เวินรั่วพยักหน้า: "เอาให้เขาแล้ว"
"แล้วเขาพูดอะไรไหม?"
เวินรั่วนึกถึงฉากตอนนั้น: "ตอนนั้นมีเรื่องอื่น ฉันวางสัญญาแล้วก็ออกมา แต่เท่าที่รู้จักเขา เขาน่าจะให้ทนายดูก่อน"
โยวเจียทำงานในวงการนี้มาหลายปี เธอเข้าใจคนพวกนี้ดีที่สุด การให้ทนายดูสัญญาก่อนเป็นเรื่องปกติที่สุด เพราะคนแบบพวกเขาต้องมั่นใจว่าผลประโยชน์ของตัวเองจะได้สูงสุดเสมอ
"ช่างเขาเถอะ ฉันมีวิธีจัดการกับคนแบบเขาหลายทาง ถ้าฉันไม่อยู่แล้วมีปัญหาอะไร ติดต่อฉันได้ตลอด"
"อื้ม" เวินรั่วนึกแล้วพูด "คิดว่าไม่นานหรอก เขาน่าจะอยากหย่ามาก เพราะหย่าแล้วเขากับกู้อวี่เว่ยถึงจะอยู่ด้วยกันได้นานๆ"
โยวเจียพูดอย่างโมโห: "เจอสารเลวแบบนี้ อย่าไปเสียเวลากับมันเลย วิธีที่ดีที่สุดคือห่าง"
"อื้ม"
พอพูดถึงหัวข้อนี้ อารมณ์ของทั้งคู่ก็หดหู่ขึ้นมา โยวเจียเลยแนะนำ: "พรุ่งนี้ฉันพาเธอไปที่ๆ ดีๆ ผ่อนคลายหน่อย"
"ไปไหน?"
"ไปถึงก็รู้เอง"
วันรุ่งขึ้น
เวินรั่วเพิ่งตื่น โยวเจียก็เริ่มจัดแจงให้ เจ้าทำผม เปลี่ยนเสื้อผ้า ใช้เวลาหลายชั่วโมง เวินรั่วมองคนในกระจกแล้วก็ตะลึงไปชั่วขณะ
คนในกระจกก็ยังเป็นเธอนั่นแหละ แต่สภาพโดยรวมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
เธอผิวขาวอยู่แล้ว โยวเจียตั้งใจเลือกสีฟ้าสดใส สีทั้งสองตัดกันยิ่งขับให้ผิวเธอดูขาวผ่อง เนียนละเอียด ยิ่งกับทรงผมและเครื่องสำอางที่จัดมาเป็นพิเศษ เธอหลุดพ้นจากความอ้วนเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง กลับเผยกลิ่นอายความงามแบบสาวตะวันออกที่อวบอิ่มเป็นประกาย