันยังไม่พร้อมเลย รอให้การแข่งขันของคุณจบก่อนดีไหม?”
“ได้ งั้นจูบกันก่อนสักที”
“อื้อ ๆ ฮือ ๆ...”
“เย่เทียนบ้า จูบจนปากฉันบวมหมดแล้ว”
“ยังจะมาว่าฉันอีก ตอนจูบเธอทั้งข่วนทั้งกัดขนาดนั้น จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นไหม?
หรือว่าเธอไม่เคยจูบใครมาก่อน?”
“ใครบอกว่าไม่เคย ตอนหกขวบฉันก็เคยจูบแล้ว อย่ามาดูถูกกันนะ”
ใบหน้าสวยหวานของหวังอวี่เยี่ยนที่แดงระเรื่อจนแทบมีหยดน้ำไหลออกมาอยู่แล้ว บัดนี้ยิ่งแดงขึ้นไปอีก
“หกขวบเหรอ? โตเกินวัยไม่เบาเลยนะ ขอฉันนึกก่อนว่าตอนหกขวบทำอะไรอยู่
ตอนนั้นฉันคงกำลังใช้ลูกอมหลอกจูบแรกจากเด็กผู้หญิงอยู่ละมั้ง ฮ่า ๆ ๆ...”
“นายมันตัวแสบ ตั้งแต่เด็กก็ไม่เอาไหนแล้ว บอกมานะ นายหลอกเอาจูบแรกจากผู้หญิงไปกี่คน ถ้าไม่บอก ฉันไม่ยอมจบกับนายแน่...”
——
วันถัดมา ภายในงานประเมินของโบราณและประมูลหินดิบเนืองแน่นไปด้วยผู้คน