ที่พักอาศัยของตระกูลเยียนดีกว่าของตระกูลสือไม่รู้กี่เท่า
ผนังห้องน้ำปูกระเบื้องสีขาวครึ่งผนัง มีอ่างล้างหน้าเซรามิกที่ต่อกับน้ำประปา และโถส้วมเซรามิกแบบนั่งยองที่กดน้ำได้
ด้านในสุดเป็นพื้นที่อาบน้ำ ด้านนอกต่อท่อเหล็กเข้ากับถังน้ำ ทำเป็นเครื่องทำน้ำอุ่นแบบง่าย ๆ หน้าร้อนใช้แดดอุ่นน้ำในถัง ส่วนหน้าหนาวก็ไปอาบน้ำที่โรงอาบน้ำในหมู่บ้านครอบครัวทหาร
สือเซี่ยอาบน้ำเสร็จแล้วก็เช็ดคราบน้ำในห้องน้ำจนสะอาด รู้สึกสดชื่นสบายตัวขึ้นมาทันที
เธอใช้ผ้าเช็ดผมจนแห้ง ขึ้นไปชั้นบนแล้วเดินเข้าไปในห้องหอ
ในห้องหอ หยันลี่ยังคงนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ สือเซี่ยจำได้ว่าก่อนเธอไปอาบน้ำ เขาก็นั่งท่านี้อยู่แล้ว ทำไมกลับมาแล้วยังนั่งท่าเดิมอีกล่ะ
สมกับเป็นทหารจริง ๆ แม้แต่นั่งอยู่บ้านก็ยังเหมือนกำลังฝึกท่ายืนตรงอยู่ในสนามฝึก
“ฉันอาบเสร็จแล้ว คุณไปอาบได้เลย” สือเซี่ยพูด
หยันลี่เงยหน้าขึ้น เห็นผมยาวเปียกชุ่มของสือเซี่ยคลอเคลียอยู่บนไหล่ มีเส้นผมสองสามปอยปรกข้างแก้มขาวผ่อง ไอน้ำลอยอบอวลทั่วร่าง เธอชุ่มฉ่ำราวกับบีบแล้วน้ำจะไหลออกมา
เขารีบเบือนสายตาหนี แล้วตอบสั้น ๆ ว่า “อืม”
หยันลี่อาบน้ำอย่างรวดเร็ว พอออกจากห้องน้ำและเดินมาถึงหน้าห้อง ท่าทางตอนผลักประตูก็ชะงักไป
พอคิดว่าต้องอยู่ห้องเดียวกับคนข้างใน เขาก็รู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาเล็กน้อย
เขาท่องหนังสือสำนวนของประธานในใจซ้ำอีกหลายรอบ ก่อนจะผลักประตูเข้าไป
ทันทีที่เปิดประตู ก็เห็นสือเซี่ยนอนคว่ำอยู่บนเตียง กำลังปูเครื่องนอน เธอถอดเสื้อเชิ้ตตัวเดิมออกแล้ว ท่อนบนสวมเสื้อกล้ามที่เผยให้เห็นเพียงแขน ส่วนท่อนล่างสวมกางเกงหลวมยาวถึงเข่า เผยให้เห็นน่องขาวผ่องได้สัดส่วนกับเท้าเล็กนุ่มนิ่ม