“เจียเจีย” ชื่อเต็มว่า “โยวเจีย” เป็นทนายความ เป็นเพื่อนสนิทที่สุดในชีวิต 25 ปีที่ผ่านมาของเวินรั่ว
ทั้งคู่รู้จักกันตอนมัธยมปลาย แล้วก็เข้ามหาวิทยาลัยเดียวกัน เจ็ดปีที่ผ่านมา ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเธอแนบแน่นแยกกันไม่ออก
จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อน ตอนที่เวินรั่วตั้งใจจะแต่งงานกับกู้จินเหยียน โยวเจียคัดค้านอย่างสุดตัว เธอย้ำแล้วย้ำอีกว่ากู้จินเหยียนไม่ได้รักเวินรั่วเท่าที่เธอคิด อยู่กับเขา เธอจะไม่มีความสุข
แต่ตอนนั้นเวินรั่วจะไปฟังอะไรเข้า เธอหัวสมองเต็มไปด้วยความรัก ตั้งใจเพียงจะแต่งงานกับกู้จินเหยียน คิดว่าความชอบนิดหน่อยก็เพียงพอแล้ว ต่อให้ไม่มี ความรู้สึกก็อบรมบ่มเพาะกันได้ เธอมีความอดทนและเวลาที่จะรอ
พอเห็นว่าห้ามไม่ได้ และไม่อยากเห็นเธอแต่งงานกับกู้จินเหยียนด้วยตาตัวเอง ในอารมณ์โกรธ ทั้งสองคนจึงตัดขาดกัน นับตั้งแต่นั้น ก็ไม่ติดต่อกันอีกเลย
เวลาผ่านไป สถานการณ์เปลี่ยน มองย้อนกลับไปในตอนนั้น เวินรั่วเพิ่งจะรู้ว่าเจียเจียคงมองเห็นแก่นของเรื่องได้ตั้งแต่แรกแล้ว ถึงได้ห้ามปรามเธอแบบนั้น
เสียดายที่ตอนนั้นเธอมองไม่ทะลุเลยสักนิด
ในสายโทรศัพท์เงียบอยู่นาน เวินรั่วนึกว่าสายหลุด ก็เลยลองเรียกอีกครั้ง: “เจียเจีย เธอยังฟังอยู่ไหม?”
“อื้ม” โยวเจียเพิ่งจะตอบสนอง เสียงยังเย็นชาเหมือนเดิม แต่ความห่างเหินตอนแรกหายไปแล้ว “ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?”
เวินรั่วเงยหน้ามองป้าย “ชุ่ยหูหย่าจวี” เธอไม่อยากให้เจียเจียพัวพันมากเกินไป ก็เลยบอกชื่อถนนเส้นหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล